III SA/Łd 259/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. Do skargi pełnomocnik skarżącego załączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadniając podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody w znacznych rozmiarach. Wskazał, że pozbawienie jego mocodawcy prawa do wykonywania zawodu diagnosty oznacza tym samym utratę podstawowego źródła utrzymania dla siebie oraz swojego syna, w stosunku do którego jest zobowiązany do wypłaty świadczenia alimentacyjnego w kwocie 400 zł miesięcznie. Skarżący był zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu w PKS w Ł. na stanowisku diagnosty. Z tego tytułu uzyskiwał miesięczny dochód w wysokości ok. 1000 zł netto miesięcznie. Dodatkowo uzyskiwał średni miesięczny dochód w wysokości ok. 1187, 47 zł netto z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej pod nazwą A.. Z uwagi na nadanie zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności PKS w Ł. rozwiązał z nim bez wypowiedzenia umowę o pracę. Skarżący nie posiada żadnego większego majątku nieruchomego, jak i ruchomego. Zamieszkuje własnościowe mieszkanie o powierzchni 36,5 m2, za które opłaca czynsz w wysokości 381, 11 zł miesięcznie. Dodatkowe wydatki związane z utrzymaniem mieszkania (woda, gaz, energia elektryczna) wynoszą średnio ok. 250 zł miesięcznie. Tym samym po odjęciu powyższych kwot od dochodu uzyskiwanego z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej skarżącemu pozostaje kwota ok. 600 zł miesięcznie na swoje bieżące wydatki oraz alimenty dla syna. Dodatkowy dochód z tytułu wykonywania funkcji diagnosty pozwalał na normalną egzystencję, wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego oraz dodatkowo częściowe, niezależne od matki dziecka utrzymywanie syna, z którym jest silne związany emocjonalnie. Skarżący oprócz alimentów, stara się łożyć na inne wydatki syna tj. ubrania, opłaty za zajęcia dodatkowe, wspólne wakacje. Ponadto pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarżący uzyskał zapewnienie byłego pracodawcy o możliwości powrotu do pracy diagnosty, nawet tymczasowego, w przypadku odzyskania uprawnień. Reasumując pełnomocnik skarżącego wskazał, że powyżej przedstawione okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jej wykonanie pozbawia bowiem skarżącego zasadniczego źródła utrzymania, a co za tym idzie faktycznie uniemożliwia dalsze spełnianie orzeczonego wyrokiem sądu obowiązku alimentacyjnego względem syna. Ponadto nie będzie możliwe dalsze, ponad kwotę alimentów łożenie przez skarżącego na potrzeby syna związane z jego wychowaniem i zainteresowaniami. Tym samym uznać należy, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, której skutków nie będzie można już odwrócić. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (§ 3) Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdził, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). W ocenie Sądu wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Strona wykazała bowiem zarówno okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak również okoliczności mogące spowodować trudne do odwrócenia skutki. Podniesiona przez pełnomocnika skarżącego argumentacja, co do jego sytuacji majątkowej i rodzinnej uzasadnia udzielenie stronie ochrony tymczasowej, do czasu rozpoznania przez Sąd wniesionej skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. e.o.