III SA/Łd 253/10

Dnia 1 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 15 kwietnia 2010 roku S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Do skargi skarżący załączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując w jego uzasadnieniu, iż jest osobą schorowaną, cierpi na przewlekłą chorobę psychiczną i znajduje się pod stałą opieką medyczną Podniósł, iż ze względu na stan zdrowia wymaga hospitalizacji kilkanaście razy w ciągu roku, a jednym jego źródłem utrzymania jest renta w wysokości 600,00 zł miesięcznie. Brak natomiast miejsca stałego pobytu, jak wskazał skarżący uniemożliwi mu korzystanie ze świadczeń publicznej służby zdrowia i wykluczy możliwość hospitalizacji w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA ż dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest bowiem wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Zadaniem Sądu jest natomiast zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i czy przy takim badaniu wniosku i argumentów strony, Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Skarżący uzasadnił bowiem, dlaczego w jego ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jako okoliczności uprawdopodabniające przesłanki z art. 61 § 3 powołanej ustawy strona skarżąca wskazała, że jest osobą schorowaną, cierpi na przewlekłą chorobę psychiczną i wymaga stałej opieki medycznej. Brak natomiast stałego miejsca zameldowania utrudnia dostęp do korzystania ze świadczeń publicznej służby zdrowia i uniemożliwia hospitalizację w specjalistycznym publicznym zakładzie opieki zdrowotnej. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 1 i 3 powołanej ustawy. Brak bowiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mógłby narazić skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając wniosek Sąd miał na uwadze ewentualne skutki wynikające z braku miejsca stałego zameldowania skarżącego związane z codzienną egzystencją, a szczególnie z utrudnionym dostępem do opieki medycznej w sytuacji, gdy skarżący jest osobą przewlekle chorą, znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i wymaga hospitalizacji nawet kilkanaście razy w ciągu roku. Na marginesie podkreślić jednak należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, iż tylko w stosunku do skarżącego zostało należycie uprawdopodobnione, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.