III SA/Łd 250/17

Dnia 13 marca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2019 roku sprawy ze skargi Ł. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy. postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. III SA/Łd 250/17 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 23- dalej: k.p.a.; art. 83 ust. 4 ustawy z dnia13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r. poz. 963)- dalej: u.s.u.s., Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]., nr [...] orzekająca o odmowie umorzenia Ł.M. należności z tytułu zaległych składek na ubezpieczenia społeczne za okres 01-05.2016, w łącznej kwocie 3.082,13 zł obejmującej należność główną wraz z naliczonymi odsetkami; ubezpieczenie zdrowotne za okres 01-05. 2016 r. w łącznej kwocie 1.473,75 zł obejmującej należność główną wraz z naliczonymi odsetkami; Fundusz Pracy za okres 02-05.2016 r. w łącznej kwocie 238,44 zł. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Wnioskiem z dnia 9 sierpnia 2016 r. Ł.M. wystąpił o umorzenie wskazanych powyżej zaległości z tytułu składek obejmujących okres 01-05. 2016 r., powstałych w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Uzasadniając strona wskazała, iż w następstwie oszustwa dokonanego przez firmę z którą współpracował, został poszkodowany na kwotę ponad 20.000 zł. Sprawą tą obecnie zajmują się organy ścigania zarówno w kraju, jak i zagranicą. Skarżący oświadczył ponadto, że w październiku 2014 r. uległ wypadkowi, w następstwie czego konieczna była rehabilitacja, która pochłonęła znaczne środki finansowe. Strona finansowała także koszty leczenia swojego ojca, który zmarł w 2016 r. Skarżący wyjaśnił także, że aktualnie przebywa w Areszcie Śledczym w [...] Posiadane przez niego maszyny budowlane i elektronarzędzia zostały zniszczone lub rozkradzione po jego aresztowaniu. Na chwilę obecną brak jest jakiejkolwiek możliwości spłaty przedmiotowego zadłużenia. W kolejnym piśmie z dnia 30 sierpnia 2016 r. skarżący wyjaśnił, że z uwagi na fakt przebywania w areszcie, jak również z uwagi na fakt pożaru budynku, w którym przechowywał dokumentację dotyczącą prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, nie jest w stanie dostarczyć dodatkowej dokumentacji potwierdzającej jego sytuacją materialno-bytową. Skarżący ponowił ponadto dotychczasową argumentację oraz wskazał, że w wyniku aresztowania stracił środki finansowe z tytułu umów o dzieło z powodu kar umownych za niewykonanie zlecenia, a ciążące na nim zobowiązania są egzekwowane w drodze egzekucji komorniczej. Do pisma załączył między innymi oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zaświadczenie Komendy Miejskiej Straży Pożarnej z 2 marca 2016r. na okoliczność pożaru, wydany w stosunku do niego nakaz zapłaty oraz korespondencję dotyczącą wszczętej egzekucji komorniczej. Z przesłanego do akt oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz sytuacji materialnej osoby fizycznej nieprowadzącej pełnej księgowości wynika, że skarżący prowadził wspólne gospodarstwo domowe z matką D.M. oraz siostrą J.M. Zgodnie z oświadczeniem na miesięczne dochody gospodarstwa domowego strony składa się dochód matki w wysokości 1.600 zł . Stałe wydatki związane z utrzymaniem skarżący określił na łączną kwotę około 2.100 zł. Wyjaśnił, że nie posiada żadnego majątków ruchomego ani nieruchomości, jak również nie osiąga żadnego dochodu. Posiada zobowiązania pieniężne o charakterze publicznoprawnym w łącznej kwocie około 57.000 zł oraz o charakterze cywilnoprawnym w wysokości 15.000 zł. Decyzją z dnia 30 września 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił Ł.M. umorzenia należności z tytułu zaległych składek objętych wnioskiem z dnia 9 sierpnia 2016 r. Uzasadniając organ wskazał, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania ustalono, iż w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek, o których mowa w art. 28 us. 3 i ust. 3a u.s.u.s., uzasadniająca uwzględnienie żądania skarżącego. Nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy ponawiając dotychczas przedstawioną argumentację. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję z [...] Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwołał się do przepisów prawnych regulujących kwestię umorzenia zaległości z tytułu składek oraz przedstawił ustalony w sprawie stan faktyczny. W oparciu o powyższe Zakład odnosząc się w sposób szczegółowy do przedstawionych przez skarżącego informacji i argumentów, ponownie uznał, iż zarówno sytuacja rodzinna i materialna skarżącego, nie przemawiają w świetle obowiązujących przepisów, to jest art. 28 ust. 3 i ust. 3a u.s.u..s. za umorzeniem przedmiotowych zaległości z tytułu składek. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Ł. M. ponownie przedstawił dotychczasową argumentację, co do przyczyn powstania zadłużenia, a nadto swojej sytuacji materialnej i zdrowotnej. W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wnosił o jej oddalenie. Ponadto organ administracji wniósł o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym w [...] za sygnaturą akt VIII U136/2017, w związku z odwołaniem od decyzji organu rentowego z dnia 14 listopada 2016 r. stwierdzającej, iż skarżący od 4 października 2014 r. nie podlega ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Postanowieniem z dnia 21 marca 2017 r., III SA/Łd 250/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 7 stycznia 2019 r. do akt sprawy złożone zostały kserokopie wyroku Sądu Okręgowego w [...] VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 6 marca 2018 r., VIII U 136/17 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 27 grudnia 2018 r., III A Ua 545/18 orzekający o oddaleniu apelacji Ł. M. o d wyroku z 6 marca 2018 r. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2019 r., III SA/Łd 250/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podjął zawieszone postępowanie sądowoadministracyjne. W piśmie procesowym z dnia 22 lutego 2019 r. pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oświadczył, iż wykonując wyroki Sądów z 6 marca 2018 r. i 27 grudnia 2018 r., dokonano korekty i ponownego rozliczenia konta skarżącego. W następstwie powyższego stwierdzono po stronie skarżącego brak zadłużenia za okres 01-05.2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku, tzn. po wniesieniu skargi do sądu, wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza zatem, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać wyroku rozstrzygającego sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, przedmiotem skargi Ł.M. uczynił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...] orzekającą o odmowie umorzenia należności z tytułu zaległych składek na ubezpieczenia społeczne za okres 01-05.2016, ubezpieczenie zdrowotne za okres 01-05. 2016 r. oraz Fundusz Pracy za okres 02-05.2016 r. Po wniesieniu przedmiotowej skargi, pismem procesowym z dnia 22 lutego 2019 r. pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oświadczył, iż w następstwie ponownego rozliczenia konta płatnika (skarżącego), stosownie do zaleceń zawartych w wyroku Sądu Okręgowego w [...] VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 6 marca 2018 r., [...] oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 27 grudnia 2018 r., [...], odnoszących się do zaległości składkowych skarżącego, stwierdzono brak zadłużenia skarżącego za okres 01-05.2016 r. Wskazany w powyżej przywołanym piśmie procesowym okres składkowy pokrywa się z okresem wskazanym przez skarżącego we wniosku z dnia 9 sierpnia 2016 r. o umorzenie zaległości z tytułu składek, który to wniosek został rozpatrzony negatywnie, ostateczną decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 grudnia 2016 r., objętą niniejszą skargą. Tym samym w ocenie Sądu z uwagi na brak przedmiotu sporu, niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd, w pkt 2 postanowienia, umorzył postępowanie sądowoadministracyjne na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ab/