III SA/Łd 178/11

Dnia 20 kwietnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 8 marca 2011 roku S. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Do skargi na powyższą decyzję skarżący załączył pismo procesowe z dnia 7 marca 2011 roku, w którym zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go możliwości wykonywania zawodu, a w konsekwencji doprowadzi do utraty niezbędnych środków utrzymania jego wielodzietnej rodziny. Skarżący podniósł, iż utrata źródła zarobkowania spowoduje utratę płynności finansowej i brak możliwości spłaty zaciągniętych kredytów i pożyczek. Wskazał, iż ma na utrzymaniu trójkę małoletnich dzieci, a niewielkie wynagrodzenie za pracę żony -w kwocie około 1.000 zł netto miesięcznie nie wystarczy na zaspokojenie podstawowych, niezbędnych potrzeb życiowych rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA ż dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest bowiem wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i czy przy takim badaniu wniosku i argumentów strony, Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Strona uzasadniła, dlaczego w jej ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jako okoliczności uprawdopodabniające przesłanki z art. 61 § 3 powołanej ustawy skarżący wskazał trudną sytuację materialną, w jakiej się obecnie znajduje. Podniósł, iż wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji pozbawi go możliwości wykonywania zawodu, a w konsekwencji doprowadzi do utraty niezbędnych środków utrzymania jego wielodzietnej rodziny. Wskazał, iż kwota zaciągniętych kredytów i pożyczek oraz niewielkie wynagrodzenie za pracę żony nie wystarczą na zaspokojenie niezbędnych środków utrzymania wieloosobowej rodziny. Zdaniem Sądu przytoczona przez skarżącego argumentacja przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W ocenie Sądu pozbawienie skarżącego oraz jego rodziny źródła utrzymania przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, mogłoby narazić stronę na powstanie znacznej szkody, bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki, co przemawia za zastosowaniem ochrony tymczasowej. W tym miejscu należy jednak podkreślić, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie bada zasadności samej skargi. W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż strona skarżąca należycie uprawdopodobniła, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. a.ł.