III SA/Łd 254/18

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z [...] znak [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) przyznać skarżącemu A. S. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata a.l. III SA/Łd 254/18 Uzasadnienie A. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] (znak [...]) w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Wyrokiem z 18 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Następnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku na druku "PPF". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego wynika, że prowadzi on samodzielnie gospodarstwo domowe. Zgodnie z przedłożonym oświadczeniem, nie osiąga żadnych dochodów, od stycznia 2017 r. jest osobą bezrobotną, otrzymuje jednie zasiłek z MOPS w kwocie 317 zł. Skarżący zajmuje mieszkanie na zasadach spółdzielczego prawa do lokalu o powierzchni 30,94 m2. Nie jest ponadto właścicielem żadnej innej nieruchomości. Wyjaśnił, że zalega z czynszem. Zgodnie z oświadczeniem, nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest utrata statusu osoby bezrobotnej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. b) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta ona już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie należało umorzyć na podstawie art. 249a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia). Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając wniosek skarżącego referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, niedysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym fakt, iż jest osobą bezrobotną i w praktyce utrzymuje się z zasiłku z MOPS w kwocie 317 zł. Skarżący nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. a.l.