III SA/Łd 247/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA: Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania całkowitej refundacji wózka inwalidzkiego postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość miejscową i przekazać sprawę do rozpoznania i rozstrzygnięcia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2005 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Środmieścia w Łodzi, XI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę A.S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia wydaną z jego upoważnienia przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] nr [...] odmawiającą refundacji ponad limit wózka inwalidzkiego zrobionego na indywidualne zamówienie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Jeżeli jednak w takiej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy i przekazał sprawę do sądu administracyjnego ten zobowiązany jest do jej rozpoznania - art. 58 § 4 powołanej ustawy. Przewidziany powołanym przepisem nakaz przyjęcia swojej właściwości przez sąd administracyjny, któremu sąd powszechny sprawę przekazał nie zwalnia sądu administracyjnego z obowiązku badania swojej właściwości miejscowej. Poza oceną sądu pozostaje prawidłowość tego przekazania. Stosownie do treści przepisu art. 13 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Jak z powyższego wynika o właściwości miejscowej wojewódzkiego sądu administracyjnego przesądza siedziba organu administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym - art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do przepisu art. 148 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 roku o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391) obowiązującej w dacie wydania skarżonej decyzji, do wydawania decyzji w indywidualnych sprawa z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego uprawniony był Prezes Funduszu i od jego decyzji przysługiwało odwołanie do sądu powszechnego w terminach i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Odwołanie wnosiło się do Prezesa Funduszu, który w terminie 14 dni mógł zmienić lub uchylić skarżoną decyzję. Jeżeli odwołanie nie zostało uwzględnione w całości Prezes Funduszu przekazywał sprawę niezwłocznie do sądu. W dniu 1 października 2004 roku weszła w życie ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135), w której to postępowanie w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego ukształtowane zostało jako postępowanie dwuinstancyjne. Organem I instancji w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego jest Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu, od decyzji którego przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu, od decyzji tego ostatniego zaś skarga do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na decyzję wydaną przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w imieniu którego działał Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ co czyni właściwym do jej rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 59 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.