III SA/Łd 214/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ż.-Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odmówić J. Ż.-Ż. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych RA III SA/Łd 214/06 Uzasadnienie W dniu 17 stycznia 2008 r. J. Ż-Ż (dalej wnioskodawczyni) złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi P. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania, w której jest uczestnikiem postępowania na prawach strony. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w osobie referendarza sądowego odmówił J. Ż.-Ż. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Od powyższego postanowienia Sądu wnioskodawczyni wniosła w terminie sprzeciw. W tej sytuacji, rozpoznając wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, po złożeniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, Sąd zważył co następuje. W uzasadnieniu wniosku J. Ż-Ż wskazała, że nie jest w stanie ponieść opłat związanych z "kserokopiami dokumentów sprawy", które jak wyjaśniła są jej niezbędne do obrony swoich praw w związku z prowadzonym postępowaniem sądowym, którego jest uczestnikiem. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, wnioskodawczyni prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem jest współwłaścicielką mieszkania o powierzchni 47 m2. Wnioskodawczyni osiąga stałe dochody z tytułu świadczeń emerytalnych w wysokości 1.507,05 zł brutto miesięcznie. Wskazała także na ponoszone bieżące wydatki – czynsz w wysokości 330 zł, koszty lekarstw i leczenia, które wyliczyła na ok. 500 zł, podniosła także, że ze świadczenia emerytalnego Zakład Ubezpieczeń Społecznych potrąca jej 25% z tytułu należności komorniczych niezapłaconych należności za działalność gospodarczą prowadzoną, jak wyjaśniła, w latach 90. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Z przywołanego przepisu wynika, że skutecznie wniesiony sprzeciw skutkuje utratą mocy postanowienia referendarza sądowego z mocy prawa i obliguje Sąd do ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. W rozpoznawanej sprawie sprzeciw J. Ż-Ż został wniesiony prawnie skutecznie zatem ponownemu rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy. W związku z tym działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie J. Ż-Ż – jako uczestnik postępowania na prawach strony – wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Odnosząc się do wniosku J. Ż-Ż o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych Sąd stanął na stanowisku, że brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W opinii Sądu, twierdzenia wnioskodawczyni, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z koniecznością wykonania kserokopii dokumentów, w szczególności w sytuacji gdy postępowanie przed sądem administracyjnym I instancji jest już zakończone, a wydany wyrok jest dla uczestniczki korzystny, są nieprzekonujące. Istotne dla podejmowanego rozstrzygnięcia jest przy tym ustalenie, że wnioskodawczyni osiąga stałe dochody z tytułu świadczeń emerytalnych w wysokości 1.507,05 zł brutto miesięcznie. Faktu tego nie zmienia, w ocenie Sądu, konieczność ponoszenia przez wnioskodawczynię kosztów opłat czynszowych, czy też kosztów leczenia i leków, wskazywane przez wnioskodawczynię we wniosku o przyznanie prawa pomocy. W tej sytuacji Sąd uznał, iż wniosek J. Ż-Ż nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zwrócić także uwagę, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniami z dnia 24 lipca 2006 r. oraz z dnia 30 sierpnia 2006 r., odmówił już w niniejszej sprawie uczestniczce postępowania J. Ż.-Ż. prawa pomocy, w tym w szczególności w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Co więcej, składając kolejny wniosek, po uprawomocnieniu się ww. postanowień, uczestniczka postępowania nie wykazała w żaden sposób, by zmieniły się okoliczności, leżące u podstaw poprzednich rozstrzygnięć w przedmiocie prawa pomocy, a w szczególności, że jej sytuacja bytowa uległa pogorszeniu. Dlatego też, w ocenie Sądu, brak jakichkolwiek okoliczności świadczących o zmianie stanu majątkowego strony przesądza o braku podstaw do zmiany stanowiska zaprezentowanego w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2006 r. oraz z dnia 30 sierpnia 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 214/06. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. RA