III SA/Łd 253/14

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji o odmowie umorzenia nieopodatkowanej należności budżetowej o charakterze publicznoprawnym postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 253/14 Uzasadnienie Pismem z dnia 6 lutego 2014 r. M. L. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] ([...]) w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji o odmowie umorzenia nieopodatkowanej należności budżetowej o charakterze publicznoprawnym. W toku postępowania, w związku z uprzednim wnioskiem skarżącej, Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r. przyznał M. L. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie pismem z dnia 17 kwietnia 2014 r. skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o ustanowienie adwokata. Rozpoznając niniejszy wniosek referendarz oparł się na danych dotyczących sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodowej wnioskodawczyni wskazanej w poprzednio założonym formularzu. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Nie jest właścicielką domu, mieszkania, ani żadnej innej nieruchomości, a zamieszkuje w lokalu należącym do jej męża. Jedyne dochody gospodarstwa domowego, zgodnie z oświadczeniem skarżącej, stanowi wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kwocie ok. 1.600 zł. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnioskodawczyni, postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 11 kwietnia 2014 r., przyznano już prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji wobec stwierdzenia, że wnioskodawczyni korzysta już z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika skutkować będzie przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygając niniejszy wniosek należy więc zbadać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając w związku z tym powyższy wniosek referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że dochody jej gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 1.600 zł. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania, wydatki na leczenie, leki inne bieżące wydatki. Skarżąca nie posiada zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Mając na uwadze przedstawione okoliczności stwierdza się, że wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.