III SA/Łd 249/26

Dnia 25 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. F. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 4 lutego 2026 roku nr RPS-II.8641.6.2026 w przedmiocie przyznania statusu bezrobotnego i odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z 4 lutego 2026 r. nr RPS-II.8641.6.2026 Wojewoda Łódzki utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z 15 grudnia 2025 r. nr 2081/ferj/12/25 w przedmiocie przyznania statusu bezrobotnego i odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Wskazana decyzja została doręczona R. F. w dniu 17 lutego 2026 r. za pośrednictwem systemu e-Doręczenia PURDE (publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego). R. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem organu skargę na powyższą decyzję. Skarga została opatrzona datą 18 marca 2026 r. i złożona drogą elektroniczną na adres e-mail kancelarii Łódzkiego Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi ([email protected]) z adresu elektronicznego (e-mail) [...]. Sąd poinformował skarżącego, że pisma w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do sądu administracyjnego wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego (ePUAP), nie jest natomiast to dopuszczalne w inny sposób, w tym na adres e-mail. W następstwie powyższego 22 maja 2026 r. R. F. złożył wyżej wymienioną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem systemu e-PUAP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu (art. 54 § 1a). Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stanowiąc, że w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, dlatego nie może być skracany ani przedłużany przez sąd. Sąd uwzględnia upływ terminu z urzędu i odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu, przewidzianego do jej wniesienia, bez względu na przyczyny, które doprowadziły do jej wniesienia z naruszeniem terminu. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Wojewody Łódzkiego z 4 lutego 2026 r. nr RPS-II.8641.6.2026 w przedmiocie przyznania statusu bezrobotnego i odmowy przyznania zasiłku dla bezrobotnych została doręczona skarżącemu w dniu 17 lutego 2026 r., co znajduje odzwierciedlenie w potwierdzeniu otrzymania znajdującym się w aktach administracyjnych przekazanych przez organ II instancji. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi ekspirował z dniem 19 marca 2026 r. Natomiast z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję została pierwotnie wniesiona w formie elektronicznej, poprzez przesłanie dokumentu na adres poczty elektronicznej (adres e-mail) organu, z pominięciem skrzynki podawczej organu. Następnie, w dniu 22 maja 2026 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pomocą systemu e-PUAP. Pierwotne skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego na adres e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, z adresu elektronicznego (e-mail) nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego (por. postanowienie NSA z 5 czerwca 2021 r. sygn. akt III OSK 4856/21, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją zawartą w art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2025 r. poz. 1703 ze zm., dalej: "u.i.d.p."), nie jest jednak tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej. Definicję elektronicznej skrzynki podawczej zawiera art. 3 pkt 17 u.i.d.p. Pod pojęciem tym ustawodawca rozumie dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Zgodnie z art. 16 ust. 1a u.d.i.p., podmiot publiczny udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę. Wobec powyższego w świetle wymogów art. 54 § 1a p.p.s.a. uznać należało, że w rozpatrywanej sprawie pierwsze wniesienie przez skarżącego skargi do sądu administracyjnego było nieskuteczne, skoro nastąpiło za pomocą adresu e-mail organu, a nie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu udostępnionej na elektronicznej platformie usług administracji publicznej (ePUAP). W rozpoznawanej sprawie skarga nie została zatem skutecznie złożona w ustawowym terminie, bowiem nie została wniesiona za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, tylko poprzez jego zwykły adres e-mail. Z kolei w związku z wniesieniem skargi przez e-PUAP w dniu 22 maja 2026 r. należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie skarga została skutecznie wniesiona dopiero po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a., a skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jak bowiem już wyżej wskazano zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 lutego 2026 r., a zatem ostatnim dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego był 19 marca 2026 r. Tymczasem skarżący wniósł skargę za pomocą systemu e-PUAP dopiero w dniu 22 maja 2026 r. Oznacza to, że skarga została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Powyższe, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Z powyższych względów Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł w sentencji postanowienia. ds