III SA/Łd 237/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty należności wynikającej z długu celnego postanawia: 1. ustanowić dla uczestników postępowania: W.S., W.N., R.T. – tłumacza przysięgłego z języka niemieckiego S.O., zamieszkałego w Ł. [...] przy ul. A. 20 m. 40, którego zobowiązać do przetłumaczenia na język niemiecki skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą we W., odpowiedzi na skargę, zawiadomienia określonego w art. 299 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270), niniejszego postanowienia z uzasadnieniem – w terminie 30 dni; 2. zobowiązać stronę skarżącą – A. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą we W. – do opłacenia w terminie 7 dni zaliczki na pokrycie wydatków związanych z kosztami tłumacza przysięgłego w kwocie 1 000 (słownie jeden tysiąc) złotych – pod rygorem egzekucji. U.K. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...]. w przedmiocie określenia kwoty należności wynikającej z długu celnego. Uczestnikami postępowania są: W.S., W.N., R.T.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 5 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 98, poz. 1070 ze zm.), który ma zastosowanie do sądów administracyjnych na podstawie art. 29 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), osoba niewładająca w wystarczającym stopniu językiem polskim ma prawo do występowania przed sądem w znanym przez nią języku i bezpłatnego korzystania z pomocy tłumacza. W świetle przywołanej regulacji, nie ulega wątpliwości, że korzystanie w postępowaniu z pomocy tłumacza jest traktowane jako uprawnienie procesowe przysługujące stronie. W myśl art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Do wydatków zalicza się w szczególności należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie (art. 213 pkt 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W niniejszej sprawie pismem powodującym wydatki (m.in. koszty tłumacza przysięgłego) jest skarga A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą we W.. Zgodnie z art. 237 § 1 p.p.s.a. strona, która wniosła o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest wpłacić zaliczkę na ich pokrycie. Jeżeli wniosek złożyło kilka stron albo sąd zarządził wykonanie czynności z urzędu, zaliczkę powinny wpłacić strony w częściach równych lub w innym stosunku według uznania sądu (§ 2 ). Sąd oznaczy wysokość zaliczki i termin jej wpłacenia. Jeżeli przewidywane wydatki okażą się większe od wpłaconej zaliczki, sąd nakaże jej uzupełnienie (§ 3). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 237 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. U.K.