III SA/Łd 207/12

Dnia 29 maja 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2012 roku sprawy ze skargi M. R. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...], nr [...]; 2) zasądza od Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego w Ł. na rzecz skarżącej – M. R. kwotę 200,00 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 104, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm., K.p.a.) oraz art. 173 ust. 1, art. 177, art. 181, art. 184 ustawy z dnia 27 lipca 2005r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2005 r. nr 164, poz. 1365 ze zm.) oraz § 16 i § 19 ust. 5 Regulaminu przyznawania pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu Medycznego w Łodzi wprowadzonego zarządzeniem nr 67/2011 Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi z dnia 28 lipca 2011 r., zarządzenia nr 73/2011 Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi z dnia 30 sierpnia 2011 r., Odwoławcza Komisja Stypendialna, działając na podstawie upoważnienia Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] o nieprzyznaniu M.R. stypendium rektora dla najlepszych studentów na rok akademicki 2011/2012. Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny: W dniu [...] r. M. R., studentka [...], złożyła wniosek do Odwoławczej Komisji Stypendialnej o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów na rok akademicki 2011/2012. Decyzją z dnia [...] Odwoławcza Komisja Stypendialna Uniwersytetu Medycznego w Łodzi nie przyznała M. R. stypendium rektora dla najlepszych studentów na rok akademicki 2011/2012. W uzasadnieniu powyższej decyzji Odwoławcza Komisja Stypendialna powołała treść § 16 Regulaminu przyznawania pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu Medycznego w Łodzi wprowadzonego zarządzeniem nr 67/2011 Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi z dnia 28 lipca 2011 r. i wskazała, że minimalna liczba punktów obliczona w oparciu o kryteria punktacji osiągnięć studentów ubiegających się o wyżej wymienione stypendium uprawniająca do jego otrzymania na kierunku lekarskim wynosi 3,5 punktów. Komisja stwierdziła, iż uzyskana przez studentkę liczba punktów jest niższa i uznała, że nie nabywa ona prawa do otrzymania przedmiotowego stypendium. Pismem z dnia [...] r. M. R. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie jej wniosku dotyczącego przyznania stypendium rektora. Podniosła, że zgodnie z oficjalną punktacją winna uzyskać 6 punktów jako drugi autor publikacji w czasopiśmie [...]. Czasopismo to, znajduje się na liście filadelfijskiej, a [...]; 1 punkt za czynny udział w konferencji STN (prezentowała wówczas pracę na sesji ginekologicznej oraz wraz z Kołem Naukowym przy I Katedrze Ginekologii i Położnictwa UM w Łodzi zorganizowała szkolenie z zakresu ginekologii, w którym aktywnie uczestniczyła); 0,5 punktu za członkostwo w Kole Naukowym przy I Katedrze Ginekologii i Położnictwa UM w Łodzi; 1-0,5 punktu za czynną działalność w Studenckim Towarzystwie Naukowym. Decyzją z dnia [...], Odwoławcza Komisja Stypendialna, działając na podstawie upoważnienia Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, utrzymała w mocy decyzję z dnia [...]. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano, że strona nie dołączyła potwierdzeń dotyczących wymienionych we wniosku osiągnięć, a wniosek tego wymagał (zaznaczono to w przypisie 2 na drugiej stronie wniosku). Oznacza to, że Odwoławcza Komisja Stypendialna nie miała podstaw do przyznania punktów za osiągnięcia, do których nie było załączników. Ponadto organ wskazał, że w uzasadnieniu negatywnego rozpatrzenia wniosku nie wskazano na ilość punktów otrzymanych przez M. R., stwierdzono jedynie, że aby otrzymać stypendium rektora dla najlepszych studentów na rok akademicki 2011/2012 na kierunku lekarskim należało mieć nie mniej niż 3,5 pkt, zgodnie z kryteriami punktacji osiągnięć studentów ubiegających się o stypendium Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca wniosła o uchylenie powyższej decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Skarżąca zarzuciła: naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu obywatela i nie podjęcie czynności zmierzających do dokładnego ustalenia stanu faktycznego; naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez błędną interpretację wniosku wprowadzającą w błąd stronę, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez błędne informowanie strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, będących podstawą wydania decyzji; naruszenie art. 77 k.p.a. w związku z niedopełnieniem przez Odwoławczą Komisję Stypendialną obowiązku wynikającego z art. 64 § 2 k.p.a. i określonego w § 20 zarządzenia 67/2011 Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wniosek został sporządzony w formie formularza na podstawie załącznika nr 6 do Regulaminu przyznawania pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Dział ds. Bytowych Studentów działając na mocy § 20 zarządzenia nr 67/2011 Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi przyjął wniosek bez żadnych zastrzeżeń, ani późniejszych wezwań do jego uzupełnienia. Zdaniem skarżącej skoro wniosek został przyjęty, to wszelkie wymogi prawidłowego sporządzenia pisma zostały spełnione. Skarżąca zarzuciła Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi krzywdzącą i błędną interpretację pojęć zawartych w załączniku nr 6 do Regulaminu stanowiącego wniosek o przyznanie stypendium Rektora, co doprowadziło do niekonsekwencji i sprzeczności w uzasadnieniu obydwu decyzji. Wszystkie naruszenia znacznie przyczyniły się do bezpodstawnego zamknięcia jej drogi do rzetelnego i uczciwego postępowania w sprawie przyznania stypendium Rektora. Skarżąca zarzuciła, że w uzasadnieniu decyzji nr [...] Komisja oparła się jedynie na niedoręczeniu potwierdzeń dotyczących osiągnięć wymienionych we wniosku. Nie zgadza się z powyższą interpretacją. Oczywistością jest, że każdy student ma obowiązek udokumentować na żądanie Komisji wymieniane przez siebie osiągnięcia. W tym przypadku pojęcie "potwierdzenie" użyte w przypisie 2 na stronie 2 wniosku zostało zastosowane również na tej samej stronie w tabeli jako "potwierdzenie Opiekuna Koła Naukowego lub Kierownika Odpowiedniej jednostki dydaktycznej". Skarżąca podała, że składając wniosek uznała, iż potwierdzeniem wymienionych przez nią osiągnięć jest podpis Opiekuna Koła Naukowego lub Kierownika jednostki dydaktycznej, który uzyskała okazując dokumenty potwierdzające jej osiągnięcia Opiekunowi Koła Naukowego. Tego typu działanie w oczywisty sposób spełnia obowiązek wynikający z przypisu nr 2. Nielogicznym więc jest różna interpretacja znaczeniowa określeń "potwierdzenie", które zostały użyte w przypisie oraz w tabeli obejmującej ten przypis. Tego typu interpretacja Komisji jest sprzeczna z podstawową dyrektywą językową wykładni prawnej wskazującą, że w przypadku braku dostatecznego uzasadnienia dla nadania słowu szczególnego znaczenia, przyjmuje się znaczenie wynikające z języka potocznego, które musi być jednoznaczne. Wszelkie wątpliwości powinny być rozstrzygane zgodnie z zasadą pogłębiania zaufania obywateli, a więc wszelkie przepisy i dokumenty winny być przejrzyste i czytelne. Ponadto skarżąca podniosła, że jak wynika z § 21 zarządzenia nr 67/2011, stanowiącego podstawę wydawania decyzji przez Komisję, w sprawach nieregulowanych Regulaminem mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 2000 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącej z art. 77 k.p.a. wyraźnie wynika, że Komisja winna była dążyć do zebrania, w sposób wyczerpujący, materiału dowodowego. Tym bardziej, że powyższy obowiązek został dookreślony w § 20 zarządzenia nr 67/2011, który stanowi, iż Dział ds. Bytowych Studentów jest zobowiązany m.in. do wzywania studentów do uzupełnienia brakujących zaświadczeń, co jest powiązane bezpośrednio z przepisem art. 64 § 2 k.p.a. Po uprzednim ustaleniu wymagań wniosku organ decyzyjny jest zobowiązany do wezwania wnoszącego podanie o usunięcie określonych braków. Uchybienie w tym przypadku prowadzi do wadliwości postępowania. Zdaniem skarżącej poczucie skrzywdzenia potęguje fakt, że obydwie decyzje Stypendialnej Komisji Odwoławczej są ze sobą sprzeczne co do uzasadnienia, potwierdzając działanie Komisji na jej szkodę oraz naruszając jej słuszny interes w tej sprawie, bowiem wprowadziły wnioskodawcę w błąd, co przyczyniło się do nieuzupełnienia rzekomych braków formalnych wniosku. Podczas gdy wskazany w uzasadnieniu drugiej decyzji [...] problem braku podstaw do przyznania punktów za osiągnięcia stanowił jedyny argument odmowy przyznania stypendium, tak we wcześniejszej decyzji tejże Komisji (RWS 1227/11) podstawą odmowy przyznania stypendium było uzyskanie zbyt małej ilości wymaganych punktów. Skarżąca podała, że posiadała i posiada wszelkie zaświadczenia i potwierdzenia. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że odpowiednie stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego polega na zachowaniu minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. We wzorze wniosku o przyznanie stypendium rektora zaznaczono, iż osiągnięcia naukowe muszą zostać potwierdzone odpowiednimi dokumentami, dołączonymi do wniosku w załączniku. Zdaniem Uczelni to skarżąca nie dopełniła swojego obowiązku potwierdzenia osiągnięć naukowych. Ponadto zdaniem pełnomocnika nie sposób oczekiwać, aby uczelnia publiczna działa tak, jak organ administracji publicznej, gdyż została powołana do zupełnie innych zadań. W piśmie procesowym z dnia [...]r. skarżąca poinformowała, że Rektor Uniwersytetu Medycznego w Łodzi postanowieniem z dnia [...] r. wszczął postępowanie w sprawie uchylenia decyzji Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi z [...] r. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżąca podała, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, iż stosowanie przez organ administracyjny minimum procedury administracyjnej jest uzależnione od konieczności zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Jest to jeden z warunków ograniczających i określających minimalizm stosowania przepisów. Art. 7 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a. określają podstawę działań organu administracji w celu zapewnienia uprawnień stronie. Zarówno braki formalne, jak i merytoryczne nie dają podstawy do wydania decyzji o odmowie wszczęcia postępowania, ani też rozstrzygnięcia na niekorzyść strony. W tym przypadku nie można powoływać się na stosowanie minimum postępowania administracyjnego, ani na stosowanie bądź niestosowanie wybranych przez organ przepisów postępowania administracyjnego, gdyż stosowanie przepisów zapewniających podstawowe uprawnienia strony miałoby wtedy charakter jedynie uznaniowy. Przepis art. 64 § 2 k.p.a. powinien być interpretowany przy uwzględnieniu dyrektyw wynikających z zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i 9 k.p.a. Ponadto skarżąca podała, że dopełniła wszelkich obowiązków wskazanych w podaniu, także potwierdzając swoje osiągnięcia naukowe, przedstawiając wymagane dokumenty Opiekunowi Koła Naukowego, który potwierdził ich prawidłowość podpisem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi z dnia [...] r. zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2005r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U z 2005 r. nr 164, poz. 1365 ze zm.). Zgodnie z art. 173 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy student może ubiegać się o pomoc materialną ze środków przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa w formie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Stosownie do treści art. 175 ust. 2 ustawy - stypendia rektora dla najlepszych studentów są przyznawane na wniosek studenta przez rektora. W przypadku decyzji rektora w sprawie stypendium dla najlepszych studentów przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 175 ust. 3 ustawy). Na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej lub rektor przekazują uprawnienia w zakresie przyznawania stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych, zapomogi oraz stypendium rektora dla najlepszych studentów odpowiednio komisji stypendialnej lub odwoławczej komisji stypendialnej (art. 175 ust. 4). Natomiast w myśl przepisu art. 186 ust. 1 powołanej ustawy szczegółowy regulamin ustalania wysokości, przyznawania i wypłacania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, o których mowa w art. 173 ust. 1 pkt 1-3 i 8, w tym szczegółowe kryteria i tryb udzielania świadczeń pomocy materialnej dla studentów, wzory wniosków o przyznanie świadczeń pomocy materialnej, wzór oświadczenia o niepobieraniu świadczeń na innym kierunku studiów oraz sposób udokumentowania sytuacji materialnej studenta ustala rektor w porozumieniu z uczelnianym organem samorządu studenckiego. Przepis § 16 pkt 1 Regulaminu przyznawania pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu Medycznego w Łodzi (załącznik nr 1 do zarządzenia nr 67/2011 Rektora Uniwersytetu Medycznego w Łodzi z dnia 28 lipca 2011 r.) stanowi, że stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymać student, który uzyskał za rok studiów wysoką średnią ocen lub posiada osiągnięcia naukowe, artystyczne lub wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym. Stypendium rektora dla najlepszych studentów przyznawane jest nie więcej niż 10% liczby studentów każdego kierunku studiów prowadzonego w UMED (§ 16 pkt 2). W myśl § 16 pkt 6 powołanego Regulaminu - stypendium rektora dla najlepszych studentów może otrzymać student, który w terminie określonym w regulaminie studiów: a) zaliczył rok, b) złożył w Dziekanacie kartę egzaminacyjną wraz z indeksem, c) jest wpisany na kolejny rok akademicki oraz, za poprzedni rok akademicki osiągnął średnią ocen nie mniejszą niż 4,00 i wniosek studenta został potwierdzony przez odpowiedni dziekanat lub - w poprzednim roku akademickim uzyskał wysokie wyniki sportowe we współzawodnictwie międzynarodowym lub krajowym i wniosek studenta został zaakceptowany przez Uczelniany Klub AZS oraz Kierownika Studium Wychowania Fizycznego i Sportu lub - w poprzednim roku akademickim zdobył osiągnięcia naukowe i wniosek studenta został potwierdzony przez Opiekuna Koła Naukowego lub kierownika odpowiedniej jednostki dydaktycznej. Skarżąca M. R. będąc w roku akademickim 2011/2012 studentką [...] jak wynika z wniosku z dnia [...] r. uzyskała średnią ocen 3,70, co potwierdził starszy referent Dziekanatu Wydziału lekarskiego. Natomiast osiągnięcia naukowe studentki opisane w ww. wniosku potwierdził Zastępca Kierownika Oddziału Perinatologii – dr n. med. W. K. Jeżeli zatem wziąć pod uwagę osiągnięcia naukowe studentki, to spełniła ona warunki do uzyskania stypendium rektora, gdyż zgodnie z § 16 pkt 6 powołanego Regulaminu w poprzednim roku akademickim zdobyła osiągnięcia naukowe, a jej wniosek został potwierdzony przez kierownika odpowiedniej jednostki dydaktycznej. Odwoławcza Komisja Stypendialna odmówiła jednak przyznania skarżącej stypendium rektora biorąc za podstawę swojego rozstrzygnięcia niespełnienie kryterium punktacji osiągnięć, tj. 3,5 punktów. Natomiast ponownie rozpoznając sprawę Odwoławcza Komisja Stypendialna stwierdziła, że skarżąca nie dołączyła do wniosku potwierdzenia wymienionych w nim osiągnięć, a wniosek tego wymagał, bowiem zaznaczono to w przypisie 2 na drugiej stronie wniosku. W ocenie Sądu, takie stanowisko Komisji pozostaje w sprzeczności z § 16 pkt 6 Regulaminu przyznawania pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, określającym zasady przyznawania przedmiotowego stypendium. Z § 16 pkt 6 wynika bowiem, iż potwierdzenie osiągnięć przez Opiekuna Koła Naukowego lub kierownika odpowiedniej jednostki dydaktycznej jest wystarczającą przesłanką do ubiegania się o przyznanie stypendium rektora dla najlepszych studentów. Oznacza to, że skarżąca uzyskując od uprawnionej osoby potwierdzenie swych osiągnięć naukowych spełniała tym samym warunki do przyznania stypendium Rektora dla najlepszych studentów Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. W sytuacji, gdy skarżąca będąc studentką kierunku lekarskiego przedstawiła potwierdzenie swych osiągnięć naukowych przez Opiekuna Koła Naukowego, a Komisja rozpoznając wniosek uznała, iż zachodzi konieczność potwierdzenia tych osiągnięć odpowiednimi dokumentami, to winna wezwać skarżącą do ich załączenia. Wobec powyższego za zasadne należy uznać zarzuty skargi, gdyż organ wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, 8, 9 k.p.a. Ponadto należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie organ administracji wydał decyzję na podstawie nieprawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego, a więc doszło do naruszenia art. 77 § 1 oraz 80 k.p.a. Tym samym organowi należy postawić zarzut braku wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Istotne znaczenie dla oceny prawidłowości przeprowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego ma również art. 207 ust. 1 Prawa o szkolnictwie wyższym, który stanowi, że do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Decyzje wydawane przez rektora w pierwszej instancji są ostateczne. W takim przypadku stosuje się odpowiednio art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 207 ust. 2). Skarżąca złożyła w sprawie będącej przedmiotem skargi wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy w trybie art. 127 § 3 k.p.a., co winno jej umożliwić powtórne rozpatrzenie sprawy na zasadach właściwych odwołaniu. W sytuacji, gdy organem l i II instancji jest ten sam organ, taki wniosek ma szczególny charakter i podlega również szczególnej ochronie. Taka ochrona nie została skarżącej zapewniona przez Odwoławczą Komisję Stypendialną Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Rację ma organ wskazując, że odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. polega na zachowaniu przez organ minimum procedury administracyjnej, niezbędnej do załatwienia sprawy i zagwarantowania ustawowych uprawnień strony. Wskazać jednak należy, iż nie oznacza to, że organ uczelni nie ma w ogóle obowiązku przestrzegania podstawowych zasad postępowania administracyjnego, tylko dlatego, iż jest to organ uczelni. Na powyższe wskazuje również przyjęty w Regulaminie zapis § 20. Ponadto wskazać należy, iż powołane przepisy ustawy o szkolnictwie wyższym oraz Regulaminu przyznawania pomocy materialnej dla studentów Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, niewątpliwie w interesie wszystkich ubiegających się o stypendium, muszą być interpretowane ściśle. Nie oznacza to jednak, że ich wykładnia i stosowanie mają być dokonywane w sposób restrykcyjny. Reasumując, w niniejszej sprawie Sąd stwierdził naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 7, art. 8 , art. 9, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez nieustalenie prawidłowo osiągnięć naukowych skarżącej oraz art. 107 § 3 k.p.a., a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ administracji winien uwzględnić wszystkie powyższej wskazane przez Sąd uwagi oraz ponownie zebrać i ocenić materiał dowodowy. Zgodnie z art. 135 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. t.p.