III SA/Łd 2/11

Dnia 19 stycznia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym skargi Z. K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2010 roku, sygn. akt III SA/Łd 163/10 w sprawie ze skargi Z. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniosku o zwrot należności głównej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 16 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Z. K. wniesioną na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wniosku o zwrot należności głównej. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 października 2010 roku. W dniu 24 listopada 2010 roku od powyższego wyroku pełnomocnik skarżącego wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. W dniu 3 stycznia 2011 roku skarżący – Z. K. osobiście wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi "wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2010 roku", wskazując jako podstawę prawną żądania przepis art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), [zwanej dalej: p.p.s.a.], można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Oznacza to, że aby było możliwe skorzystanie z instytucji wznowienia postępowania w pierwszej kolejności muszą zostać spełnione ogólne warunki dopuszczalności wznowienia postępowania tj.: musi istnieć orzeczenie sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania, orzeczenie to musi być prawomocne oraz orzeczenie musi kończyć postępowanie w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 168 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 p.p.s.a.), którą wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Z analizy akt sprawy o sygn. III SA/Łd 163/10 wynika, że odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2010 roku został doręczony ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 października 2010 roku. Natomiast, w dniu 24 listopada 2010 roku od powyższego wyroku, pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, która do chwili obecnej nie została jeszcze rozpoznana. Uwzględniając wskazane okoliczności należy stwierdzić, że będąca przedmiotem rozpoznania skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W chwili bowiem wniesienia przez skarżącego skargi o wznowienie postępowania (tj. w dniu 3 stycznia 2011 roku), wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2010 roku nie był jeszcze prawomocny. O nieprawomocności wyroku przesądza fakt, że w dniu 24 listopada 2010 roku pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną, która do chwili wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie została jeszcze rozpoznana. Wszczęcie postępowania o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczalne jest dopiero wówczas, gdy nie ma możliwości wzruszenia orzeczenia kończącego postępowanie, przy pomocy zwykłego środka odwoławczego, jakim jest skarga kasacyjna. Inicjowanie bowiem postępowania o wznowienie postępowania przed definitywnym wyeliminowaniem możliwości wniesienia i rozpoznania skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne. Prowadziłoby to do dwutorowej weryfikacji orzeczenia kończącego postępowanie opartej na zupełnie odmiennych przesłankach formalno-procesowych. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona po skutecznym wniesieniu skargi kasacyjnej, ale przed jej rozpoznaniem, na podstawie art. 270, art. 276, art. 280 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania jako niedopuszczalną. a.ł.