III SA/Łd 220/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. B.K. W dniu 28 października 2016r. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na: 1) decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, 2) decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 1030/16. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyłączył z akt sprawy o sygn. akt III SA/Łd 1030/16 do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia skargę na wskazaną w pkt 2 petitum skargi decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...), nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 220/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wskazany przepis statuuje zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Z treści skargi jednoznacznie wynika, że strona zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, tj. decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. W przedmiotowej sprawie istotne jest, że organ odwoławczy – decyzją z dnia (...) w wyniku złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżący składając zatem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy do właściwego organu odwoławczego skorzystał z dostępnych środków zaskarżenia w rozumieniu K.p.a. w prawidłowym trybie. Nie ulega jednak wątpliwości, że złożona do sądu skarga dotyczyła także decyzji organu I instancji. Stwierdzić w związku z tym należy, że wskazany fakt wyczerpania środków zaskarżenia (niezależnie od tego, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został merytorycznie rozpatrzony z uwagi na wniesienie z uchybieniem terminu) nie może mieć w sprawie znaczenia. Przede wszystkim w żaden sposób nie zmienia to faktu, że skarga wniesiona została na decyzję organu I instancji, podczas gdy uprawnienie do złożenia skargi do sądu administracyjnego dotyczy tylko wydanej w wyniku rozpatrzenia środka zaskarżenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), decyzji organu II instancji. Wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne i skutkuje jej odrzuceniem. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 2 p.p.s.a., skargę odrzucił. B.K.