III SA/Łd 214/12
WyrokWSA w Łodzi2012-04-26
Skład orzekający: Janusz Nowacki, Teresa Rutkowska, Ewa Alberciak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy diagnosta, który przeprowadził okresowe badanie techniczne pojazdu przystosowanego do zasilania gazem w podstawowej stacji kontroli pojazdów, zamiast w okręgowej stacji kontroli pojazdów, oraz poświadczył nieprawdę w dowodzie rejestracyjnym, może mieć cofnięte uprawnienia diagnosty?Ratio decidendi
Sąd uznał, że diagnosta, który przeprowadził badanie techniczne pojazdu przystosowanego do zasilania gazem w podstawowej stacji kontroli pojazdów, zamiast w okręgowej stacji kontroli pojazdów, oraz wpisał do dowodu rejestracyjnego pozytywny wynik badania pomimo braku stosownej adnotacji o instalacji gazowej, naruszył przepisy prawa. Wpisanie nieprawdziwej informacji do dowodu rejestracyjnego jest równoznaczne z poświadczeniem nieprawdy i stanowi podstawę do bezwzględnego cofnięcia uprawnień diagnosty, zgodnie z art. 84 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła cofnięcia M. Z. uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. Powodem była decyzja o cofnięciu uprawnień wydana przez Prezydenta Miasta Ł. i utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. Diagnosta przeprowadził okresowe badanie techniczne pojazdu z zamontowaną instalacją gazową, mimo braku adnotacji w dowodzie rejestracyjnym, a następnie wpisał pozytywny wynik badania do dowodu. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Prawa o ruchu drogowym oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, twierdząc, że nie doszło do celowego zatajenia faktu istnienia instalacji gazowej i że korekta zaświadczenia była dopuszczalna. Sąd rozpatrywał skargę na decyzję Kolegium.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów oddala skargę.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz.1071 ze zm.), art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r.- Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005r. nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz.U. nr 79 z 2001r., poz.856 ze zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r., znak: [...] o cofnięciu M. Z. uprawnienia do dokonywania badań technicznych pojazdów oraz o zobowiązaniu ww. do zwrotu w oznaczonym terminie "imiennego uprawnienia diagnosty" nr [...], wydanego przez Prezydenta Miasta Ł.
Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w oparciu o następujący stan faktyczny:
W dniu [...] r. Prezydent Miasta Ł. wydał M. Z. "imienne uprawnienie diagnosty nr [...]. W dniu 28 listopada 2007r. pracownik przedsiębiorstwa "O." - P. K. dokonał montażu instalacji gazowej w pojeździe marki Daewoo - FSO Matiz o nr rejestracyjnym [...]. Następnie wystawił fakturę VAT nr [...] potwierdzającą wykonanie ww. usługi. W dniu [...]r. diagnosta M. Z. przeprowadził w Stacji Kontroli Pojazdów nr [...] okresowe badanie techniczne ww. pojazdu. Przedmiotowe badanie - pomimo braku stosownej adnotacji urzędowej potwierdzającej wpis instalacji gazowej do dowodu rejestracyjnego ww. pojazdu - zakończone zostało wynikiem pozytywnym oraz wpisem do dowodu rejestracyjnego. W dniu 13 grudnia 2010 r. do organu I instancji wpłynął wniosek o zamieszczenie w dowodzie rejestracyjnym pojazdu marki Daewoo - FSO Matiz o nr rejestracyjnym [...], adnotacji o przystosowaniu przedmiotowego pojazdu do zasilania gazem. Do przedmiotowego wniosku zostało załączone m.in. zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] r., z treści którego wynika, że diagnosta określił rodzaj badania jako badanie okresowe. W pozycji nr 1. Uwagi została zamieszczona informacja, iż upłynął termin badania technicznego, a dowód został zatrzymany przez Policję. M. Z. w piśmie z dnia 5 stycznia 2011 r. oświadczył, iż w dniu [...]r. przedmiotowy pojazd wyposażony był w instalację gazową. W dniu [...] r. pracownicy Oddziału Nadzoru i Kontroli Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów UMŁ przeprowadzili okresową kontrolę Stacji Kontroli Pojazdów [...]. Ustalenia kontroli zostały zawarte w protokole nr [...], podpisanym i odebranym w dniu kontroli przez M. Z. - Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa S. Z. Spółka z o.o. prowadzącego Stację Kontroli Pojazdów [...]. W dniu [...] r. organ I instancji wszczął postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia M. Z. uprawnienia diagnosty wydanego przez Prezydenta Miasta Ł. nr [...] w dniu [...]r. W piśmie z dnia 20 kwietnia 2011 r. pełnomocnik strony podał, że identyfikacja pojazdu w przedmiotowym badaniu przeprowadzona została na podstawie dokumentu - pokwitowania policyjnego, a nie stałego dowodu rejestracyjnego pojazdu. Pokwitowanie takie nie zawierało zapisu o instalacji gazowej. Jednocześnie w treści rejestru badań technicznych, którego odzwierciedleniem jest duplikat zaświadczenia z badania, diagnosta określił na podstawie faktycznego jego stanu technicznego, że dokonuje badania pojazdu zasilanego gazem, oraz że jest to badanie pojazdu po zatrzymaniu jego dowodu rejestracyjnego. Zatem w żaden sposób nie doszło to celowego i zamierzonego zatajenia stwierdzonego podczas badania faktu istnienia w pojeździe takiej instalacji (dowód: kopia zaświadczenia nr [...]). Do przedmiotowego pisma został załączony duplikat zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] r., z treści którego wynika, że diagnosta określił rodzaj badania jako "okresowe przyst. do zasilania gazem". W pozycji nr 1. Uwagi została zamieszczona informacja, iż upłynął termin badania technicznego, a dowód został zatrzymany przez Policję.
Prezydent Miasta Ł. pismem z dnia 25 maja 2011 r. wystąpił do pełnomocnika strony o zajęcie stanowiska odnośnie: wydania przez M. Z. dwóch zaświadczeń o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu marki Daewoo Matiz nr rej. [...] w dniu [...] r. nr [...] o odmiennej treści, rozbieżności zawartych w ww. zaświadczeniach dotyczących zapisu w rubryce : "Rodzaj badania, czynność" oraz przekreślenia punktu 2 - pojazd (nie) odpowiada dodatkowym warunkom technicznym... (w zaświadczeniu przedstawionym w Oddziale Rejestracji i Oznaczenia Pojazdów UMŁ w dniu [...]r. przekreślony został cały zwrot; w duplikacie zaświadczenia z tej samej daty i o tym samym numerze przekreślony został wyłącznie wyraz "nie"). W odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnik strony pismem z dnia 14 czerwca 2011 r. oświadczył, iż drugi egzemplarz zaświadczenia z badania technicznego został wydany zgodnie z § 17, obowiązującego w dniu przeprowadzenia przedmiotowego badania, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, który brzmiał - "Na wniosek właściciela pojazdu stacja wydaje duplikat dokumentów związanych z badaniem technicznym dotyczącym pojazdu. " W duplikacie dokonano także dodatkowo korekty nieprawidłowych zapisów dotyczących rodzaju badania, uzupełniając zapis o okresowym badaniu dopiskiem, że pojazd został przystosowany do zasilania gazem. Korekty dokonano, mając na względzie § 18 ust. 2 ww. rozporządzenia, który dopuszcza sprostowanie przez diagnostę omyłkowego wpisu i podanie właściwej informacji, także poprzez wydanie nowego dokumentu.
Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Prezydent Miasta Ł. cofnął M. Z. uprawnienia do dokonywania badań technicznych pojazdów.
Od powyższej decyzji odwołał się M. Z., reprezentowany przez pełnomocnika. Zaskarżonej decyzji zarzucił: naruszenie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym poprzez błędne i nieuzasadnione przyjęcie, że diagnosta swoim zachowaniem wyczerpał znamiona wydania zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami i tym samym zasadne jest pozbawienie praw do wykonywania zawodu diagnosty na co najmniej 5-letni okres; naruszenie art. 7, 8, 77 § 1, 80 Kodeksu postępowania administracyjnego wobec nieuwzględnienia w treści decyzji całokształtu zebranego materiału dowodowego, w tym m.in. wyjaśnień przedłożonych przez stronę; nieuzasadnionego tłumaczenia zebranego materiału i powstałych na jego tle wątpliwości tylko i wyłącznie na jego niekorzyść. Ponadto zarzucił naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez błędne i niepełne uzasadnienie decyzji, art. 36 k.p.a. wobec rozpoznania sprawy z rażącym przekroczeniem terminów przepisanych prawem; wobec braku zawiadomienia strony o wydłużeniu terminu rozpoznania sprawy, art. 10 § 1 k.p.a. wobec braku zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o zgromadzeniu materiału dowodowego i tym samym uniemożliwieniu wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszenia dodatkowych żądań i wniosków dowodowych.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie podzieliło zasadności przedstawionych przez stronę argumentów i uznało, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że wraz z wejściem w życie nowej treści art. 83, nie zawierającego już ust. 6, ustawodawca wprowadził do ustawy art. 83b. Ten nowo dodany art. 83b w istocie zastąpił normę prawną wynikającą z ust. 6 art. 83, podtrzymując m.in. zasadę, zgodnie z którą nadzór nad stacjami kontroli pojazdów sprawuje starosta. Stąd też organ administracji, stosując art. 84 ust. 3 powyższej ustawy, zobowiązany jest zastosować ust. 2 art. 83b tejże ustawy. Oceniając więc przesłanki, o których mowa w art. 84 ust. 3 ww. ustawy - należało odnieść się do kontroli, o której mowa w art. 83b ust. 2, a nie do art. 83 ust. 6.
Organ stwierdził, że właściwy i uprawniony Prezydent Miasta Ł. w ramach wykonywanego nadzoru w dniu [...] r. przeprowadził kontrolę Stacji Kontroli Pojazdów [...], której wyniki zostały opisane w protokole nr [...], podpisanym i odebranym w dniu kontroli przez M. Z. - Prezesa Zarządu Przedsiębiorstwa S. Z. Spółka z o. o. prowadzącego Stację Kontroli Pojazdów [...]. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, m.in. że w dniu [...]r. diagnosta M. Z. przeprowadził w Stacji Kontroli Pojazdów nr [...] badanie techniczne pojazdu marki Daewoo - FSO Matiz o nr rejestracyjnym [...], które zostało zakończone wynikiem pozytywnym. Przedmiotowe badanie techniczne zostało przeprowadzone po zatrzymaniu przez policję dowodu rejestracyjnego, które wynikało z upływu terminu badań technicznych. Po wydaniu zatrzymanego dowodu rejestracyjnego ww. pojazdu diagnosta M. Z. dokonał w nim adnotacji wyznaczającej następny termin badania technicznego na dzień [...]r. Potwierdzając tym samym, iż przedmiotowy pojazd spełnia określone przepisami prawa wymagania, a pojazd ten faktycznie - nie posiada zamontowanej instalacji przystosowującej go do zasilania gazem, gdyż taka informacja nie była zamieszczona w treści dowodu rejestracyjnego tego pojazdu.
Organ II instancji powołał treść § 1 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach oraz treść § 10 załącznika nr 9 "Warunki dodatkowe dla pojazdu przystosowanego do zasilania gazem" - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia, zgodnie z którym pojazd zasilany gazem może być używany po uzyskaniu odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym przewidzianej odrębnymi przepisami i stwierdził, że diagnosta wpisuje do dowodu rejestracyjnego pojazdu termin następnego badania technicznego jedynie w wypadku jego pozytywnego wyniku, co oznacza, m.in. iż dane identyfikacyjne pojazdu (w tym również spełnienie warunków dodatkowych przewidzianych dla pojazdu przystosowanego do zasilania gazem - opisane w dowodzie rejestracyjnym pojazdu są tożsame ze stanem faktycznym.
Kolegium stwierdziło, że M. Z. wpisując termin następnego badania technicznego do dowodu rejestracyjnego przedmiotowego pojazdu, w którym nie była zamieszczona adnotacja o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem, a która to instalacja faktycznie była zamontowana - postąpił niezgodnie z obowiązującymi przepisami.
Organ wskazał też, że duplikat wydanego zaświadczenia nie zawiera żadnego wyjaśnienia. Brak zamieszczenia informacji w treści "pierwotnego" zaświadczenia, że przedmiotowy pojazd jest przystosowany do zasilania gazem nie jest oczywistą omyłką pisarską. Informacje o przystosowaniu pojazdu do zasilania gazem zamieszczone winny być - nie w rubryce o rodzaju badania, które może być wyłącznie okresowe, pierwsze lub dodatkowe, lecz na stronie drugiej zaświadczenia w rubryce 2, która w rozpoznawanej sprawie zarówno w zaświadczeniu pierwotnym, jak i w duplikacie nie została prawidłowo wypełniona. Ponadto zaświadczenie "pierwotne" wydane w dniu [...]r. zostało przedłożone do wniosku z dnia 12 grudnia 2010r., co oznacza, iż do tego dnia "korekta" nie miała miejsca. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., uwzględniając zmiany legislacyjne wprowadzone ustawą z dnia 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, na podstawie których m.in. powyższa norma przestała obowiązywać, stwierdzić należy, że określana przez pełnomocnika strony - korekta zaświadczenia została złożona wyłącznie na potrzeby prowadzonego postępowania i odmówić jej należy wiarygodności i mocy dowodowej. Wynik przeprowadzenia badania technicznego z dnia [...]r. został opisany wyłącznie w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...], z treści którego wynika, że diagnosta określił rodzaj badania jako okresowe, a pojazd nie spełnia żadnych dodatkowych warunków technicznych, gdyż informacja taka została przez diagnostę wykreślona.
Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. stwierdziło, że zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem zasad wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności z art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 k.p.a. Organ nie podzielił stanowiska o uchybieniu zasadzie czynnego udziału strony w prowadzonym postępowaniu. Prezydent Miasta Ł. dwukrotnie, tj. pismem z dnia [...] r. oraz z dnia 25 maja 2011 r., informował pełnomocnika o uprawnieniach wynikających m.in. z art. 10 k.p.a., a w ostatnim z nich wskazał, iż zostanie wydana decyzja kończąca postępowanie.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skarżący wnosił o uchylenie powyższej decyzji. Skarżący podał, że decyzja, od której odwołuję się nie tylko pozbawiła go uprawnień, ale części pracy. Spowodowała również konieczność przyjęcia nowego diagnosty. Skarżący podał, że ma 65. Wykształcenie diagnostyczne od 21.10.1989r. Początek pierwszych uprawnień od 2.01.1995r. Ponadto skarżący podniósł, iż ani przez moment w żadnym dokumencie nie było wątpliwości co do tego, że przedmiotowe auto jest przystosowane do zasilania gazem LPG. Nie można mówić o próbach zmiany stanu faktycznego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wnosiło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012. 270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie kontrola aktu administracyjnego we wskazanym wyżej aspekcie nie wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do jej wyeliminowania z obrotu prawnego.
Podstawę prawną zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.). Zgodnie z art. 84 ust. 3 powołanej ustawy starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6, stwierdzono:
1) przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania;
2) wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami.
W przypadku cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, ponowne uprawnienie nie może być wydane wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna (art. 84 ust. 4 ustawy).
Wskazać należy, że celem przepisu art. 84 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym jest odsunięcie od czynności diagnostycznych nierzetelnych diagnostów. Oczywiste są bowiem konsekwencje naruszania podstawowych zasad i dopuszczenie do ruchu pojazdów o niesprawdzonym stanie technicznym, a mianowicie stworzenie zagrożenia dla wszystkich uczestników ruchu drogowego.
W niniejszej sprawie wydanie przez starostę decyzji administracyjnej w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do dokonywania badań technicznych poprzedziło postępowanie administracyjne, oparte na wynikach przeprowadzonej kontroli Podstawowej Stacji Kontroli Pojazdów [...], mieszczącej się w Ł., prowadzonej przez "S. Z. Spółka z o.o.".
Zgodnie z art. 83b ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym nadzór nad stacjami kontroli pojazdów sprawuje starosta. W ramach wykonywanego nadzoru starosta co najmniej raz w roku przeprowadza kontrolę stacji pojazdów w zakresie: zgodności stacji z wymaganiami, o których mowa w art. 83 ust. 3 powołanej ustawy, prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów oraz prawidłowości prowadzenia wymaganej dokumentacji (art. 83b ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym).
Zakres kontroli, która odnosi się przede wszystkim do prawidłowości wykonywania badań technicznych pojazdów oraz prowadzenia wymaganej dokumentacji określa art. 83b ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
W myśl art. 82 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym organ dokonujący rejestracji pojazdu wpisuje do dowodu rejestracyjnego termin badania technicznego pojazdu. Jeżeli pojazd jest zarejestrowany, kolejny termin badania technicznego wpisuje do dowodu rejestracyjnego uprawniony diagnosta po stwierdzeniu pozytywnego wyniku badania i po uiszczeniu przez właściciela pojazdu opłaty ewidencyjnej (art. 82. ust. 2 ustawy).
Z powyższych przepisów wynika więc, że termin badania technicznego pojazdu wpisuje do dowodu rejestracyjnego organ dokonujący rejestracji (starosta, wojewoda), a w wypadku gdy pojazd jest zarejestrowany, termin kolejnego badania wpisuje uprawniony diagnosta po stwierdzeniu pozytywnego badania (ust. 2). Brak takiego wpisu oznacza, że pojazd nie został poddany badaniu i powoduje - zgodnie z art. 132 ust. 1 pkt 2 - zatrzymanie dowodu rejestracyjnego. Chodzi o rzeczywiście przeprowadzone badania techniczne pojazdu przez uprawnionego diagnostę. Sfałszowana adnotacja o terminie kolejnego badania technicznego pojazdu jest tożsama z niepoddaniem pojazdu badaniu technicznemu i taki dowód rejestracyjny podlega zatrzymaniu (art. 132 ust. 1 pkt 2). Dowód rejestracyjny nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 k.p.a., a decyzja o rejestracji pojazdu zawiera jedynie dane identyfikujące pojazd i jego właściciela, i taka jej treść jest utrwalona w aktach na odwrocie wniosku o rejestrację (patrz: Ryszard A. Stefański, Komentarz do ustawy - Prawo o ruchu drogowym, opublikowano LEX 2008).
Skarżący pełniąc funkcję publiczną uprawnionego diagnosty naruszył przepisy prawa wpisując w dowodzie rejestracyjnym pozytywny wynik okresowego badania technicznego, pomimo iż w dowodzie rejestracyjnym brak było wpisu dotyczącego wyposażenia pojazdu w instalację gazową.
Bezsporne jest więc, że skarżący poświadczył nieprawdę w dowodzie rejestracyjnym. W tej sytuacji starosta jak to wynika ze sformułowania "cofa" - musiał, a nie tylko mógł cofnąć nadane diagnoście uprawnienie.
Okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że nie ma podstaw do podważenia stanu faktycznego, dokonanej przez organy oceny dowodów oraz interpretacji przepisów prawa regulujących zasady przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz ich dokumentowania.
Przepisy dotyczące wykonywania przez diagnostę badań technicznych pojazdów są sformułowane jednoznacznie i nie wymagały w sytuacjach opisanych w protokole kontroli szczególnych interpretacji.
Przepis prawa, który stanowi podstawę cofnięcia uprawnienia diagnoście ma charakter bezwzględnie obowiązujący, albowiem stwierdzenie uchybień określonych w tym przepisie zawsze skutkuje zastosowaniem określonych w nim sankcji. Organ nie ma możliwości miarkowania konsekwencji i jeśli stwierdzi chociażby jedno uchybienie określone w art. 84 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym ma obowiązek cofnąć diagnoście uprawnienie.
Zdaniem Sądu, tak kategoryczny zapis wiąże się z odpowiedzialnością jaka spoczywa na diagnoście w kwestii bezpieczeństwa pojazdów uczestniczących w ruchu drogowym.
Stosownie do treści art. 84 ust. 1 powołanej ustawy badanie techniczne pojazdów wykonuje zatrudniony w stacji kontroli pojazdów uprawniony diagnosta. Starosta wydaje uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli osoba ubiegająca się o jego wydanie posiada wymagane wykształcenie techniczne i praktykę, odbyła wymagane szkolenie oraz zdała z wynikiem pozytywnym egzamin kwalifikacyjny (art. 84 ust. 2 ustawy).
Powyższe nie oznacza jednak, że posiadanie odpowiedniego wykształcenia oraz wieloletnia praktyka w zakresie wykonywania badań technicznych pojazdów uniemożliwiają cofnięcie diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych.
Jak wyżej wskazano, badanie techniczne przedmiotowego pojazdu przeprowadzone zostało przez skarżącego w dniu [...] r.
Zgodnie z treścią art. 83 ust. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień przeprowadzenia powyższego badania - badanie techniczne jest przeprowadzane na koszt właściciela pojazdu, przez:
1) podstawową stację kontroli pojazdów - w zakresie:
a) sprawdzenia oraz oceny prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu, w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy i ochrony środowiska,
b) badań technicznych, o których mowa w lit. a, oraz niektórych badań technicznych, o których mowa w pkt 2, jeżeli stacja posiadała zezwolenie starosty na wykonywanie tych badań wydane przed dniem wejścia w życie ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej;
2) okręgową stację kontroli pojazdów - w zakresie badań technicznych określonych w pkt 1 lit. a oraz w zakresie badań co do zgodności z warunkami technicznymi autobusu, którego dopuszczalna prędkość na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h, pojazdu przeznaczonego do przewozu towarów niebezpiecznych, pojazdu przystosowanego do zasilania gazem [...],
Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego badanie kontrolne przedmiotowego pojazdu - marki Daewoo Matiz nr rej. [...], wyposażonego w instalację gazową, zostało przeprowadzone w Podstawowej Stacji Kontroli Pojazdów [...]. A zatem badanie to zostało przeprowadzone niezgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 2 ustawy, który wymagał przeprowadzenia badania pojazdu przystosowanego do zasilania gazem w okręgowej stacji kontroli pojazdów.
Podkreślić należy, że skarżący brał udział w czynnościach kontrolnych w dniu [...] r. i składał wyjaśnienia. Skarżącemu zapewniono też prawo brania czynnego udziału w toczącym się postępowaniu, z czego skorzystał, składając pisma procesowe do akt sprawy. Skarżący nie został więc pozbawiony prawa do obrony.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.
A. B.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło