III SA/Łd 252/11

PostanowienieWSA w Łodzi2011-09-09

Skład orzekający: Robert Adamczewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy może przyznać koszty nieopłaconej pomocy prawnej adwokatowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest uprawniony do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokatowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wynagrodzenie to powinno być ustalane zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, uwzględniając przy tym podatek od towarów i usług.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. Skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku i przyznanie prawa pomocy, w tym ustanowienie adwokata. Po ustanowieniu adwokata T. L., ten złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi T. L. kwotę 221,40 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i nakazano wypłatę tej kwoty z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej postanawia przyznać adwokatowi T. L., prowadzącemu Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A., kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu A. R. i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokatowi T. L. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R.A. III SA/Łd 252/11 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 21 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. W związku z treścią wyroku skarżący sformułował wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, przedkładając jednocześnie – na urzędowym formularzu "PPF" – wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2011 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, umarzając wniosek w pozostałym zakresie. Okręgowa Rada Adwokacka ustanowiła pełnomocnikiem skarżącego w niniejszej sprawie adwokata T. L. W dniu 23 sierpnia 2011 r. adwokat T. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W piśmie tym pełnomocnik wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powoływanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie niż wymienione w lit. a i b – 240 zł. Ustęp 2 lit b stanowi natomiast, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 %, nie mniej jednak niż 120 zł. Paragraf 19 wskazywanego rozporządzenia stanowi przy tym, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W niniejszej sprawie, w dniu 23 sierpnia 2011 r. adwokat T. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zawierające opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 252/11 oddalającego skargę A. R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. Wyżej wymienione pismo zawierało wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, wraz z oświadczeniem, że do dnia dzisiejszego koszty te nie zostały opłacone przez mocodawcę. W rozpoznawanej sprawie wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 180 zł (75% stawki minimalnej). Wynagrodzenie to, zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, podwyższono o wartość podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Wobec powyższego, uwzględniając wniosek pełnomocnika skarżącego – adwokata T. L., stosownie do § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 i art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło