III SA/Łd 218/09

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy wpisania do ewidencji instruktorów nauki jazdy postanawia przyznać skarżącemu M. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 218/09 Uzasadnienie Pismem z dnia 24 marca 2009 r. M. G. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy wpisania do ewidencji instruktorów nauki jazdy. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – wezwał skarżącego do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, skarżący wskazał przede wszystkim na fakt ponoszenia wysokich kosztów bieżącego utrzymania. Szczegółowo wyliczył ponoszone przez siebie koszty, na które składają się – zgodnie z jego oświadczeniem – czynsz – 220 zł; energia elektryczna – ok. 190 zł, spłata kredytów – ok. 800 zł; koszty zakupu leków i rehabilitacji – ok. 200 - 300 zł; utrzymanie samochodu – ok. 150 - 200 zł; koszty pomocy domowej – ok. 100 zł; środki higieny osobistej – ok. 80 - 100 zł. Łącznie koszty te skarżący wyliczył na ok. 1.850 - 1.900 zł. Jak przy tym wskazał przy osiąganym dochodzie w wysokości 2.170 zł, pozostaje mu ok. 300 zł. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Na dochody w gospodarstwie domowym skarżącego składają się: renta z ZUS w wysokości 1.250 zł (jak zaznaczył wypłacana od marca 2009 r.) oraz renta za wypadek przyznana na mocy wyroku sądowego w wysokości 920 zł. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego w wysokości ok. 2.170 zł. Skarżący wskazał także, że w miarę swoich możliwości pomaga córce, która studiuje poza granicami kraju, przesyłając jej paczki żywnościowe (koszt ok. 50 zł). Skarżący, zgodnie z oświadczeniem, nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Wyjaśnił natomiast, że jest właścicielem samochodu osobowego, którego wartość oszacował na ok. 2.500 zł. W związku z wezwaniem do przekazania dodatkowych informacji, dotyczących głównie wyjaśnienia i udokumentowania faktu regulowania rat wskazanych kredytów, skarżący przekazał stosowne dokumenty. Z zaświadczenia z urzędu skarbowego wynika, że skarżący w roku 2007 uzyskał dochód w wysokości 11.432,36 zł, a w roku 2008 dochód w wysokości 12.297,55 zł. Przekazał także wyciąg z rachunku bankowego, z którego wynika, że na dzień 1 czerwca 2009 r. rachunek ten wykazywał debet w kwocie - 2.999,74 zł. Zestawienie operacji z przedmiotowego wyciągu potwierdzało natomiast fakt uiszczania przez skarżącego rat kredytów, zgodnie z jego uprzednim oświadczeniem. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że na dochody w gospodarstwie domowym skarżącego składają się: renta z ZUS w wysokości 1.250 zł (jak zaznaczył wypłacana od marca 2009 r.) oraz renta za wypadek przyznana na mocy wyroku sądowego w wysokości 920 zł. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego w wysokości ok. 2.170 zł. Skarżący ponosi przy tym wydatki związane z bieżącym utrzymaniem gospodarstwa domowego (czynsz, koszty energii elektrycznej), koszty spłaty zaciągniętych kredytów oraz koszty zakupu leków i rehabilitacji (skarżący jest po wypadku), które – zgodnie z jej oświadczeniem – wynoszą ok. 1.900 zł miesięcznie. Na potwierdzenie informacji o spłacie kredytów skarżący załączył stosowne wyciągi z rachunku bankowego, potwierdzające fakt spłacania kredytów we wskazanej wysokości. Skarżący nie posiada także żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego – w szczególności wpisu sądowego, czy pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jej sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz informacje załączone do akt postępowania należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.