III SA/Łd 259/09

Dnia 24 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie skargi S. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niewłaściwości postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W skardze z dnia 21 kwietnia 2009 roku S. G. wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] o stwierdzeniu swojej niewłaściwości i przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością Prezydentowi Miasta Ł. Do skargi załączony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, w którym strona wskazała na swoją przewlekłą chorobę, występujące dolegliwości bólowe kręgosłupa i narządu ruchu oraz brak pamięci. Skarżący podniósł, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, lecz z winy spółdzielni mieszkaniowej. Zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 13 marca 2009 roku – kopia zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych. W treści rozstrzygnięcia pouczono stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 1 czerwca 2009 roku wezwano skarżącego do podania przyczyn uchybienia terminu do wniesienia skargi oraz okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu tego terminu. W odpowiedzi, S. G. w piśmie z dnia 15 czerwca 2009 roku, zaznaczył, że ma 70 lat i cierpi na wiele przewlekłych schorzeń, m.in. dolegliwości kręgosłupa, które spowodowały obłożną chorobę i niemożność poruszania się w okresie od 10 kwietnia 2009 roku do 20 kwietnia 2009 roku. Skarżący podkreślił również, że jest osobą samotną i nie miał go kto wyręczyć we wniesieniu skargi. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2009 roku referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i oddalił wniosek w pozostałym zakresie. Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2009 roku wezwano pełnomocnika S. G. do podania przyczyn w uchybieniu terminu przez skarżącego oraz okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. W piśmie z dnia 6 sierpnia 2009 roku pełnomocnik skarżącego wskazał, że żadne inne przyczyny, niż powołane przez stronę w odpowiedzi z dnia 15 czerwca 2009 roku, nie są mu znane. Zarządzeniem z dnia 21 sierpnia 2009 roku ponownie wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności świadczących o braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi poprzez wskazanie, ewentualnie złożenie, dowodów potwierdzających zaostrzenie objawów chorobowych w okresie wskazanym w piśmie z dnia 15 czerwca 2009 roku, w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. W piśmie z dnia 14 sierpnia 2009 roku skarżący wskazał, że jest inwalidą i ma wiele schorzeń, które utrudniają mu życie. Podkreślił, że ma utrudniony kontakt z pełnomocnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 w/w ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 powoływanej ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 w/w ustawy). Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin, kiedy spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin. Ustawodawca nie zdefiniował bliżej pojęcia braku winy, jednak w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że o braku winy można mówić wówczas, gdy pomimo podjęcia działań ze starannością, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o własne interesy, strona nie była w stanie dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Przeszkodą w zachowaniu terminu może być zdarzenie nagłe, nieprzewidywalne przez stronę. Jeśli taką okolicznością jest choroba rozważyć należy, jakiego rodzaju jest to schorzenie, czy wykluczało ono samodzielne działanie strony w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej, ponadto czy strona miała realną możliwość skorzystania z ewentualnej pomocy osób bliskich, domowników. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że S. G. złożył skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu osobiście w siedzibie organu w dniu 21 kwietnia 2009 roku, zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, przewidzianego art. 53 § 1 p.p.s.a. Wskazane w pismach z dnia 15 czerwca 2009 roku oraz 14 sierpnia 2009 roku przewlekłe schorzenia, na które cierpi skarżący same w sobie nie stanowią przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu, bowiem osoba dotknięta przewlekłym schorzeniem jest świadoma swego stanu zdrowia, choroba nie stanowi dla niej zaskoczenia, nie skutkuje niespodziewaną dysfunkcją aktywności życiowej i społecznej. Zachowanie należytej staranności w przypadku osoby przewlekle chorej wyraża się w takim planowaniu wykonania swych obowiązków, w tym podejmowania czynności procesowych, by wkomponować je w tok codziennych czynności, w tym leczniczych. Dopiero, gdy schorzenie doprowadzi do nagłego zakłócenia biegu czynności życiowych tj. nastąpi nieoczekiwane pogorszenie stanu zdrowia, wówczas można mówić o tym, że pojawiają się okoliczności niespodziewane, które mogą po spełnieniu innych warunków ustawowych uzasadniać przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, lecz wystąpienie tego rodzaju sytuacji strona jest zobowiązana uprawdopodobnić. Oceniając podane przez skarżącego okoliczności uznać należy, że nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] upływał z dniem 14 kwietnia 2009 roku. Skarżący nie uprawdopodobnił, że w okresie od 10 kwietnia 2009 roku do 20 kwietnia 2009 roku nastąpiło zaostrzenie objawów chorobowych, w stopniu uniemożliwiającym napisanie i wniesienie skargi do sądu. Zwłaszcza, że z załączonego do skargi pisma z dnia 16 kwietnia 2009r., skierowanego przez S. G. do Spółdzielni Mieszkaniowej R. – P., wynika, że w podanym przez siebie okresie od 10 kwietnia 2009 roku do 20 kwietnia 2009 roku prowadził korespondencję związaną z uzyskaniem dodatku mieszkaniowego. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.