III SA/Łd 253/12

Dnia 13 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. D.T. W dniu 13 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga Z. R. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie nałożenia kary porządkowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 marca 2012 r. wezwano skarżącego do wypowiedzenia się, czy wobec wydania przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. w dniu [...] r. postanowienia, w którym uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] r. popiera skargę czy też ją cofa – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skargę popiera. W piśmie z dnia 19 marca 2012 r. Z. R. oświadczył, że skargę cofa. Jednocześnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 kwietnia 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 19 kwietnia 2012 r. W wyznaczonym terminie wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl § 3 tego przepisu skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie – nie uzupełnił zatem braków fiskalnych skargi, co skutkowało jej odrzuceniem. W odniesieniu do wniosku dotyczącego cofnięcia skargi Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 60 powołanej wyżej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wagą nieważności. Należy jednak podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera braki sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 roku, SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarga zawiera braki fiskalne i nie może zostać skutecznie przez skarżącego cofnięta. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. D.T.