III SA/Łd 220/24

Dnia 14 czerwca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. R. na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia 14 grudnia 2023 roku nr 1234/2023 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz I. R. z funduszu Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100,- (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną 25 kwietnia 2024 roku pod pozycją 1580. R.T-M. I. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę w treści, której wskazała, że w związku z postanowieniem nr 1234/2023 o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania szczepień ochronnych u dziecka A. R. w kwocie 2000 zł wnosi o jej zmniejszenie do kwoty minimalnej 500 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 11 kwietnia 2023 r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL oraz braków fiskalnych skargi przez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącej 18 kwietnia 2024 r. 25 kwietnia 2024 r. na rachunek sądu wpłynęła kwota 100 zł uiszczona tytułem wpisu od skargi. Wobec wątpliwości jaki akt stanowi przedmiot zaskarżenia, zarządzeniem z 17 maja 2024 r., wezwano skarżącą do wyjaśnienia, czy przedmiotem skargi jest postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z 29 lutego 2024 r. nr 18/2024/II dotyczące zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej, czy też postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z 14 grudnia 2023 r. nr 1234/2023 dotyczące nałożenia grzywny w celu przymuszenia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem uznania, że strona skarżąca skarży postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z 29 lutego 2024 r. nr 18/2024/II. W odpowiedzi, w piśmie z 30 maja 2024 r. skarżąca wskazała, że przedmiotem skargi jest postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z 14 grudnia 2023 r. nr 1234/2023 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Jednocześnie skarżąca wskazała numer PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.". Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stwierdzenie wystąpienia którejkolwiek z przesłanek niedopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, a w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Należy też zauważyć, że jednym z warunków wniesienia skargi do sądu jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) - dalej "k.p.a.", przewiduje, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 k.p.a.), przy czym właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 1 k.p.a.). Powyższe reguły współgrają z ogólną zasadą postępowania administracyjnego, wynikającą z art. 15 k.p.a., tj. zasadą jego dwuinstancyjności, która polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie) w następstwie rozpoznania środka odwoławczego od decyzji organu I instancji - można wnieść skargę do sądu administracyjnego, gdyż wyczerpany został tok instancyjny w postępowaniu administracyjnym. Tym samym skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeżeli strona skarżąca nie wyczerpie tego toku, tj. nie wniesie odwołania lub zażalenia do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu decyzję (lub postanowienie) organu I instancji albo też - gdy już po wyczerpaniu przysługujących w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia - wniesie konkurencyjną wobec uprzednio złożonego odwołania skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego. Niedopuszczalna zatem jest skarga na postanowienie organu I instancji -Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z 14 grudnia 2023 r. nr 1234/2023 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W treści postanowienia skarżąca została prawidłowo przez organ pouczona o przysługującym środku zaskarżenia. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności nieostatecznych rozstrzygnięć organów administracyjnych, gdyż prowadziłoby to do naruszenia wskazanej wyżej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne z innych przyczyn, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. R.T-M.