III SA/Łd 229/14

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. D. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przewrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać adwokatowi R. D., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A., kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu M. K. i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi R. D. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R.A. III SA/Łd 229/14 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy przewrócenia terminu do wniesienia odwołania. Uprzednio skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od koszów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 18 kwietnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi delegowała do zastępstwa w niniejszej sprawie adwokata R. D. W dniu 5 czerwca 2014 r. adwokat R. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W piśmie tym wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych, oświadczając zarazem, że do dnia dzisiejszego koszty te nie zostały opłacone przez mocodawcę w całości ani w części. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 461) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie niż wymienione w lit. a i b – 240 zł. Ustęp 1 pkt 2 lit b stanowi natomiast, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej jednak niż 120 zł. W niniejszej sprawie, w dniu 5 czerwca 2014 r. adwokat R. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 kwietnia 2014 roku, sygn. akt III SA/Łd 229/14 odrzucającego skargę M. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy przewrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wyżej wymienione pismo zawierało wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez adwokata ustanowionego z urzędu, wraz z oświadczeniem, że do dnia dzisiejszego koszty te nie zostały opłacone przez mocodawcę. Uwzględniając powyższy wniosek, działając na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.