III SA/Łd 216/09

III SA/Łd 216/09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 7 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi P. A. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w . z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. tp III SA/Łd 216/09 UZASADNIENIE P. A. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] wydany w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji. W skardze P.A. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Uzasadniając skarżący podniósł, iż za wstrzymaniem wykonania rozkazu przemawiają dotychczasowe ustalenia poczynione w toczącym się przeciwko niemu postępowaniu karnym. Z uwagi na fakt, iż brak jest dowodów świadczących przeciw niemu, a on sam nie przyznaje się do winy, istnieją szanse na korzystne zakończenie postępowania karnego. Nadto zwolnienie go ze służby spowodowałoby dla niego nieodwracalne skutki. Co prawda przepis art. 42 ust. 7 ustawy o Policji przewiduje uprawnienie funkcjonariusza do ubiegania się o przywrócenie do służby, jeżeli postępowanie karne zostanie zakończone wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem o umorzeniu z powodu niepopełnienia przestępstwa lub braku ustawowych znamion czynu zabronionego, jednakże ustawa nie gwarantuje obowiązku ponownego przyjęcia do służby. Powyższe w ocenie skarżącego czyni złożony wniosek zasadnym. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.), zwanej dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3) Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. /por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168/ W niniejszej sprawie skarżący uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego wskazał na możliwość powstania nieodwracalnych skutków polegających na braku gwarancji ponownego przyjęcia go do służby w Policji, w przypadku korzystnego dla jego osoby zakończenia toczącego się postępowania karnego. Ponadto skarżący powołał się na "dotychczasowe ustalenia poczynione w toczącym się postępowaniu karnym". W ocenie Sądu, przedstawiona przez skarżącego argumentacja, nie jest wystarczająca do uznania, iż w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane przez skarżącego "korzystne, dotychczasowe ustalenia poczynione w toczącym się postępowaniu karnym" nie stanowią zdaniem Sądu okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w rozumieniu w art. 61 p.p.s.a. Ponadto wskazać należy, iż Sąd nie może orzekać na podstawie ustaleń dokonanych w toku postępowania karnego, a więc prowadzonego przez inne właściwe organy wymiaru sprawiedliwości, przed zakończeniem tego postępowania prawomocnym orzeczeniem. Podniesiony przez skarżącego brak gwarancji ponownego przyjęcia do służby, po spełnieniu przesłanek z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz.U. z 2007 r. Nr 43 poz. 277 ze zm.) również nie wskazuje na konkretne zdarzenia (okoliczności) świadczące o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego jest uzasadnione. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. tp