III SA/Łd 214/15

Dnia 23 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant specjalista Aneta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2015 roku sprawy ze skargi "A" Spółki jawnej H. B., S. B., M. B. z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi stronie skarżącej – "A" Spółce jawnej H. B., S. B., M. B. z siedzibą w Ł. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 9 marca 2015 r., pod poz. 1069. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...], na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 o.p. (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), po rozpoznaniu zażalenia "A" Spółki jawnej w Ł. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego w zakresie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za październik 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z dnia 9 października 2010 r. skarżąca Spółka zwróciła się o zawieszenie postępowania podatkowego do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia w postępowaniu prowadzonym wobec dostawcy (importera) oleju opałowego Spółki z o.o. "B". Postanowieniem z dnia [...] organ I instancji, na podstawie art. 216, art. 201 § 1 pkt 2, § 3 o.p., odmówił zawieszenia postępowania. Organ wskazał, że postępowanie dotyczące interpretacji indywidualnej w sprawie Spółki "B" dotyczące stosowania tzw. stawki sankcyjnej podatku akcyzowego przy sprzedaży oleju opałowego nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 o.p. W zażaleniu Spółka wskazała, że postępowanie w sprawie dostawcy oleju opałowego nie zostało zakończone, brak jest więc rozstrzygnięcia dotyczącego zapłaty podatku akcyzowego na wcześniejszym etapie transakcji. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Organ powołując się na treść art. 201 § 1 o.p. wskazał, że z interpretacji indywidualnej wydanej na rzecz "B" sp. z o.o.(VII SA/Wa 104/14) jak i materiału dowodowego wynika, że Spółka ta dokonała zapłaty podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju opałowego ZIBRO wg stawki 232 zł/1000 l. Zdaniem organu odwoławczego podatek został zapłacony na wcześniejszym etapie obrotu, wobec czego rozstrzygnięcie w sprawie zaskarżonej interpretacji nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 o.p. W skardze Spóła wniosła o uchylenie postanowień I i II instancji oraz zawieszenie postępowania. Strona powołała się na postępowanie VIII SA/Wa 401/14 dotyczące interpretacji indywidualnej, które nie zostało jeszcze zakończone. Podkreśliła, że wniosek o zawieszenie postępowania do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia w postępowaniu prowadzonym wobec dostawcy oleju jest w pełni zasadny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w postanowieniu. W dniu 20 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika strony skarżącej, w którym oświadczył, że cofa skargę oraz wnosi o zwrotu wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla sądu. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wyjaśnić należy, że czynności mające na celu obejście prawa zawierają pozór zgodności z prawem. Ich treść nie zawiera elementów wprost sprzecznych z ustawą, ale skutki, które wywołują i które objęte są zamiarem stron, naruszają zakazy lub nakazy ustawowe. Chodzi tu zatem o wywołanie skutku sprzecznego z prawem poprzez dokonanie samej czynności, a nie poprzez osiągnięcie celu leżącego poza treścią czynności (M. Safjan [w:] Kodeks cywilny. Komentarz, K. Pietrzykowski (red.), Warszawa 1997, t. II, s. 153). Sąd uznaje wycofanie skargi na decyzję administracyjną za niedopuszczalne także wtedy, jeżeli w wyniku takiego wycofania i w konsekwencji umorzenia postępowania pozostawałaby w obrocie prawnym decyzja dotknięta jedną z wad uzasadniających stwierdzenie jej nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1987 r., sygn. akt IV SA 337/87, ONSA 1987, nr 2, poz. 57). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że strona skarżąca w piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 20 kwietnia 2015 r. skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi umorzył postępowanie w sprawie w oparciu o art. 161 § 1 punkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podstawę zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi stanowił przepis art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. b.a.