III SA/Łd 238/26

PostanowienieWSA w Łodzi2026-06-16

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Alberciak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika za pośrednictwem platformy ePUAP, od której nie został uiszczony wpis sądowy i nie złożono pełnomocnictwa w wyznaczonym terminie, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie zostały uzupełnione jej braki formalne w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego oraz niezłożenia pełnomocnictwa, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania w formie elektronicznej. Niespełnienie tych wymogów, zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Profesjonalny pełnomocnik P. J. wniósł skargę na postanowienie organu inspekcji sanitarnej w sprawie egzekucji administracyjnej. Przewodniczący sądu wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego i złożenie pełnomocnictwa. Wezwanie zostało uznane za doręczone w formie elektronicznej po upływie terminu do jego odebrania. Pełnomocnik uzupełnił braki po terminie. Sąd odrzucił skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono P. J. kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 16 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia 23 stycznia 2026 roku nr 12/2026 w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz P. J. kwotę 100,- (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 8 czerwca 2026 roku pod pozycją 2388. P. J., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem platformy ePUAP, skargę na postanowienie Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z 23 stycznia 2026 r. w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 15 kwietnia 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków skargi przez: a) uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 100 zł; b) złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania uznano za doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 28 maja 2026 roku (UPD – k. 50). 10 czerwca 2026 r. (8 czerwca 2026 r. – data stempla pocztowego na kopercie) do sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika strony skarżącej, do którego załączył pełnomocnictwo procesowe oraz 8 czerwca 2026 r. uiścił na rachunek bankowy sądu wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności, tj. bada z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego obarczone jest obowiązkiem spełnienia wymogów formalnych. Skarga wedle art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast jeśli skarga obarczona jest brakami formalnymi to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wskazać jeszcze trzeba, że w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak stanowi art. 74a § 5 p.p.s.a., datą doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego i formalnego wysłano do pełnomocnika skarżącej 13 maja 2026 r. Z powodu nieodebrania pisma platforma elektroniczna przesłała powtórne zawiadomienie (zgodnie z treścią art. 74a § 6 p.p.s.a.). Po upływie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, w trakcie których wezwania nie zostały odebrane, wezwanie zostało uznane za doręczone w trybie art. 74a § 8 p.p.s.a. Uznanie za doręczone następuje wraz z rozpoczęciem się 15-tego dnia od wysłania pierwszego zawiadomienia (por. postanowienie NSA z 11 września 2024 r. sygn. II FZ 58/24, pub. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wezwania zostały uznane za doręczone 28 maja 2026 r. Termin na uzupełnienie braków rozpoczął swój bieg 29 maja 2026 r. i bezskutecznie upłynął w dniu 5 czerwca 2026 r. (4 czerwca 2026 r. to dzień wolny od pracy). Skarżąca nie uzupełniła braków skargi w terminie przez nadesłanie pełnomocnictwa i uiszczenie wpisu od skargi, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Nadesłanie pełnomocnictwa oraz uiszczenie wpisu w dniu 8 czerwca 2026 r. nastąpiło po upływie wymaganego terminu. Sąd wyjaśnia, że w myśl art. 74a § 1 p.p.s.a. doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. Pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę opatrzoną podpisem elektronicznym za pośrednictwem platformy ePUAP, co obligowało sąd, stosownie do wskazanego powyżej art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a., do dokonywania doręczeń w formie elektronicznej. Trzeba jeszcze podkreślić, że w art. 74a § 2 p.p.s.a. wskazano, że jeżeli strona zrezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, sąd doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego. Oświadczenie o rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej składa się w formie dokumentu elektronicznego. Pełnomocnik strony skarżącej nie złożył oświadczenia o rezygnacji doręczenia pism w formie, którą nakazuje powyższy przepis. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ds

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło