III SA/Łd 250/09

Dnia 21 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia WSA Ewa Alberciak Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego oddala skargę. W dniu 9 października 2008 roku A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na podstawie zgłoszenia celnego SAD [...] zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu "monitory-tablice sygnalizacyjne LCD do stojaków ekspozycyjnych " zaklasyfikowane do kodu 8531 20 20 90 Wspólnej Taryfy Celnej. W wyniku weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia celnego dokonanego w dniu 9 października 2008 roku, Naczelnik Urzędu Celnego l w Ł. decyzją z [...], nr [...] określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego w wysokości 45.128,00zł, w związku ze zmianą klasyfikacji towaru z proponowanego przez Spółkę kodu 8531 20 20 90 na kod 8528 59 90 20 i tym samym zastosowanie stawki celnej 14% od wartości celnej towaru w miejsce zadeklarowanej przez stronę w wysokości 0%. Od powyższej decyzji Spółka wniosła odwołanie, w którym podnosząc zarzut naruszenia art. 1 i art. 2 rozporządzenia Rady (EEC) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 roku w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z dnia 7 września1987r. z późń. zm.) oraz art. 121 § 1, art. 122 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru. W uzasadnieniu odwołania Spółka podniosła, iż wydając zaskarżoną decyzję organ celny oparł się na materiale dowodowym, na który składała się jedynie faktura, opis towaru złożony przez stronę i wiążące informacje taryfowe wydane dla innego towaru, niż towar będący przedmiotem zakwestionowanego zgłoszenia celnego. W ocenie strony skarżącej wiążące informacje taryfowe o nr [...], [...], na który powołuje się organ celny w uzasadnieniu decyzji nie zostały wydany na wniosek Spółki, co powoduje, że nie mogą być one wiążące w przedmiotowej sprawie, zawłaszcza, że dotyczą towaru całkowicie odmiennego od towaru będącego przedmiotem zgłoszenia. Strona zgodziła się ze stwierdzeniem organu, że sprowadzony przez nią towar nie może zostać zaklasyfikowany do zaproponowanego przez zgłaszającego kodu 8531 20 20 90, ale zdaniem skarżącej Spółki będący przedmiotem zgłoszenia celnego towar powinien zostać zaklasyfikowany zgodnie ze Scaloną Nomenklaturą oraz brzmieniem pozycji 8528 do kodu TARIC , który obejmuje - Pozostałe monitory - Z ekranem o przekątnej 48,5 cm lub mniejszej oraz z proporcjami ekranu 4:3 lub 5:4, tj. do kodu 8528 59 90 30, a nie do przyjętego przez organ celny kodu 8528 59 90 20. Według skarżącej Spółki podpozycje 8528 59 90 20 i 8528 59 90 30 są na tym samym poziomie, a zatem mogą być porównywane. Z brzmienia obu podpozycji wynika, że z podpozycji 8528 59 90 20 wyłączono monitory z proporcjami ekranu 4:3 lub 5:4, dla których ustalono podpozycję 8528 59 90 30 i której brzmieniu odpowiada towar będący przedmiotem zgłoszenia. Zatem, w ocenie strony skarżącej jedynym możliwym kodem dla sprowadzonego towaru jest kod TARIC 8528 59 90 30. Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. działając na podstawie art.233 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 51, art. 73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004 roku- Prawo celne (Dz.U.Nr.68, poz.622 z 2004r. z późniejszymi zmianami), art. 20 ust.1 i ust.3 lit.a i c, art. 67, art. 201, art. 214 ust.1 , art. 220 ust.1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 roku ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. WE seria L nr 302 z 19.10.1992r. z późn. zm) zwanego dalej WKC, art.1 pkt.3 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.DE.L.87.256.1 ze zm.) utrzymał zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego l w Ł. z dnia [...] w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ celny wskazał, że zgodnie z treścią art.20 WKC w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Inne natomiast środki ustanowione odrębnymi przepisami wspólnotowymi i dotyczące wymiany towarowej są stosowane, o ile zaistnieje taka potrzeba, zgodnie z klasyfikacją taryfową towarów. Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje m.in. towarową Nomenklaturę Scaloną, stawki i inne elementy opłat stosowane do towarów objętych Nomenklaturą Scaloną odnośnie ceł, opłat przywozowych ustanowionych w ramach wspólnej polityki rolnej lub na podstawie odrębnych przepisów mających zastosowanie do niektórych towarów uzyskiwanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Z uwagi na fakt, iż Nomenklatura Scalona nie jest wystarczająco szczegółowa, aby wspomagać taryfę wspólnotową i ustawodawstwo handlowe, 8 – cyfrowe kody są dzielone na 10-cyfrowe kody zwane kodami TARIC. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że będący przedmiotem zgłoszenia towar to monitory video, pracujące w oparciu o technologię wyświetlania, takie jak wyświetlacz ciekłokrystaliczny LCD, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji, zawierające złącza CINCH/RCA o standardzie transmisji PAL, o przekątnej ekranu 10,2', zasilane prądem o napięciu zasilania 12V, posiadające 1 wejście video CVS. Funkcją monitorów jest wyświetlanie obrazów z urządzenia DVD, połączonego kablem koncentrycznym, przy jednoczesnym wyeliminowaniu wszystkich częstotliwości radiowych. Wskazane monitory obsługują standardowo współczynnik kształtu obrazu 4:3. Organ odwoławczy stwierdził, że klasyfikacja taryfowa towaru nie może być rozstrzygnięta na podstawie Reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. W sprawie zastosowanie nie ma również Reguła 2a i 2 b Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, bowiem dotyczą one artykułów niekompletnych lub niegotowych, będących mieszaninami i połączeniami materiałów lub substancji. Reguła 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowi, że jeżeli w wyniku zastosowania Reguły 2b lub z innego powodu towary pozornie mogą być klasyfikowane do dwu lub więcej pozycji, klasyfikacji należy dokonać do pozycji określającej towar w sposób najbardziej szczegółowy, pozycja taka ma bowiem pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Z materiału zgromadzonego w toku prowadzonego postępowania wynika, że będące przedmiotem zgłoszenia monitory można pozornie zaklasyfikować do dwóch podpozycji 8528 59 90 20 oraz wnioskowanej przez stronę podpozycji 8528 59 90 30 Wspólnej Taryfy Celnej. Podpozycja 8528 59 90 20 Wspólnej Taryfy Celnej określa jednak towar w sposób bardziej szczegółowy od podpozycji 8528 59 90 30 Wspólnej Taryfy Celnej. Podpozycja 8528 59 90 20 Wspólnej Taryfy Celnej zawiera bowiem szczegółowe informacje odpowiadające będącym przedmiotem zgłoszenia monitorom, czyli opis techniczny, zasilanie urządzenia, dane dotyczące przekątnej ekranu i zastosowanie urządzenia. Przy zastosowaniu klasyfikacji do kodu 8528 59 90 30 sposób określenia monitorów jest bardziej ogólny. Odpowiada on tylko przekątnej ekranu i współczynnikowi kształtu obrazu bez wskazania ich zastosowania. Jak wynika natomiast z wyjaśnień Spółki monitory będą montowane w tablicach świetlnych, co powoduje, że klasyfikację towaru należy dokonać w oparciu o Regułę 3a oraz 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej do kodu TARIC 8528 59 90 20. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że powołane w uzasadnieniu decyzji organu celnego I instancji Wiążące Informacje Taryfowe nie stanowiły podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, nie miały charakteru wiążącego, były jedynie źródłem wskazówek przy klasyfikacji taryfowej towarów. Odpowiadając na zarzut naruszenia art. 122 , 187 § 1, 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie celne doprowadziło do zebrania materiału dowodowego w całości i dokładnego wyjaśnienia na jego podstawie stanu faktycznego. Okoliczność, że analiza zebranego materiału dowodowego nie przyniosła oczekiwanych przez Spółkę rezultatów nie może być powodem kwestionowania rzetelności poczynionych przez organ ustaleń lub zasadności stanowiska w przedmiotowej sprawie. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca Spółka podnosząc zarzut błędnej interpretacji Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej ujętych w rozporządzeniu Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 roku zmieniającym załącznik nr 1 do rozporządzeni Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L 87.256.1) tj. Reguły 3a oraz naruszenie art. 122, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi strona podtrzymując dotychczasową argumentację podniosła, iż w będącej przedmiotem sporu sprawie zasadnicze znaczenie ma właściwe zastosowanie Reguły 3a i 3c Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Z uwagi na fakt, iż obydwie sporne podpozycje tj. 8528 59 90 20 i 8528 59 90 30 znajdują się w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich na tym samym poziomie muszą być rozpatrywane jako podpozycje równorzędne. Do będących zatem przedmiotem zgłoszenia celnego towarów, które pozornie spełniają wymogi obydwu podpozycji, powinna być zastosowana Reguła 3c, czyli sporny towar należy zaklasyfikować do ostatniej w kolejności numerycznej pozycji tj. podpozycji CN 8528 59 90 30. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie akcentując, iż zastosowanie w sprawie Reguły 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej wyklucza zastosowanie reguł następnych tj. Reguły 3b i 3 c . W piśmie procesowym z dnia 20 października 2009 roku skarżąca Spółka ponownie wykazując na błędna interpretację i zastosowanie reguły 3a) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej podniosła, że żaden z porównywanych kodów tj., ani kod 8528 59 90 20, ani kod 8528 59 90 30 nie obejmuje pojęciowo spornego monitora w całości, każdy z nich odnosi się natomiast odrębnie do poszczególnych elementów/funkcji tego monitora. W tej sytuacji nie można przyjąć by którykolwiek z kodów mogących być pozornie zastosowanych w sprawie opisywał monitor w sposób najbardziej szczegółowy i miał pierwszeństwo przed innymi kodami, które opisywałyby towar w sposób bardziej ogólny. Oznacza to, że wykluczona jest w sprawie klasyfikacja spornego towaru z zastosowaniem reguły 3a) i przyjąć należy, że klasyfikacja spornego towaru powinna zostać przeprowadzona z zastosowaniem reguły 3 c) ORINS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja Sądu jest zatem ograniczona do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej. W myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż badanie legalności zaskarżonej decyzji obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji oraz zgodność z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem organy celne nie naruszyły przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu jest kwestia klasyfikacji taryfowej sprowadzonego przez Spółkę towaru opisanego w zgłoszeniu celnym jako "monitory – tablice sygnalizacyjne LCD do stojaków ekspozycyjnych". Na wstępie rozważań należy wyjaśnić, że Polska stając się państwem członkowskim Wspólnoty Europejskiej, przyjmując zasady funkcjonowania państw unii celnej, przyjęła Wspólnotową Taryfę Celną (WTC). Przepis art. 20 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego przewiduje, że należności przywozowe są obliczane na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej zawiera w Załączniku I, który jest corocznie modyfikowany, Nomenklaturę Scaloną i tabele stawek Wspólnej Taryfy Celnej. W dacie zgłoszenia celnego w przedmiotowej sprawie obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej przez państwa członkowskie powoduje, że cła na towary przywożone z państw trzecich do wszystkich państw członkowskich oraz nomenklatura są jednolite. Dodatkowo w związku z preferencjami celnymi, zawieszeniem cła, opłatami rolnymi, cłami antydumpingowymi i opłatami wyrównawczymi, ograniczeniami w przywozie i wywozie, refundacjami wywozowymi – Wspólnota posługuje się zintegrowaną taryfą celną – TARIC. Zgodnie bowiem z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Komisja ustanawia Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich, zwaną dalej "Taric", która spełnia wymogi Wspólnej Taryfy Celnej, statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego, polityki handlowej, rolnej i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Taryfa ta opiera się na Nomenklaturze Scalonej i obejmuje: a) środki zawarte w niniejszym rozporządzeniu; b) dodatkowe podpodziały wspólnotowe, nazywane »podpozycjami Taric«, potrzebne do wprowadzenia w życie szczególnych środków wspólnotowych wymienionych w załączniku II; c) wszelkie inne informacje konieczne do wprowadzenia w życie numerów kodowych Taric lub dodatkowych numerów kodowych określonych w art. 3 ust. 2 i 3 oraz do zarządzania tymi numerami kodowymi; d) stawki celne i inne opłaty przywozowe i wywozowe, włączając zwolnienia celne i preferencyjne stawki celne dla konkretnych towarów w przywozie lub wywozie; e) środki przedstawione w załączniku II stosowane do przywozu i wywozu konkretnych towarów. Zgodnie zaś z art. 3 rozporządzenia Rady każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy: a) pierwsze sześć cyfr stanowi numery kodowe odnoszące się do pozycji i podpozycji nomenklatury Systemu Zharmonizowanego; b) siódma i ósma cyfra określają podpozycje CN. Gdy pozycja lub podpozycja Systemu Zharmonizowanego nie jest dalej dzielona do celów wspólnotowych, siódma i ósma cyfra to "00". 2. Podpozycje Taric są identyfikowane poprzez dziewiątą i dziesiątą cyfrę, które wraz z numerami kodów określonymi w ust. 1 stanowią numery kodów Taric. W przypadku braku podpodziału wspólnotowego dziewiątą i dziesiątą cyfrą kodu będą cyfry "00". 3. W wyjątkowych przypadkach można stosować dodatkowe czterocyfrowe kody Taric w celu zastosowania szczególnych środków wspólnotowych, które nie są zakodowane lub są zakodowane częściowo za pomocą dziewiątej i dziesiątej cyfry. Taric jest wykorzystywana przez Komisję i Państwa Członkowskie w celu stosowania środków wspólnotowych dotyczących przywozu do i wywozu ze Wspólnoty. Numery kodowe Taric i dodatkowe numery kodowe Taric stosuje się do przywozu i w razie konieczności do wywozu towarów objętych odpowiadającymi sobie podpozycjami. Państwa Członkowskie mogą dodawać podpodziały lub dodatkowe numery kodowe do celów krajowych. Numery kodowe identyfikujące przypisane są do takich podpodziałów lub numerów kodowych dodatkowych zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93.(art. 5) Taric jest więc aktualnie elektroniczną bazą danych obejmującą taryfę wspólnotową i prawodawstwo handlowe Wspólnoty. Taric stanowi podstawę do naliczania należności celnych. Głównym zadaniem Taric jest automatyczna transmisja ustawodawstwa UE do administracji krajowych państw członkowskich. Taric jest zarządzany przez Komisje Europejską. W Polsce dane Taric są transportowane do systemu ISZTAR. Przechodząc do meritum sprawy należy podnieść, że spór dotyczy klasyfikacji sprowadzonych monitorów, które w ocenie Spółki winny zostać zaklasyfikowane do kodu Taric 8528 59 90 30, a zdaniem organów celnych do kodu Taric 8528 59 90 20. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego – na podstawie dokumentacji przedstawionej przez Spółkę – ustalono, że przedmiotem importu są monitory video, pracujące w oparciu o technologię wyświetlania, takie jak wyświetlacz ciekłokrystaliczny LCD, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji, zawierające złącza CINCH/RCA o standardzie transmisji PAL, o przekątnej ekranu 10,2', zasilane prądem o napięciu zasilania 12V, posiadające 1 wejście video CVS. Funkcją monitorów jest wyświetlanie obrazów z urządzenia DVD, połączonego kablem koncentrycznym, przy jednoczesnym wyeliminowaniu wszystkich częstotliwości radiowych. Wskazane monitory obsługują standardowo współczynnik kształtu obrazu 4:3. Podstawowym zadaniem zgłoszonego urządzenia - przeznaczonego do zamontowania w stojakach – jest przedstawienie możliwości technicznych i jakościowych nowego typu urządzenia DVD poprzez pokazanie na monitorze obrazu testowego z DVD. Na podkreślenie zasługuje, że powyższy opis towaru i jego dane techniczne nie są kwestionowane. W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] ustalił klasyfikację taryfową dla sprowadzonych monitorów , zgodnie z WTC, przyporządkowując importowany towar do kodu Taric 8528 59 90 20 obejmującego: Monitory i rzutniki niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparaturę odbiorczą dla telewizji, nawet zawierającą odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu - Pozostałe monitory - - Pozostałe - - - Kolorowe - - - - Kolorowe ciekłokrystaliczne monitory wideo, zasilane prądem stałym o napięciu 7V lub większym, ale nieprzekraczającym 30V, o przekątnym wymiarze ekranu 33,2 cm lub mniejszym nadając e się do wbudowania do wyrobów objętych działami od 84 do 90 praz 94. W złożonym odwołaniu Spółka zakwestionowała ustalenia organu w przedmiocie klasyfikacji taryfowej wskazując, iż właściwą podpozycją jest podpozycja 8528 59 90 30 obejmująca: Monitory i rzutniki niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparaturę odbiorczą dla telewizji, nawet zawierającą odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu - Pozostałe monitory - - Pozostałe - - - Kolorowe - - - - z ekranem o przekątnej 48, 4 cm lub mniejszej oraz proporcjami ekranu 4: 3 lub 5 : 4. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że zgodnie z art. 20 ust. 6 lit. a WKC Klasyfikacja taryfowa towarów określa zgodnie z obowiązującymi przepisami podpozycje Nomenklatury Scalonej lub podpozycje jakiejkolwiek nomenklatury, określonej w ust. 3 lit. b). Rozporządzenie Komisji (WE) z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w części pierwszej "Przepisy Wstępne" przedstawia Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguła 6 stanowi, że "klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Powyższe oznacza, że po określeniu czterocyfrowej pozycji klasyfikacja do podpozycji przebiega według tych samych reguł, co klasyfikacja do pozycji, z tym, że rozważane podpozycje porównywane muszą być na tym samym poziomie. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że porównywane podpozycje są na tym samym poziomie . Słusznie więc w ocenie Sądu organy celne zastosowały regułę 3a i kierując się opisem towaru uznały za uzasadnione przyjęcie kodu Taric 8528 59 90 20 . Przedstawione przez Spółkę i wynikające z danych technicznych cechy identyfikujące sprowadzony towar odpowiadają bowiem klasyfikacji do kodu 8528 59 90 20 . Podpozycja ta określa towar w sposób bardziej szczegółowy aniżeli zaproponowana przez Spółkę podpozycja 8528 59 90 30. Odnosi się bowiem nie tylko do danych technicznych importowanego towaru (określonych poprzez wskazanie przekątnej monitorów i napięcia zasilającego), ale również do jego przeznaczenia (wbudowanie do wyrobów objętych działami od 84 do 90 oraz 94). Zgodnie zaś z regułą 3a pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. Uwzględniając więc wytyczne wynikające z reguły 6 w związku z regułą 3a należy stwierdzić, że treść podpozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed podpozycją określającą towar w sposób bardziej ogólny. Mając przy tym na uwadze, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane Sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że w przypadku rozważania podpozycji na tym samym poziomie nie ma zastosowania reguła 3a bowiem są to podpozycje o tej samej szczegółowości. Taka interpretacja stoi w jawnej sprzeczności z treścią reguły 6 w związku z regułą 3a. W ocenie Sądu usytuowanie towaru na tym samym poziomie podziału, nie oznacza co do zasady, że są to równorzędne podpozycje pod względem szczegółowości określenia towaru, czego przykładem jest występowanie w WTC pozycji i podpozycji na tym samym poziomie określanych jako "pozostałe". Należy podkreślić, że kolejnym kodem na tym samym poziomie ( w ramach pozycji 8528) jest kod Taric 8528 59 90 90 opisany właśnie jako "- - - - Pozostałe". Również analiza treści spornych w niniejszej sprawie podpozycji nie pozostawia wątpliwości, że stopień szczegółowości rozważanych podpozycji jest zróżnicowany. Wobec powyższego nieuzasadnione w ocenie Sądu jest stanowisko skarżącej, że w sprawie winna mieć zastosowanie reguła 3c poprzez zastosowanie podpozycji ostatniej w kolejności numerycznej tj. podpozycji 8528 59 90 30. Zgodnie bowiem z treścią regułą 3c ma ona zastosowanie jeżeli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3a) lub 3b). Sąd nie uwzględnił również argumentu skarżącej przedstawionego w piśmie procesowym z dnia 20 października 2009 roku, że "zastosowanie reguł 3a nie może mieć zastosowanie bowiem żaden z rozważanych kodów nie obejmuje pojęciowo spornego monitora w całości, każdy z nich odnosi się natomiast odrębnie do poszczególnych elementów/ funkcji tego monitora". W opinii Sądu z treści reguły 3a nie wynika, że pozycja określająca towar ma obejmować pojęciowo klasyfikowany towar w całości, natomiast pierwszeństwo ma pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy. W tym miejscu należy podnieść, że jest wręcz niemożliwe sklasyfikowanie wszystkich występujących w obrocie towarów w takim stopniu szczegółowości, aby klasyfikacja określała wszystkie możliwe, cechy materiałowe i funkcje klasyfikowanego towaru. Właśnie dlatego wprowadzono Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Skoro rozważane podpozycje określają, pierwsza: dane techniczne monitorów i ich przeznaczenie (podpozycja 8528 59 90 20), a druga tylko dane techniczne (podpozycja 8528 59 90 30) to mając na uwadze fakt, że sprowadzone monitory nie stanowią mieszaniny, ani wyrobu złożonego uzasadnione było zastosowanie reguły 6 w związku z regułą 3a, zgodnie z którą powinno się preferować pozycję (podpozycję), która z rozważanych pozycji (podpozycji) zawiera najbardziej specyficzny opis towaru, wobec pozycji(podpozycji), która zawiera opis bardziej ogólny. Wobec powyższego w ocenie Sądu dokonana przez organy celne klasyfikacja spornych monitorów do podpozycji TARIC 8528 59 90 20, jest prawidłowa. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy celne przepisów art. 122, 187, 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej. Skarżący wywodzi, że organy celne przyjmując autorytatywnie, że kod 8528 59 90 20 określa sprowadzony towar w sposób bardziej szczegółowy aniżeli kod 8528 59 90 30 pominęły fakt, że obie sporne pozycje mają ten sam poziom szczegółowości . Analiza tych zarzutów w konfrontacji z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie i przedstawionym Sądowi nie daje podstaw do ich uwzględnienia. Skarżąca nie kwestionowała bowiem ustalonego stanu towaru (jego cech, parametrów technicznych i przeznaczenia) , a spór w zakresie klasyfikacji taryfowej wynika z kwestii interpretacji przepisów, a nie pominięcia dowodów. W opinii Sądu organy prawidłowo zgromadziły materiał dowodowy, dokonały jego analizy zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, a ocenę przedstawiły w uzasadnieniu decyzji. Mając powyższe na uwadze skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Taka ocena jest wynikiem obowiązujących regulacji prawnych i wypływającego z nich wniosku, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. a.ł.