III SA/Łd 177/09

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać skarżącej J. P. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 177/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 13 marca 2009 r. J. P. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa p[pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jest osobą bezrobotną, ma na utrzymaniu 6-letniego syna. Nadmieniła także, że jest w trakcie rozwodu, a mąż nie płaci alimentów na dziecko. W związku z czym, jak stwierdziła, nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem B. P. (6 lat). Jak wyjaśniła często bywa w jej domu także córka N. P. (14 lat). Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżąca nie uzyskuje żadnego dochodu. Wyjaśniła przy tym, że do marca 2009 r. otrzymywała pomoc z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 590 zł, z czego opłacała przedszkole dla dziecka i ponosiła bieżące koszty utrzymania. Wyjaśniła także, że od dnia 31 marca 2009 r. nabyła prawo do zasiłku dla bezrobotnych, który będzie otrzymywać od kwietnia (kwota zasiłku ok. 500 zł). Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wyjaśniła przy tym, że wcześniej miała pewne oszczędności, ale one się w praktyce wyczerpały, albowiem wynajęła mieszkanie, którego koszt odstępnego wynosi ok. 300 zł plus opłaty związane z jego utrzymaniem. Spłaca także kredyt zaciągnięty jeszcze w czasami małżeństwa. Nadmieniła także, że obecnie korzysta z pomocy rodziny. Skarżąca nie posiada własnego mieszkania, a zajmuje wynajmowany lokal mieszkalny. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej, ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącej należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej. Obecnie nie uzyskuje ona żadnych dochodów. Wcześniej, do marca 2009 r. otrzymywała pomoc z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w wysokości 590 zł, z czego opłacała przedszkole dla dziecka i ponosiła bieżące koszty utrzymania. Od kwietnia 2009 r. będzie otrzymywać zasiłek dla bezrobotnych (kwota zasiłku ok. 500 zł). Nie zmienia to jednak faktu, iż aktualna sytuacja finansowa skarżącej jest trudna. Ponosi ona bieżące koszty utrzymania, spłaca kredyt zaciągnięty jeszcze w czasie małżeństwa. Jak wyjaśniła jest w trakcie rozwodu, a mąż nie płaci alimentów na dziecko, którym opiekuje się skarżąca. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. W ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. R.A.