III SA/Łd 189/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego zwolnienia ze służby postanawia odrzucić skargę III SA/Łd 189/09 Uzasadnienie W dniu 11 marca 2009 r. R. B. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...], którym odmówiono mu zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zwolnienia ze służby do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy sygn. K1/08. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, że błędnie potraktował i rozstrzygnął wniosek strony oraz na fakt, że zaskarżone postanowienie zawierało błędne pouczenie o środkach zaskarżenia niniejszego postanowienia poprzez wskazanie, że przysługuje od niego skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym organ, wobec stwierdzenia, że skarżący zastosował się do powyższego pouczenia i złożył skargę bez wyczerpania środków zaskarżenia, wniósł o jej odrzucenie. Jednocześnie zaznaczył, że zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o stwierdzenie nieważności swojego postanowienia. Pismem z dnia [...] r pełnomocnik organu poinformował, że wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia [...] nie został rozpoznany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 ustawy p.p.s.a.). W myśl art. 101 § 3 k.p.a. na każde postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania, a więc także na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, służy stronie zażalenie. W rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. odmówił zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza ze służby. Postanowienie to zawierało pouczenie, że przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnoszona za pośrednictwem organu. Oczywiście pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu jest błędne, gdyż postanowienie to wydane zostało przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. jako organ I instancji. Od tego postanowienia, w myśl art. 101 § 3 k.p.a., skarżącemu przysługiwało zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 141 i art. 144 w zw. z art. 127 § 1 i § 2 k.p.a.), tj. do Komendanta Głównego Policji (art. 6a ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - Dz.U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, organem wyższego stopnia w stosunku do komendanta wojewódzkiego Policji jest Komendant Główny Policji. Strona winna zatem, przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, wyczerpać środki zaskarżenia, przysługujące jej w toku postępowania administracyjnego. Skarga na postanowienie organu I instancji (w tym przypadku Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł.), wniesiona bez wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy p.p.s.a. Należy w tym miejscu dodatkowo wskazać, że stanowiska w zakresie niedopuszczalności niniejszej skargi nie zmienia fakt błędnego pouczenia, zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wskazał bowiem, że od jego postanowienia przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W orzecznictwie sądowym i doktrynie przyjęte jest też powszechnie, że błędne pouczenie w postanowieniu (decyzji), co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia nie może szkodzić stronie postępowania. Błędne pouczenie może stanowić uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia środka zaskarżenia (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1998 r., sygn. akt I SA 1065/97, opubl. w ONSA 1998/4/135; czy też postanowienie tegoż sądu z dnia 1 lipca 1998 r., sygn. akt III SA 230/97). Z uwagi na wskazane powyżej uchybienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę jako niedopuszczalną. D.T.