III SA/Łd 253/11

Dnia 3 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2011 roku przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Ł. J. W. P. sprawy ze skargi P.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku, nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. bg Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] skierował P. Z. na badanie lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii ‘B". W uzasadnieniu podał, że decyzja jest konsekwencją pisma, które wpłynęło do organu od Kierownika Oddziału Toksykologii Kliniki Chorób Zawodowych i Toksykologii, z którego treści wynika, że istnieje duże prawdopodobieństwo przeciwwskazań zdrowotnych do prowadzenia pojazdów silnikowych. W odwołaniu od decyzji P. Z. podał, że będąc w dyskotece zażył drażetki, co spowodowało zatrucie organizmu. Nie jest narkomanem ani alkoholikiem. Nigdy nie zatrzymano go pod wpływem środków odurzających. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołał się na treść art.122 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U z 2005 r. Nr 108, poz.908 ze zm.) oraz § 2 ust.4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U Nr 2, poz.15). Stwierdził, że uprawdopodobniono istnienie zastrzeżeń i wątpliwości co do stanu zdrowia odwołującego się. Wynika to z informacji przekazanej przez Kierownika Oddziału Toksykologii Kliniki Chorób Zawodowych i Toksykologii. P. Z. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi stwierdził, że decyzja jest niezgodna z prawem. Jednodniowy pobyt w szpitalu nie powinien być powodem skierowania na badania lekarskie, a jeżeli został na nie skierowany, to powinny być bezpłatne. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, powołując się na okoliczności, które były powodem wydania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art.134 powołanej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Po rozpoznaniu sprawy Sąd stwierdził, że zarówno zaskarżona jak i poprzedzająca ją decyzja zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, co powoduje konieczność wyeliminowania ich z obrotu prawnego. Zgodnie z przepisem art.122 ust.4 ustawy Prawo o ruchu drogowym badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdem. Z treści § 2 ust.2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdem (Dz.U Nr 2, poz.15) wydanego na podstawie art.123 ustawy wynika, że starosta może skierować na badania lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach o stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Badania te zgodnie z § 3 ust.1 w zw. z § 14 w/w rozporządzenia przeprowadzane są przez uprawnionego lekarza, zaś na podstawie § 9 ust.1 przeprowadzane są w wojewódzkich ośrodkach medycyny pracy. Z tego wynika, że aby organ mógł skierować konkretną osobę na badanie lekarskie po pierwsze musi istnieć przesłanka "nasuwających się zastrzeżeń co do stanu zdrowia" tej osoby, a po drugie zastrzeżenia co do stanu zdrowia muszą być potwierdzone w wyniku przeprowadzonego postępowania na skutek wiarygodnej informacji. Podstawą wydania decyzji o skierowaniu na badania mogą stanowić tylko te przesłanki, które z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazują na zmniejszenie się sprawności kierującego pojazdem. Nie wystarczą same wątpliwości, że kierujący może być w takim stanie i tym samym nie gwarantuje on bezpiecznego prowadzenia pojazdem. W tym kontekście należy wskazać, że organy administracji nie są wyłączone od badania, czy uzyskana informacja o zastrzeżeniach w stanie zdrowia osoby kierującej pojazdem jest wystarczająco motywowana do powzięcia takich wątpliwości. W tej sprawie pismo Oddziału Toksykologii Kliniki Chorób Zawodowych i Toksykologii w Ł. nie zawierało żadnych danych na poparcie zgłoszonych zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego w kontekście dopuszczalności posiadania przez niego uprawnień do kierowania pojazdami, aby wyłącznie na podstawie tego wniosku skierować P. Z. na kontrolne badania lekarskie. W ramach przysługujących organom administracyjnym uprawnień konieczne było przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego co do okoliczności podniesionych w piśmie i wyjaśnień skarżącego. Istotą każdego postępowania administracyjnego jest ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego w sprawie, zgodnie z art.7 i 77 kpa. Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego – art.75 § 1, 77 § 1 i art.80 kpa oznacza, że organ administracji publicznej powinien z własnej inicjatywy gromadzić dowody, które jego zdaniem będą konieczne co do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. W tej sprawie organy administracji publicznej obu instancji te przepisy naruszyły. Akta administracyjne sprawy ograniczone zostały do opisanego wcześniej pisma. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c i art.135 p.p.s.a orzekł jak w sentencji. Podstawą rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji jest art.152 p.p.s.a. j.m.