III SA/Łd 268/10

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) przyznać skarżącemu W. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata R.A. III SA/Łd 268/10 Uzasadnienie W. P. (dalej skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – na żądanie Sądu – wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną sytuację życiową wskazując na ponoszone koszty leczenia pozostającej z nim we wspólnym gospodarstwie domowym konkubiny i przysposobionego dziecka. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z konkubiną – V. C. oraz przysposobionym dzieckiem – D. N. (4 lata). Na dochody gospodarstwa domowego składają się: zasiłek z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wypłacany na rzecz skarżącego w kwocie 200 – 425 zł, renta chorobowa V. C. w wysokości 520 zł oraz świadczenie z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w wysokości 988 zł. Daje to łączny dochód w gospodarstwie domowym w wysokości ok. 1.700 – 1.900 zł, a średniomiesięcznie na jednego członka rodziny ok. 550 – 650 zł. Skarżący, zgodnie ze złożonym oświadczeniem, zajmuje lokal o powierzchni 25 m2, wynajmowany w Towarzystwie Budownictwa Społecznego, nie posiada ponadto żadnych innych nieruchomości. Nie posiada także żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Wskazał natomiast na ponoszone bieżące wydatki – czynsz (100 zł), energia elektryczna (150 zł); gaz (45 zł) oraz koszty leków (ok. 400 zł). Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest wstrzymanie wypłaty dodatku mieszkaniowego. Niewątpliwie przyznawanie i odmowa przyznawania dodatków mieszkaniowych mieści się w pojęciu spraw z zakresu prawa pomocy i opieki społecznej. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. a) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta on już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia). Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając wniosek skarżącego referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego w gospodarstwie domowym dochodu i niezbędnych wydatków. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z konkubiną oraz przysposobionym, niepełnoletnim dzieckiem. Dochody gospodarstwa domowego skarżącego zamykają się kwotą ok. 1.700 – 1.900 zł, co daje średniomiesięcznie na jedno członka rodziny ok. 550 – 650 zł. Skarżący nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych, nie osiąga także dodatkowych dochodów. Z osiąganego dochodu ponosi natomiast bieżące koszty utrzymania, które wyliczył na ok. 700 zł (w tym czynsz, energia elektryczna, gaz i leki). W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W szczególności należy mieć na uwadze miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego, jego sytuację materialną oraz fakt, iż konkubina i przysposobione dziecko są osobami wymagającymi leczenia, co wiąże się z podwyższonymi kosztami zakupu leków i zagwarantowania świadczeń zdrowotnych. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.