III SA/Łd 220/09

Dnia 30 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Protokolant Referendarz Sądowy Robert Adamczewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2009 roku sprawy ze skargi R. S. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwolnienia funkcjonariusza Policji ze służby postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne Rozkazem personalnym Nr [...] z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji Powiatu [...] Wschodniego w Ł., działając na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 9 w związku z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji (tj. Dz. U. z 2007r.Nr 43, poz. 277 ze zm.), zwolnił R. Sz. ze służby Policji z dniem 1 grudnia 2008 roku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż postanowieniem Prokuratora Prokuratury Okręgowej w T. z dnia [...] mł. asp. R. Sz. został zawieszony w czynnościach służbowych policjanta. Dwunastomiesięczny termin zawieszenia w czynnościach służbowych policjanta upłynął w dniu 26 września 2008 roku, jednakże zawiadomieniem z dnia 26 czerwca 2008 roku Sąd Rejonowy II Wydział Karny w P. poinformował organ administracji o zastosowaniu wobec R. Sz. tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Pismem z dnia 16 września 2008 roku Prokurator Okręgowy w P. poinformował, że w dniu 16 września 2008 roku skierowano do Sądu Rejonowego w P. akt oskarżenia przeciwko R. Sz. i jednocześnie w dniu 25 września 2008 roku do organu administracji wpłynął odpis postanowienia Sądu Rejonowego w P. II Wydział Karny z dnia 25 września 2008 roku, sygn. akt II K 393/08 o zastosowaniu wobec oskarżonego policjanta środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych na czas dalszych 6 miesięcy tj. do dnia 26 marca 2009 roku, który do chwili obecnej nie został uchylony. Jednocześnie z ustaleń organu wynika, że sytuacja kadrowa komórki organizacyjnej, w której zatrudniony był R. Sz. tj. Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu [...] wschodniego w Ł., wskazuje na utrudnienia w prawidłowym jej funkcjonowaniu spowodowane zawieszeniem policjantów w czynnościach służbowych. Komendant wskazał, iż w świetle ustalonego stanu faktycznego i prawnego spełnione zostały przesłanki określone w art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji, a brak możliwości ustalenia terminu zapadnięcia prawomocnego wyroku w prowadzonym przeciwko stronie postępowaniu karnym, uzasadnia rozwiązanie stosunku służbowego z mł. asp. R. Sz. Od powyższego rozkazu personalnego R. Sz. wniósł odwołanie wskazując, iż zaskarżone rozstrzygnięcie jest w jego ocenie niesprawiedliwie i w sposób oczywisty narusza art. 2 Konstytucji RP. Skarżący podkreślił, iż pełni służbę w Policji od 1994 roku, a wystawiane opinie służbowe i liczne nagrody świadczą o zaangażowaniu w wykonywaniu powierzonych obowiązków służbowych. Zdaniem skarżącego zastosowanie oprócz stosowanego od września 2007 roku środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych, "dodatkowego środka" w postaci zwolnienia ze służby jest przejawem ignorancji. Wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego. Rozkazem personalnym Nr [...] z dnia 13 lutego 2009 roku Komendant Wojewódzki Policji w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby w Policji i ustalił tę datę na dzień 28 lutego 2009 roku, a w pozostałej części zaskarżone rozstrzygnięcie organu I instancji utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ podniósł, iż zasadnicze znaczenie w przedmiotowej sprawie ma fakt, iż policjant na podstawie postanowienia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w P. pozostaje w stanie zawieszenia w czynnościach służbowych od dnia 26 września 2007 roku i do chwili obecnej nie ustała przyczyna zawieszenia, co powoduje wypełnienie dyspozycji art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji. Wskazał, iż w postępowaniu administracyjnym dokonano analizy sytuacji kadrowej w Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji powiatu [...] wschodniego w Ł., która uwzględniała jej stan etatowy i ilość policjantów zawieszonych w czynnościach służbowych i wykazano trudności w zapewnieniu bezpieczeństwa w ruchu drogowym na terenie działania Komendy Powiatowej Policji powiatu [...] wschodniego. Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącego zawartych w odwołaniu, Komendant Wojewódzki Policji podkreślił, że w toku prowadzonego postępowania nie rozstrzygał o winie, bądź niewinności strony. Wbrew bowiem twierdzeniom strony prowadzone postępowanie administracyjne jest niezależne od toczącego się postępowania karnego, a zastosowany, środek nie może być traktowany jako "dodatkowy środek zapobiegawczy", gdyż jest to jedynie przejaw kształtowania polityki kadrowej przez przełożonego funkcjonariuszy Policji na terenie powiatu. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, skarżący podnosząc zarzut naruszenia art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji oraz art. 77 § 1 w związku z art. 80 i art. 7 k.p.a., wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji Powiatu [...] Wschodniego z dnia 17 listopada 2008 roku. W uzasadnieniu skargi skarżący powołując się na wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 1994 roku, sygn. akt III ARN 65/94 podkreślił, iż orzekając o zwolnieniu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji, organ administracji ma obowiązek uwzględnić okoliczności konkretnego przypadku dotyczące zachowania się policjanta na służbie, jak i w życiu prywatnym, a także zdarzenia, które uniemożliwiają lub utrudniają pełnienie służby. W niniejszej sprawie żadna ze wskazanych powyżej przesłanek nie zachodzi. Wskazane natomiast przez organy orzekające w niniejszej sprawie okoliczności, nawet jeśli byłyby rzeczywiste są zdaniem skarżącego niewystarczające do uznania, iż interes społeczny przemawia za zwolnieniem skarżącego ze służby. Argumentacja organów w ocenie skarżącego jest nadużyciem prawa, a dodatkowo nie uwzględnia pozytywnych opinii z przebiegu służby. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy zaś od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy więc kwestii prejudycjalnej (tzw. zagadnienia wstępnego), czyli przeszkody, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tegoż postępowania. Celowość natomiast zawieszenia postępowania analizowana jest z kolei z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 301-303). Odnosząc zatem powyższe ogólne uwagi do sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie należy wskazać, iż w dniu 30 marca 2007 roku do Trybunału Konstytucyjnego wpłynął wniosek Zarządu Głównego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Policjantów o zbadanie zgodności art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji w zakresie, w jakim ustala dwunastomiesięczny termin trwania zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, spowodowanego prowadzeniem postępowania karnego lub skarbowego, z art. 2 i art. 42 ust. 3 Konstytucji RP. Omawiana sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt K 1/08, która do chwili obecnej nie została rozpoznana przez Trybunał Konstytucyjny. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od stanowiska Trybunału Konstytucyjnego, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. a.ł.