III SA/Łd 228/08

Dnia 15 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Protokolant Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 roku na rozprawie sprawy ze skargi E. N. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...]; [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wznowienia postępowania w sprawie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. III SA/Łd 228/08 UZASADNIENIE Postanowieniami z dnia [...] roku nr nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienia Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] r. od Nr [...] do Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wznowienia postępowania zakończonego odpowiednio ostatecznymi decyzjami Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] roku nr [...],[...] roku nr [...], [...] roku nr [...],[...] roku nr [...],[...] roku nr [...],[...] roku nr [...],[...] roku nr [...], [...] roku nr [...],[...] roku nr [...] w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 11 stycznia 2007 roku Regionalny Sekretariat Emerytów i Rencistów Ziemi [...] wystąpił do Urzędu Miasta Ł. – Delegatury Ł. – P., Referatu Budynków i Lokali przy ul. K. [...] z pismem znak [...], zawierającym interwencję w sprawach E. N., dotyczącą decyzji znak [...] z dnia [...] roku w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oraz kwestii należności z tytułu dodatku mieszkaniowego za wsteczny okres. W piśmie tym Regionalny Sekretariat Emerytów i Rencistów Ziemi [...] komunikuje, że jak wynika z zebranych informacji E. N. została wprowadzona w błąd co do Jej uprawnień w zakresie przysługujących Jej należności z tytułu dodatku mieszkaniowego za wsteczny okres. Wadliwa informacja udzielona E. N. naraziła Ją na niepowetowaną szkodę. W odpowiedzi z dnia [...] roku, na powyższe pismo, organ wyjaśnił, że nie mogła mieć miejsca sytuacja udzielenia E. N. wadliwej informacji w zakresie terminu składania wniosków o wznowienie postępowania w sprawach dodatków mieszkaniowych w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 roku. Jednocześnie organ poinformował, że od dnia 14 do 19 czerwca przyjęto 445 wniosków o ponowne przeliczenie wysokości dodatku mieszkaniowego. Przedstawiając stan faktyczny w sprawie organ wyjaśnił, że w dniu 1 marca 2007 roku E. N. złożyła w Urzędzie Miasta Ł. pismo zatytułowane "skarga" skierowane do Prezydenta Miasta Ł., w którym podniosła, że będąc w dniu 14 czerwca 2006 roku w Referacie Budynków i Lokali przy ulicy K. [...] w Ł. złożyła komplet dokumentów o przyznanie dodatku mieszkaniowego na II półrocze 2006 roku. Wniosku o ponowne przeliczenie dodatku mieszkaniowego w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 roku skarżąca nie złożyła z powodu jak twierdziła błędnej informacji urzędniczki, że termin składania wniosków w tej sprawie upłynął w maju. W dniu 16 kwietnia 2007r. skarżąca wystosowała kolejne pismo do Prezydenta Miasta Ł. w sprawie przeliczenia dodatku mieszkaniowego. W odpowiedzi na pismo skarżącej z dnia 1 marca 2007 roku w dniu 16 kwietnia 2007 roku Dyrektor Wydziału Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. udzielił jej odpowiedzi, w której stwierdził, że E. N. nie złożyła wniosku o wznowienie postępowania w ustawowym terminie tj. w terminie jednego miesiąca od dnia 18 maja 2006 roku, w którym weszło w życie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006r. Dodatkowo wyjaśnił, że w dniu 14 czerwca 2006r., w którym strona składała wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego na II półrocze 2006 roku przyjęto 145 wniosków o ponowne przeliczenie zgodnie z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego przyznanych wcześniej dodatków mieszkaniowych. W piśmie tym podniesiono również, że informacja o treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego ukazała się w codziennych [...] gazetach, które publikowały wzór wniosku o wznowienie postępowania, a Referaty Budynków i Lokali Dzielnicowych Delegatur Urzędu Miasta Ł. udzielały pomocy w wypełnianiu wniosków. W dniu 17 maja 2007 roku skarżąca wystosowała pismo do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., które zostało uznane przez Kolegium jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznymi decyzjami Prezydenta Miasta Ł. w sprawie dodatku mieszkaniowego w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego. W treści tego wniosku skarżąca obarcza winą za niezłożenie w terminie stosownego wniosku pracownika Delegatury Ł.-P., który ją obsługiwał w dniu 14 czerwca 2006 roku i udzielił jej błędnej informacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] roku stwierdziło swą niewłaściwość i przekazało sprawę zgodnie z właściwością Prezydentowi Miasta Ł. Ostatecznie (po dwukrotnym uchylaniu postanowień organu I instancji z powodów wad formalnych) dnia [...] roku Prezydent Miasta Ł. wydał 9 postanowień od Nr Nr [...] do Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wznowienia postępowania zakończonego odpowiednio ostatecznymi decyzjami Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] roku nr [...], [...] roku nr [...], [...]roku nr [...],[...] roku nr [...],[...] roku nr [...],[...] roku nr [...],[...] roku nr [...],[...] roku nr [...],[...]roku nr [...] w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu [...] roku strona złożyła pismo o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i ponowne przeliczenie dodatku mieszkaniowego Stwierdził, że w dniu 14 czerwca 2006 roku, a więc w dniu w którym skarżąca składała wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego na II półrocze 2006 roku przyjęto 145 wniosków o ponowne przeliczenie dodatku mieszkaniowego w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, nie jest więc możliwe, aby jej udzielono błędnej informacji. Podniesiono, że informacje o terminie składania tychże wniosków były również umieszczone na terenie Delegatur Urzędu Miasta Ł. Cytując treść art. 58 i 145a § 2 Kpa organ uznał, że nie ma podstaw do uwzględnienie wniosku strony o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie ponownego przeliczenia dodatku mieszkaniowego w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, strona nie złożyła bowiem właściwego wniosku w ustawowym terminie, a nie zachodzą przesłanki przywrócenia jej terminu, którego nie dochowała. E. N. w zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcia zakwestionowała ustalenia dotyczące jej pierwszego pisma w sprawie i podniosła, że pierwsze pismo w sprawie złożyła [...] roku, a nie [...] roku. Po raz kolejny uzasadniała, że nie złożyła wniosku w ustawowym terminie nie z własnej winy, ale na skutek zaufania do urzędu i zawierzenia informacji otrzymanej od urzędniczki, która to informacja jak się później dowiedziała była błędna. Postanowieniami z dnia [...] roku nr nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. od Nr [...] do Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wznowienia postępowania zakończonego odpowiednio ostatecznymi decyzjami Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku nr [...],[...] roku nr [...], [...] roku nr [...],[...] roku nr [...],[...]roku nr [...],[...] roku nr [...],[...]roku nr [...],[...] roku nr [...],[...]roku nr [...] w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu organ podniósł, że w swoich działaniach jest związany naczelną zasadą postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 6 Kpa, która stanowi, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Następnie analizując ustalony w sprawie stan faktyczny na tle mających zastosowanie przepisów art. 145a i 58 Kpa organ odwoławczy stwierdził, że nie ma sporu co do faktu, że skarżąca nie złożyła wniosku o wznowienie postępowania w sprawie ponownego przeliczenia dodatku mieszkaniowego w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego w ustawowym miesięcznym terminie wskazanym w art. 145a § 2 Kpa. W ocenie organu fakt ten potwierdza zacytowane stwierdzenie strony, że "pierwsze pismo w spr. przywrócenia dodatku mieszkaniowego złożyłam [...]oraz [...] (...)".W tej sytuacji, z uwagi na argumentację strony niezachowania terminu bez własnej winy, zbadania wymagała więc okoliczność, czy zaszły ustawowe przesłanki warunkujące przywrócenie stronie terminu. W tej kwestii Kolegium przyjęło, że w dniu [...]roku skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i ponowne przeliczenie dodatku mieszkaniowego. Organ odwoławczy odwołując się do treści art. 58 § 1 i § 2 Kpa stwierdził, że w razie uchybienia terminu, należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Kolegium podkreśliło, że powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie. Niespełnienie choćby jednej z tych przesłanek wyklucza pozytywne rozstrzygnięcia dla strony. W ocenie organu odwoławczego, skarżąca nie zachowała 7-dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który biegnie od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Porównując daty i treść złożonego w dniu [...] roku pierwszego pisma w sprawie, z którego wynika, że strona miała wiedzę na temat przekroczenia terminu, z datą wniosku o przywrócenie terminu złożonego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...] roku należało więc uznać, że termin 7-dniowy nie został zachowany co wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku strony. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona co do zasady nie podważa ustaleń organu. Podkreśla, że padła ofiarą niekompetencji urzędniczki, która wprowadziła ją w błąd co do terminu składania wniosków o wznowienie postępowania w sprawie ponownego przeliczenia dodatku mieszkaniowego w związku z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9 maja 2006 roku. Podnosi, że z uwagi na znaczne przekroczenie terminu załatwienia jej sprawy przez Urząd Miasta Ł. i niezgodne z prawem odpowiedzi na jej pierwsze pismo z dnia [...] roku, złożyła wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...] roku o przywrócenie terminu dotyczącego wypłacenia dodatku mieszkaniowego. Zarzuca, że postanowienia SKO są dla nie krzywdzące pod względem moralnym i finansowym. Wnosi o wnikliwe rozpatrzenie i przeanalizowanie sprawy i przywrócenie terminu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w odpowiedzi na skargę podtrzymało stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonych postanowieniach i wniosło o oddalenie skargi. Postanowieniami z dnia 16 maja 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny połączył sprawy zarejestrowane pod sygn. III SA/Łd 229/08 (dotyczącą postanowienia [...]), III SA/Łd 230/08 (dotyczącą postanowienia [...]), III SA/Łd 231/08 (dotyczącą postanowienia [...]), III SA/Łd 232/08 (dotyczącą postanowienia [...]), III SA/Łd 233/08 (dotyczącą postanowienia [...]), III SA/Łd 234/08(dotyczącą postanowienia [...]), III SA/Łd 235/08 (dotyczącą postanowienia [...]), III SA/Łd 236/08 (dotyczącą postanowienia [...]) ze sprawą 228/08 (dotycząca postanowienia [...]) do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) obowiązującej od 1 stycznia 2004r. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżonym postanowieniom, nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego bądź prawa procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. W takiej sytuacji zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Podstawą zaskarżonych rozstrzygnięć były przepisy art. 145a i art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku -Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.). W świetle art. 145a § 1Kpa można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego została wydana decyzja. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (§2). Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt P 4/05, które otwierało możliwość wnoszenia wniosków o wznowienie postępowania w sprawie ponownego przeliczania wysokości dodatku mieszkaniowego, zapadło w dniu 9 maja 2006r. i zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw z dnia 18 maja 2006r. w Nr 84 poz. 587. Stosownie do treści art. 190 ust. 3 Konstytucji RP orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. W niniejszej sprawie termin miesięczny należało liczyć od dnia ogłoszenia orzeczenia w organie publikacyjnym, tj. od dnia 18 maja 2006r. W tym dniu orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego weszło w życie. Tym samym miesięczny termin na złożenie skargi o wznowienie postępowania w sprawie ponownego przeliczenia wysokości dodatku mieszkaniowego upływał 19 czerwca 2006r. (z uwagi na fakt, iż dzień 18 czerwca 2006 roku wypadał w niedzielę). Nie ulega wątpliwości, że we wskazanym terminie skarżąca nie złożyła stosowanego wniosku. Z treści wszystkich pism kierowanych do organów administracji jak również ze skargi skierowanej do Sądu wynika natomiast, że przyczyną takiego stanu rzeczy według wyjaśnień skarżącej był fakt wprowadzenia jej w błąd przez urzędniczkę, która podczas wizyty skarżącej w urzędzie w dniu 14 czerwca 2006r. poinformowała ją, że termin składania wniosków upłynął w maju 2006 roku. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 Kpa., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (§ 2).Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne (§3). W art. 58 § 1 i § 2 Kpa zostały więc ustanowione cztery przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie. Przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę. Wśród wskazanych wyżej przesłanek jest warunek dochowania terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin do wniesienia tego wniosku zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi siedem dni. Podkreślenia wymaga, że terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu już nie można przywrócić, zgodnie z wyraźnym przepisem art. 58 § 3 Kpa. Z uzasadnienia zaskarżonych postanowień wynika, że przyczyną odmowy przywrócenia terminu w sprawie skarżącej był fakt niespełnienia przesłanki, polegającej na wniesieniu prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Organ odwoławczy analizując terminy kolejnych czynności procesowych ustalił, że pierwsze pismo w sprawie ponownego przeliczenia dodatku mieszkaniowego skarżąca złożyła w dniu [...]r., podczas, gdy pismo potraktowane jako zawierające wniosek o przywrócenie terminu wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu [...]r., a więc zdecydowanie po upływie wskazanego nieprzywracalnego siedmiodniowego terminu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca nie podważa ustaleń organu akcentuje natomiast fakt, iż została wprowadzona w błąd przez urzędniczkę i to jej niekompetencja spowodowała niekorzystne skutki, a wręcz straty materialne dla skarżącej. Niestety okoliczność ta nie mogła być jednak przedmiotem oceny ani przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ani przez kontrolujący zaskarżone rozstrzygnięcia Sąd. O możliwości zbadania przesłanki winy w dochowaniu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania decydowało bowiem w pierwszej kolejności zachowanie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Jak bowiem podkreślano wyżej przesłanki przywrócenia terminu muszą być spełnione łącznie. Uchybienie chociażby jednej z nich wyłącza możliwość przywrócenia terminu. W skardze do WSA strona potwierdza, że w dniu [...] r, złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu. Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że pierwsze pismo w sprawie z dnia [...]r., zatytułowane "skarga" wskazuje jednoznacznie, że strona ma świadomość niezłożenia w terminie skargi o wznowienie postępowania. Reasumując, bezsporne jest, że skarżąca nie dochowała wynikającego z art. 145a § 2 Kpa terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie przeliczenia dodatków mieszkaniowych. Pierwsze pismo w tej sprawie kierowane do Prezydenta Miasta Ł. datowane jest w dniu [...]r., tymczasem termin upłynął 19 czerwca 2006r. Wobec powyższego powoływana przez skarżąca okoliczność niezłożenie w terminie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie ponownego przeliczenia dodatków mieszkaniowych z przyczyn leżących po stronie urzędnika, a więc bez winy skarżącej mogła być rozpatrywana dopiero wówczas, gdyby strona zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnący od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. od dnia w którym dowiedziała się o fakcie niezłożenia wniosku o wznowienie postępowania w ustawowym terminie miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W licznej korespondencji skarżąca podnosi, że dzień 14 czerwca 2006 roku, kiedy była w urzędzie i załatwiała sprawę dodatku mieszkaniowego na drugie półrocze 2006r., był najbardziej odpowiednim dniem na złożenie wniosku i gdyby nie błędna informacja urzędniczki, złożyłaby wniosek w terminie. Stwierdza jednocześnie, że "dopiero znacznie później dowiedziałam się, że zostałam oszukana przez urzędniczkę..." nie precyzując jednak kiedy powzięła taką wiadomość. W tej sytuacji dokonując interpretacji faktów mających znaczenie dla sprawy organ oparł się na dokumentach, z których wynikały jednoznaczne daty i okoliczności. Na tej podstawie organ przyjął, że złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu [...]r., wraz z wnioskiem o przeliczenie dodatku mieszkaniowego w sytuacji, gdy pierwsza skierowana do organu właściwego w sprawie przeliczenia dodatku mieszkaniowego korespondencja wskazująca na wiedzę skarżącej o niezłożeniu wniosku o wznowienie postępowania w terminie została opatrzona datą [...] r. - zostało dokonane z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 Kpa. Na marginesie rozważań należy podnieść, że postępowanie organów nie było pozbawione uchybień. Organ I instancji otrzymując pismo strony z dnia [...]roku już wówczas winien był ustalić charakter tego pisma i intencje strony. Dopiero interwencja skarżącej z dnia [...]roku wniesiona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. spowodowała nadanie sprawie prawidłowego biegu, co następnie miało wpływ na poczynione ustalenia i rozstrzygnięcie w sprawie. Należy jednak podkreślić, że Sąd ma obowiązek uchylenia wadliwych rozstrzygnięć z powodu naruszenia przepisów postępowania, jeżeli były one istotne, a więc jeżeli ich naruszeniem miało wpływ na wynik sprawy(art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W opinii składu orzekającego w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, a uchylenie zaskarżonych postanowień i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z wytycznymi w zakresie poprawienia błędów procedury opisanych wyżej spowodowałoby jedynie przedłużenie postępowania, którego wynik byłby taki sam. Gdyby bowiem nawet przyjąć, że pismo z dnia [...] roku stanowiło wniosek o wznowienie postępowania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, na co mogłaby wskazywać treść tego pisma, niestety i tak w ocenie Sądu nie można byłoby uznać, że został zachowany 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Wskazać bowiem należy, że w treści pisma z dnia 1 marca 2007r. skarżąca podnosi, że jest to jej kolejne odwołanie również skierowane przez Regionalny Sekretariat Emerytów i Rencistów Ziemi [...] z dnia [...]r. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się to pismo, a jego treść potwierdza okoliczność, że już na pewno w tej dacie tj. 11 stycznia 2007r. skarżąca wiedziała, że nie złożyła wniosku o przeliczenie dodatku mieszkaniowego w ustawowym terminie, co pozbawiło ją możliwości uzyskania wyrównania dodatku mieszkaniowego. Tak tylko można bowiem zinterpretować interwencję Regionalnego Sekretariatu Emerytów i Rencistów Ziemi [...], który w piśmie z dnia 11 stycznia 2007r. występując do Urzędu Miasta Ł. – Delegatury Ł.-P., Referat Budynków i Lokali w sprawie E. N. "komunikuje, że jak wynika z zebranych informacji E. N. została wprowadzona w błąd co do swych uprawnień w zakresie przysługujących jej należności z tytułu dodatku mieszkaniowego za wsteczny okres. Wadliwa informacja udzielona Pani E. N. naraziła Ją na niepowetowaną szkodę finansową". Dopiero prawie dwa miesiące później tj. [...] roku skarżąca składa pierwsze pismo "skargę" do Prezydenta Miasta Ł. w przedmiocie ponownego przeliczenia dodatku mieszkaniowego i powołuje się na to pismo jak również na znajdującą się w aktach administracyjnych odpowiedź Urzędu Miasta Ł. z dnia [...]r. udzieloną w tej sprawie Regionalnemu Sekretariatowi Emerytów i Rencistów Ziemi [...]. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. KO