III SA/Łd 180/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Ewa Alberciak, , Protokolant specjalista– Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2015 roku sprawy ze skargi D. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013. 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi T. B. prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. [...], kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć i 20/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej D. Z. i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokatowi T. B. z funduszu Skarbu Państwa-Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w R. o odmowie przyznania D. Z. płatności ONW na rok 2013. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że D. Z. złożyła w dniu 14 maja 2013 r. wniosek o przyznanie płatności na rok 2013, w treści którego ubiegała się o przyznanie płatności ONW do powierzchni 5,91 ha. W dniu 11 stycznia 2013 r. powiatowy lekarz weterynarii podjął próbę przeprowadzenia w gospodarstwie strony kontroli w zakresie wzajemnej zgodności. Organ I instancji nie uwzględnił prośby strony o ponowne przeprowadzenie kontroli, powołując się na okoliczność uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli i odmowy podpisania protokołu przez wnioskodawcę. Organ ten wskazał treść art. 4 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/20005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich ( Dz.U.UE L z dnia 28 stycznia 2011 r., Nr 25 str. 8 – dalej: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 65/2011), zgodnie z którym jeżeli rolnik lub jego przedstawiciel uniemożliwia przeprowadzenie kontroli na miejscu, wnioski o wsparcie, wnioski o płatności i inne deklaracje, których kontrola dotyczy, są odrzucane. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] organ I instancji odmówił stronie przyznania płatności ONW na 2013 rok. Decyzja ta została uchylona przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia 12 maja 2014 r. Organ I instancji, ponownie rozpoznając sprawę, wystosował w dniu 9 lipca 2014 r. pismo do Powiatowego Lekarza Weterynarii w R. z prośbą o wyjaśnienie kwestii odmowy przeprowadzenia kontroli w dniu 11 stycznia 2013 r. W odpowiedzi z dnia 10 lipca 2014 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w R. wyjaśnił, że D. Z. została poinformowana o terminie przeprowadzenia kontroli, a następnie – 11 stycznia 2013 r. odmówiła jej przeprowadzenia. Pouczono ją, iż odmowa przeprowadzenia kontroli skutkować będzie odmową płatności, o które się ubiega. W dniu [...] organ I instancji wydał decyzję nr [...] odmawiającą przyznania stronie wnioskowanych płatności na podstawie art. 4 ust. 6 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011. Od tej decyzji strona wniosła odwołanie. Organ odwoławczy wskazał, że zasady i tryb przyznawania rolnikom pomocy finansowej w ramach działania wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania " Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz.U. z 2009 r., nr 40, poz. 329 ze zm. – dalej: Rozporządzenie ONW). W myśl § 5 ust. 2 Rozporządzenia ONW płatność ONW jest przyznawana na wniosek rolnika, natomiast wysokość płatności w danym roku kalendarzowym ustala się zgodnie z postanowieniem § 3 ust. 1 tego rozporządzenia i jest to iloczyn stawek płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni deklarowanej przez rolnika do płatności ONW na działkach rolnych. Zgodnie z § 2 pkt 5 płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009 jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50 a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) ( Dz.Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późń. zm.). Z akt sprawy wynika, że w gospodarstwie strony w dniu 11 stycznia 2013 r. powiatowy lekarz weterynarii podjął próbę przeprowadzenia kontroli w zakresie wzajemnej zgodności, w obszarze IRZ – Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt. Z ponownie przeprowadzonego postępowania w sprawie wynika, że strona powiadomiona wcześniej o kontroli odmówiła jej przeprowadzenia oraz że została poinformowana, iż odmowa przeprowadzenia kontroli skutkować będzie odmową płatności, o którą się ubiega. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich ( Dz.U. 2013, poz. 173) w zakresie określonym w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, agencja płatnicza oraz podmioty wdrażające przeprowadzają kontrole, których celem, zgodnie z art. 4 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011 jest skuteczne zweryfikowanie zgodności z warunkami, na jakich przyznawana jest płatność. Załącznik II pkt A ust. 6-8 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 zawiera wymogi dotyczące identyfikacji i rejestracji zwierząt wskazanych w art. 3, 4 i 5 Dyrektywy Rady 2008/71/WE z dnia 15 lipca 2008 r. w sprawie identyfikacji i rejestracji świń (Dz.U. (WE) z 8 sierpnia 2005 r., Nr L213, s. 31), art. 4 i 7 Rozporządzenie (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 lipca 2000 r. ustanawiające system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania wołowiny i produktów z wołowiny ( Dz.U. L 204 z 11.8.2000, s. 1), art. 3, 4 i 5 Rozporządzenia Rady (WE) nr 21/2004 z dnia 17 grudnia 2003 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestrowania owiec i kóz ( Dz.U.(WE) z 9 stycznia 2004 r., Nr L 5, s.8) oraz określił zakres uprawnień i obowiązków osób przeprowadzających czynności kontrolne. Powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę rolnika, jako organ kontroli, o którym mowa w art. 48 ust. 1 rozporządzenia nr 1122/2009, jest właściwy do przeprowadzenia kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu przestrzegania wymogów wskazanych w rozporządzeniu nr 73/2009 w załączniku II. Zgodnie z art. 31 ust. 5 powołanej wyżej ustawy z dnia 7 marca 2007 r. z każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej sporządza się sprawozdanie, które umożliwia wgląd w szczegóły przeprowadzonych kontroli. Natomiast w myśl art. 31 ust. 8 w przypadku, gdy podmiot kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia co do tych ustaleń osobie, która sporządziła raport w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu. Raport z kontroli został doręczony stronie w dniu 8 marca 2013 r. Strona nie skorzystała z możliwości zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu. W piśmie z dnia 21 marca 2013 r. podniosła, iż miała gorączkę i zapalenie uszu oraz nie zdawała sobie sprawy z konsekwencji odmowy przeprowadzenia kontroli. Zwróciła się z prośbą o ponowną kontrolę. Organ I instancji nie stwierdził istnienia przesłanek do podważenia wyników kontroli oraz odmówił przeprowadzenia ponownej kontroli w przedmiotowym zakresie. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji. Stwierdził ponadto, że ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich nałożyła na strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu obowiązek przedstawiana dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, zaś ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne ( art. 21 ust. 3). Strona nie przedstawiła dowodów na powołaną w odwołaniu okoliczność choroby w dniu 11 stycznia 2013 r. Wobec powyższego, w ocenie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł., zasadnie dokonano odmowy płatności na podstawie przepisu art. 4 ust. 6 Rozporządzenia Nr Komisji (UE) 65/2011, zgodnie z którym jeżeli rolnik lub jego przedstawiciel uniemożliwia przeprowadzenie kontroli na miejscu odrzuca się wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje, których dotyczy kontrola. Organ odwoławczy wskazał, że strona we wniosku o przyznanie płatności ( Sekcja IX " Oświadczenia i zobowiązania") zobowiązała się do umożliwienia wstępu osobom upoważnionym do wykonywania czynności kontrolnych na teren gospodarstwa rolnego, a także okazania dokumentów potwierdzających dane zawarte we wniosku o przyznanie płatności jak również do utrzymywania wszystkich gruntów rolnych zgodnie z normami oraz przestrzegania wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności. D. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję organu odwoławczego, żądając jej uchylenia. W uzasadnieniu skargi podniosła, że w odwołaniu od zaskarżonej decyzji wskazywała na brak świadomości co do celów przybycia do jej gospodarstwa rolnego powiatowego lekarza weterynarii i podejmowanych czynności, w szczególności woli dokonania przez niego kontroli. Oznacza to, że w toku postępowania odwoławczego doszło do ustalenia okoliczności, które nigdy nie były sporne. Nie rozstrzygnięto jednak, czy organy administracji publicznej działały w sposób pozwalający laikowi pojąć znaczenie podejmowanych czynności. Zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego skarżąca nigdy nie podejmowałaby czynności, które pozbawiałyby ją środków do życia. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola działalności organów administracyjnych, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 powołanego przepisu). Oznacza to, iż sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) (dalej p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Podstawę odmowy przyznania skarżącej płatności ONW na 2013 r. stanowiło ustalenie przez organ, iż odmówiła ona w dniu 11 stycznia 2013 r. przeprowadzenia kontroli wzajemnej zgodności w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Wobec powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do treści § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania " Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 ( Dz.U. z 2009 r., nr 40, poz. 329 ze zm.) płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem": m.in. jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50 a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) ( Dz.Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późń. zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem nr 1698/2005 (pkt 5). Z kolei w myśl art. 30 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w zakresie określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, agencja płatnicza oraz podmioty wdrażające przeprowadzają kontrole, w tym kontrole na miejscu i wizytacje w miejscu, przy czym w przypadku kontroli operacji, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 lit. b, stosuje się przepisy tytułu II części II rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/20005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Agencja płatnicza oraz podmioty wdrażające mogą powierzyć przeprowadzenie kontroli w miejscu lub wizytacji w miejscu innym jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi ( ust. 2). Ponadto stosownie do treści art. 31 a powyższej ustawy w przypadku pomocy, której warunkiem przyznania jest spełnianie w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm, o których mowa w rozporządzeniu nr 73/2009 oraz przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia: 1) kontrole w zakresie spełniania wymogów lub norm przeprowadza Agencja oraz powiatowy lekarz weterynarii w zakresie, w trybie i na zasadach określonych w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z uwzględnieniem przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1; 2) oceny wagi stwierdzonej niezgodności dokonuje się zgodnie z przepisami o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; 3) ocena wagi stwierdzonej niezgodności ujęta w raporcie z czynności kontrolnych jest uwzględniana w postępowaniach w sprawach dotyczących płatności obszarowych, płatności cukrowej lub płatności do pomidorów, określonych w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Z protokołu kontroli z dnia 11 stycznia 2013 r. wynika, że skarżąca uniemożliwiła przeprowadzenia kontroli jej gospodarstwa. Stosownie do treści art. 4 ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje zostają odrzucone, jeżeli beneficjenci lub ich reprezentanci uniemożliwiają przeprowadzenie kontroli. Z kolei z art. 20 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. stanowi, że państwa członkowskie przeprowadzają kontrole administracyjne wniosków o pomoc w celu weryfikacji warunków kwalifikowalności do pomocy. Kontrole administracyjne uzupełnia system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. W tym celu państwa członkowskie sporządzają próbę kontrolną zawierającą listę gospodarstw rolnych. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy należy podzielić stanowisko organów administracji, że uniemożliwienie przez skarżącą przeprowadzenia kontroli weterynaryjnej spowodowało odmowę płatności ONW na rok 2013. Kontrola ta bowiem stanowi weryfikację przestrzegania wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Należy zauważyć, że ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich (...) w art. 2 pkt 2 określa, co należy rozumieć pod pojęciem niezgodności. Stosownie do tego przepisu jest to niezgodność w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemów wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.Urz.UE L 316 z 02.12.2009, str. 65, z późn. zm.). Natomiast art. 31 a ustawy z dnia 7 marca 2007 r., jak już wyżej wskazano odsyła, przy ocenie wniosków o płatności ONW, do konieczności spełniania wymogów wzajemnej zgodności z rozporządzenia Komisji (WE) nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej. Powołana ustawa w art. 18 a wskazuje, ze jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest spełnienie w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, nr 247/2006 i nr 378/2007 oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ( Dz.Urz.UEL 30 z 31.01.2009, str. 16 z późn. zm.), zwanej dalej " rozporządzeniem nr 73/2009", oraz o przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, przez te wymogi i normy rozumie się wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Ocena wagi stwierdzonej niezgodności, o której mowa w art. 54 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1122/2009, dokonana w raporcie z czynności kontrolnych, jest uwzględniana w postępowaniach w sprawach dotyczących pomocy finansowej w ramach działań objętych programem rozwoju obszarów wiejskich, określonych w przepisach o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w których warunkiem przyznania tej pomocy jest spełnianie wymogów lub norm przez rolnika będącego wnioskodawcą lub beneficjentem tej pomocy ( art. 31 d ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Dz.U. z 2012 r., poz. 1164). Skarżąca składając wniosek o przyznanie płatności zobowiązała się do umożliwienia wstępu osobom upoważnionym do czynności kontrolnych na terenie gospodarstwa rolnego. Konsekwencją uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli jest odmowa przyznania płatności w sprawie. W sprawie pozostaje bezsporne, że w dniu 11 stycznia 2013 r. D. Z. nie zgodziła się na przeprowadzenie kontroli jej gospodarstwa przez osoby upoważnione przez powiatowego lekarza weterynarii do wykonania czynności kontrolnych w zakresie wymogów wzajemnej zgodności. Powyższe znajduje odzwierciedlenie w sporządzonym tego dnia protokole, zawierającym adnotacje o dokonaniu przez stronę odmowy przeprowadzenia kontroli i pouczeniu jej przez kontrolujących o skutkach takiego postępowania w postaci odmowy dokonania płatności, o które się ubiega. Istotnym w sprawie dowodem jest podpisany przez stronę formularz wniosku o przyznanie płatności, zawierający oświadczenie (Sekcja IX pkt 2) o zobowiązaniu się do umożliwienia wstępu osobom upoważnionym do wykonywania czynności kontrolnych na terenie gospodarstwa. W świetle powyższych dowodów nie może zostać uwzględniony przez Sąd zarzut skargi, dotyczący działania organów administracji w sposób nie pozwalający zrozumieć znaczenia czynności przez nie podejmowanych. Zarówno treść oświadczenia złożonego przez stronę we wniosku o przyznanie płatności jak i brzmienie pouczenia udzielonego jej podczas kontroli są jednoznaczne i zrozumiałe także dla osoby, która nigdy wcześniej nie była podmiotem postępowania administracyjnego. Z treści powyższego pouczenia i oświadczenia podpisanego przez skarżącą wynika oczywisty związek przyczynowo skutkowy między wypłaceniem rolnikowi środków z tytułu przyznania płatności ONW, a spełnieniem przez niego przyjętych dobrowolnie zobowiązań. W konsekwencji, jeśli rolnik uniemożliwia przeprowadzenie kontroli gospodarstwa, to musi liczyć się z odmową przyznania płatności. Strona powołuje się w skardze na zasady logiki i doświadczenia życiowego. W ocenie Sądu sprzeczne z zasadami logiki jest prezentowane przez stronę stanowisko, iż nie rozumiała w jakim celu przybyli do niej przedstawiciele powiatowego lekarza weterynarii w dniu 11 stycznia 2013 r. Jeśli skarżąca złożyła wniosek o dopłaty i zobowiązała się umożliwić organom administracji kontrole gospodarstwa, to była świadoma celu przybycia osób upoważnionych do dokonywania czynności kontrolnych. Postępowanie skarżącej nie świadczy o braku świadomości celów kontroli, lecz o lekceważeniu przyjętych na siebie obowiązków. Strona w trakcie postępowania administracyjnego powoływała się na złe samopoczucie w dniu kontroli, spowodowane chorobą. Nie przedstawiła jednak żadnych dowodów potwierdzających wystąpienie poważnych problemów zdrowotnych, wyłączających lub ograniczających jej świadomość lub zdolność komunikowania się z innymi osobami w dniu 11 stycznia 2013 r. Zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz.173) ciężar udowodnienia faktu ( w tym przypadku wystąpienia choroby) spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił. O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 461). kk