III SA/Łd 22/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. D. na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia przyznać skarżącemu Z. D. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego e.k. Skarżący Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Ł. z dnia [...] (Nr [...]) w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wezwał skarżącego – stosowanie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – do nadesłania oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie przedłożył wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Uzasadniając wniosek, skarżący stwierdził, że jego sytuacja materialna nie pozwala na uiszczenie kosztów sądowych i opłacenie profesjonalnego pełnomocnika. Podniósł ponadto, że jest osoba schorowaną o orzeczonym stopniu niepełnosprawności. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne jego dochody stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 873,20 zł brutto oraz czynsz z tytułu dzierżawy, który wynosi 15 zł miesięcznie. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego w wysokości ok. 888 zł. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 54 m2, nieruchomości rolnej o powierzchni 2,30 ha oraz budynku gospodarczego z pomieszczeniami mieszkalnymi, nie sprecyzował powierzchni tego budynku. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, nie uzyskuje także żadnych dodatkowych dochodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową i zdrowotną skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżący utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 873,20 zł oraz dochodów z tytułu czynszu dzierżawnego, który wynosi 15 zł miesięcznie. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego w wysokości ok. 888 zł. Istotne jest przy tym, że część z tego dochodu przeznacza na koszty leczenia i zapewnienia bieżących świadczeń zdrowotnych. Skarżący nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów. W ocenie Sądu ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w szczególności wpisu od skargi, zwrotu wydatków, czy też ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącego. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), postanowiono jak w sentencji. e.k.