III SA/Łd 269/17

PostanowienieWSA w Łodzi2017-07-04

Skład orzekający: Robert Adamczewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i zdrowotną?
Ratio decidendi
Skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, ponieważ jej dochody i stan majątkowy, uwzględniając bieżące koszty utrzymania mieszkania i leczenia, uniemożliwiają jej poniesienie kosztów zastępstwa procesowego bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
Stan faktyczny
Skarżąca A. K. wniosła skargę na decyzję Wojewody Ł. odmawiającą przyznania stypendium po wznowieniu postępowania. Po oddaleniu skargi przez WSA, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wnioskodawczyni wskazała na swoje dochody z pracy, dochody rodziców i siostry, brak oszczędności oraz ponoszone koszty utrzymania mieszkania i leków.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącej A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata B.K.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Wojewody Ł. z (...) znak (...) w przedmiocie odmowy przyznania stypendium z tytułu odbywania stażu po wznowieniu postępowania postanawia przyznać skarżącej A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata B.K. III SA/Łd 269/17 Uzasadnienie A. K. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody Ł. z (...) (znak ...) w przedmiocie odmowy przyznania stypendium z tytułu odbywania stażu po wznowieniu postępowania. Wyrokiem z 21 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Następnie, po otrzymaniu odpisu wyroku z uzasadnianiem, skarżąca w dniu 30 czerwca 2017 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z rodzicami oraz siostrą. Skarżąca nie jest właścicielem domu, mieszkania ani żadnej innej nieruchomości. Na dochody gospodarstwa domowego, zgodnie z oświadczeniem strony, składają się: dochody z tytułu umowy o pracę skarżącej (1.365 zł netto) oraz dochody z tytułu umów o pracę jej rodziców 1.900 zł i 3.000 zł) i siostry (1.600 zł). Zgodnie z oświadczeniem skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Nadmieniła natomiast, iż ponosi bieżące koszty związane utrzymaniem mieszkania, które zajmuje wspólnie z rodziną oraz ponosi zwiększone koszty leków w związku ze zdiagnozowanymi chorobami – alergiczną i astmą oskrzelową. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że na dochody w gospodarstwie domowym skarżącej – w skład którego oprócz skarżącej wchodzą je rodzice - zamykają się kwotą ok. 1.900 zł netto na osobę. Skarżąca nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. Istotne jest też, że skarżąca ponosi bieżące koszty związane utrzymaniem mieszkania, które zajmuje wspólnie z rodziną oraz ponosi zwiększone koszty leków w związku ze zdiagnozowanymi chorobami – alergiczną i astmą oskrzelową. W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. B.K.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło