III SA/Łd 212/18

Dnia 6 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Asesor WSA Małgorzata Kowalska, , Protokolant Sekretarz sądowy Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2018 roku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Rektora "A" w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów I stopnia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Rektora "A" w Ł. z dnia [...] nr [...]; 2. zasądza od Rektora "A" w Ł. na rzecz skarżącego K. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia (...) nr (...) Rektor Wyższej Szkoły [...] w Ł.na podstawie art. 207 ust. 1 w zw. z art 70 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz art. 107 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku K. K. o ponowne rozpoznanie sprawy od decyzji nr (...) z dnia (...), wydanej przez Rektora Wyższej Szkoły [...] w Ł. w przedmiocie odmowy stwierdzenie nieważności decyzji z dnia (...) w sprawie odmowy nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia K. K., utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 30 września 2016 r. sygn. akt III SAB/Łd 23/16 w wyniku skargi K. K. na nierozpoznanie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, zobowiązał organ do wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowym wniosku w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Organ otrzymał wyrok z aktami sprawy w dniu 9 grudnia 2016 r. W dniu (...) wydał decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia (...) w sprawie odmowy nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia i poprzedzającej ją decyzji Rektora Wyższej Szkoły [...] w Ł. z dnia (...) w sprawie odmowy nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia. Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało w związku ze złożeniem przez skarżącego w dniu 5 lipca 2015 r. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia (...) w sprawie odmowy nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia. Rozstrzygając powyższy wniosek o stwierdzenie nieważności organ w dniu (...) wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję z dnia (...) w sprawie odmowy nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi i sąd w orzeczeniu odrzucił skargę jako przedwczesną (sygn. III SA/Łd 805/16) i uznał, iż organ dokonał błędnego pouczenia, do którego strona się zastosowała. W wyniku tego rozstrzygnięcia strona skarżąca wniosła wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Organ postanowieniem z dnia (...) przywrócił termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, gdyż zostały spełnione wszelkie przesłanki do przywrócenia terminu. W dniu 13 kwietnia 2017 r. na skutek wniesionego wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy decyzja z dnia (...) został uchylona, a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 7 marca 2017 r. został przedłużony termin załatwienia sprawy w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia (...) z uwagi na konieczność przeprowadzenia wszechstronnej analizy sprawy oraz w związku z orzeczeniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, sygn. III SA/Łd 605/16 o odrzuceniu skargi. W dniu (...) została wydana decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji z dnia (...) w sprawie odmowy nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia i poprzedzającej ją decyzji Rektora Wyższej Szkoły [...] w Ł. z dnia (...) W uzasadnieniu organ wskazał, iż analiza materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż będąca przedmiotem weryfikacji decyzja Rektora Wyższej Szkoły [...] w Ł. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia (...) w sprawie odmowy nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia i poprzedzającej jej decyzji z dnia (...) zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ analizując materiał nie doszukał się rażącego naruszenia przepisów prawa przy wydawaniu przedmiotowych decyzji. Świadczy też o tym fakt, iż przedmiotowe decyzje podlegały już ocenie przez Sąd i Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego ani procesowego przez organ. W rozpoznawanej sprawie w ocenie Sądu organ powziął uzasadnione wątpliwości, co do zgodności z prawem decyzji ostatecznej o nadaniu skarżącemu tytułu zawodowego licencjata oraz wydaniu dyplomu i w związku z tym zainicjował postępowanie w celu wzruszenia tej decyzji w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. Sąd wskazał również, iż oceniając zasadność zastosowanego trybu podnieść należy, że organ uczelni, w związku z otrzymanym w dniu 7 sierpnia 2007 r. z Sądu Rejonowego dla Ł. – Ś. w Ł.prawomocnym wyrokiem o uznaniu K. K. za winnego tego, że w nieustalonym dniu w okresie pomiędzy czerwcem a październikiem 2005 r. w Ł. posłużył się podrobionym dokumentem w postaci indeksu oraz karty egzaminacyjnej, które zawierały podrobione oświadczenia o uzyskaniu pozytywnej oceny z egzaminu, celem uzyskania zaliczenia rocznego, czym wyczerpał dyspozycję art. 270 § 1 k.k., miał niewątpliwie podstawy do uruchomienia procedury zmierzającej do weryfikacji ostatecznej decyzji o nadaniu skarżącemu tytułu zawodowego licencjata. Skarżący w dniu 7 sierpnia 2018 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarżoną decyzją z dnia (...) Rektor [...] w Ł. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Organ szczegółowo przedstawiając stan sprawy, powołał się na treść art. 156 § 1 k.p.a. Organ wyjaśnił, że weryfikowanie decyzji odbywa się w odniesieniu do stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania. W ocenie organu postępowanie organu zostało już ocenione w 2009 r. przez sąd administracyjny, który nie dopatrzył się żadnych uchybień ani materialnych, ani procesowych przez organ. Skarżący natomiast nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi K. K. wskazał, że decyzja Rektora [...] została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości, oraz że została wydana bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa. Skarżący wskazał, że decyzja z dnia (...) wydana została po wznowieniu postępowania, zatem organem właściwym do rozstrzygnięcia w sprawie jest tylko Komisja Egzaminu Dyplomowego. W zakresie kolejnych zarzutów skarżący wskazał, że decyzja z dnia (...) oparta jest na przepisach, regulaminach z 26 lipca 2007 r., 26 marca 2008 r. i 27 listopada 2009 r., a uzasadnienie decyzji opiera się na regulaminie studiów z 19 czerwca 2002 r. W ocenie skarżącego organ nie wskazał dlaczego i w jakim zakresie te przepisy mają do niego zastosowanie. W odpowiedzi na skargę Rektor [...] w Ł. wniósł o uwzględnienie skargi z uwagi na wyrok sygn. III SA/Łd 803/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - dalej p.p.s.a., stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Rektor [...] w Ł. z dnia (...) nr (...) utrzymująca w mocy decyzję Rektor [...] w Ł. z dnia (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia. Przeprowadzona przez sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie wykazała, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy ma to, że decyzją z dnia (...) nr (...) Rektor [...] w Ł. na podstawie art. 207 ust. 1 w zw. z art 70 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym oraz art. 107 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu wniosku K. K. o ponowne rozpoznanie sprawy od decyzji z dnia (...), wydanej przez Rektora [...] w Ł. w przedmiocie wniosku z dnia 5 lipca 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia (...) w sprawie odmowy nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia K. K., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie. W wyniku skargi K. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. III SA/Łd 803/17 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia (...) W wyroku tym Sąd stwierdził, że w wyniku naruszenia procedury administracyjnej polegającej na błędnym zastosowaniu przepisów art. 6, 7, 77, 105 § 1 w efekcie doszło do bezpodstawnego i naruszającego art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. rozstrzygnięcia. Wskazane wady postępowania miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie, mocą którego bezpodstawnie uchylono decyzję z dnia (...) i "umorzono postępowanie wszczęte decyzją z dnia (...)", którego to rozstrzygnięcia w takim kształcie nie przewidują obowiązujące przepisy prawa. Ponadto Sąd wskazał, że nie jest uzasadnione stanowisko organu, że decyzja późniejsza (wydana (...) w tym samym przedmiocie - odmowy stwierdzenia nieważności) może stanowić podstawę uchylenia istniejącej w obrocie prawnym decyzji z dnia (...) Wręcz odwrotnie w każdym przypadku, gdy w obrocie prawnym istnieje decyzja rozpoznająca tożsamą sprawę tego samego wnioskodawcy organ winien rozważyć możliwość umorzenia kolejnego/równoległego postępowania w tym samym przedmiocie. W niniejszej sprawie, jak wynika z akt, był jeden wniosek wszczynający postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji – był to wniosek z dnia 5 lipca 2015 r. (okoliczność niesporna). Merytorycznie po raz pierwszy wniosek został załatwiony decyzją z dnia (...) Decyzja z dnia (...) jak sam przyznał organ była decyzją wadliwą nierozpoznającą tego wniosku, zresztą wyeliminowaną z obrotu prawnego na mocy decyzji z dnia (...) Tak więc twierdzenie organu, że skoro organ wydał decyzję na podstawie pierwotnego wniosku i pierwszej decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności, owa decyzja i wszczęte postępowanie nie mogło się ostać, nie ma uzasadnienia ani faktycznego, ani prawnego. Już bowiem w momencie wydawania decyzji z dnia (...) roku istniała w obrocie prawnym decyzja z dnia (...) rozpoznająca wniosek skarżącego z dnia 5 lipca 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, co organ winien mieć na względzie prawidłowo prowadząc postępowanie administracyjne. Wobec powyższego wyroku w obrocie prawnym pozostała wyżej opisana decyzja Rektora [...] w Ł. z dnia (...). A zatem w rozpoznawanej sprawie Sąd stwierdził, że skoro decyzja z dnia (...) o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia (...) wydana po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 5 lipca 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia (...) w sprawie odmowy nadania tytułu licencjata i wydania dyplomu ukończenia studiów pierwszego stopnia była pierwszą decyzją, która merytorycznie załatwiała wniosek skarżącego, a wniosek był jeden, a ponadto decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, a jednocześnie wniesiony od tej decyzji w dniu (...) wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podlega merytorycznemu rozpoznaniu (tak stwierdził Sąd w wyroku z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. III SA/Łd 803/17), to zachodzą podstawy do uchylenia kolejnych, późniejszych decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji z dnia (...), tj. decyzji z dnia (...) oraz utrzymującej ją w mocy decyzji z dnia (...). W każdym bowiem przypadku, gdy w obrocie prawnym istnieje decyzja rozpoznająca tożsamą sprawę tego samego wnioskodawcy organ winien rozważyć możliwość umorzenia kolejnego/równoległego postępowania w tym samym przedmiocie. Skoro organ tego nie uczynił, to naruszył art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji z dnia (...), rozpoznającej po raz kolejny ten sam wniosek skarżącego, w sytuacji gdy w obrocie prawnym istniała decyzja z dnia (...) rozpoznająca wniosek skarżącego z dnia 5 lipca 2015 r. Decyzja ta nie była decyzją ostateczną. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni powyższą ocenę prawną. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. Na podstawie art. 200 p.p.s.a. sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania w kwocie 200 zł, obejmującej uiszczony wpis od skargi. Sąd odstąpił od zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego na podstawie art. 206 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 206 p.p.s.a. sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, (...). Ponieważ art. 206 p.p.s.a. dotyczy kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym mowa w art. 205 p.p.s.a., obejmuje swoim zakresem także miarkowanie wysokości wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika procesowego. Określając wysokość wynagrodzenia takiego pełnomocnika procesowego sąd uwzględnia zarówno stopień zawiłości sprawy jak i nakład pracy adwokata (radcy prawnego), przyczyniający się do wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym jak i wyjaśnienia istotnych zagadnień prawnych, które mogą budzić wątpliwości judykatury bądź doktryny. W rozpoznawanej sprawie rozstrzygając kwestię kosztów postępowania Sąd uwzględnił okoliczność, że pełnomocnik nie sporządził skargi (skarżący wnosił w skardze o zasądzenie kosztów sądowych) oraz nie brał udziału w rozprawie. Pełnomocnik złożył tylko pismo, w którym oświadczył, że popiera skargę wniesioną przez skarżącego i wnosi o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Nie poczynił żadnych innych nakładów. Ponadto należy wskazać, że skarżący wniósł do tutejszego sądu 5 skarg na akty oraz bezczynność Rektora [...] w Ł., w których to sprawach skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. K.. Sprawy te są ze sobą powiązane. W tej sytuacji Sąd odstąpił od zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. B.K.