III SA/Łd 272/18

Dnia 30 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2018 roku sprawy ze skargi A. L. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej oddala skargę. Orzeczeniem z dnia [...] nr [....] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. po rozpatrzeniu odwołania A. L. od orzeczenia nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w Z. z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Jak wynika z akt sprawy, orzeczeniem z dnia [...] organ I instancji uznał skarżącego za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 5 sierpnia 2017 r. pełniąc służbę dyżurnego na stanowisku kierowania Komendy Powiatowej Policji w Z. zaniechał czynności służbowych koordynacji trasy przejazdu kibiców, śledzenia informacji o ich przemieszczaniu się na terenie województwa łódzkiego, utrzymywania właściwej informacji z dyżurnymi innych jednostek, przekazywania informacji podległym siłom w zakresie przejazdu kibiców jak również dowódcy zabezpieczenia asp. szt. D. N., co skutkowało niepodjęciem przez Komendę Powiatową Policji w Z. monitorowania przejazdu kibiców [...] przez podległy służbowo teren, czym naruszył dyscyplinę służbową. tj. o czyn z art. 132 ust. 1 i 3 pkt 2 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1782 ze zm.) w związku z § 5 ust. 1 pkt 1 i 3 w zw. z § 9 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 6 i § 9 ust. 5 pkt 1 zarządzenia nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji (Dz. U. KGP z 2013 roku, poz. 73) W odwołaniu skarżący zarzucił: 1. naruszenie art. 132 ust. 1 i 3 pkt 2 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. w zw. z § 5 ust. 1 pkt 1 i 3 w zw. z § 9 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 6 i § 9 ust. 5 pkt 1 zarządzenia nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji poprzez uznanie, iż A. L. w dniu 5 sierpnia 2017 roku pełniąc służbę dyżurnego na stanowisku kierowania Komendy Powiatowej Policji w Z. zaniechał czynności służbowych koordynacji trasy przejazdu kibiców, śledzenia informacji o ich przemieszczaniu się na terenie województwa łódzkiego, utrzymywania właściwej informacji z dyżurnymi innych jednostek, przekazywania informacji podległym siłom w zakresie przejazdu kibiców jak również dowódcy zabezpieczenia asp. szt. D. N., co skutkowało nie podjęciem przez Komendę Powiatową Policji w Z. monitorowania przejazdu kibiców [...] przez podległy służbowo teren, czym naruszył dyscyplinę służbową; 2. naruszenie art. 135g ust. 2 ustawy o Policji poprzez jego niezastosowanie i nierozstrzygnięcie na korzyść obwinionego niedających się usunąć wątpliwości w sytuacji, gdy w uzasadnieniu do zaskarżonego orzeczenie Komendanta Powiatowego Policji w Z. wskazuje się, że obwiniony przekazał informację o planie przejazdu kibiców dowódcy zabezpieczenia asp. szt. D. N. i dyżurnemu asp. szt. J. S., jak również ustalenie, iż obwiniony nie uzyskał od dyżurnego jednostki KPP Ł-W oraz z WSK KWP w Ł. informacji telefonicznej o podjęciu zabezpieczenia przejazdu kibiców [...] poza wpisem w komunikatorze DIN, który stanowi jedynie narzędzie pomocnicze; 3. naruszenie art. 135j ust. 2 pkt 6 ustawy o Policji poprzez sporządzenie uzasadnienia do zaskarżonego orzeczenia w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną w szczególności poprzez brak odniesienia się do materiału dowodowego, którym organ dał wiarygodność, a którym odmówił; 4. naruszeniu art. 135 ust. pkt 2 w zw. z art. 134 pkt 4 ustawy o Policji w zw. art. 2 § 2 k.p.k. w związku z art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k., polegające na wybiórczej oraz całkowicie dowolnej analizie zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego i uznaniu obwinionego winnym zarzucanego mu czynu i wymierzenia mu kary dyscyplinarnej w postaci nagany w szczególności poprzez: a) pominięcie twierdzeń obwinionego, który wskazywał, iż służbę na stanowisku kierowania pełnił z mł. asp. D. M., który nie przekazał mu żadnej informacji aby wpłynęła jakakolwiek informacja lub polecenie dotyczące przejazdów kibiców; b) wyprowadzenie błędnych wniosków ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z którego wynika, iż obwiniony wykonywał wszystkie czynności i obowiązki służbowe wynikające z obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa w związku ze służbą na stanowisku kierowania; c) wyprowadzenie błędnych wniosków ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez uznanie obwinionego za winnego zarzucanego mu czynu jedynie na podstawie dowolnego przyjęcia, iż naruszenie dyscypliny służbowej wynika z nieodczytania wpisów na komunikatorze DNI, w sytuacji gdy komunikator DNI nie stanowi podstawy wykonywania obowiązków służbowych, sposób korzystania z tego komunikatora nie wynika z obowiązujących przepisów prawa; d) poprzez dowolne przypisanie odpowiedzialności za zaniechanie czynności służbowych koordynacji trasy przejazdu kibiców, śledzenia informacji o ich przemieszczaniu się na terenie województwa łódzkiego, utrzymywania właściwej informacji z dyżurnymi innych jednostek, przekazywania informacji podległym siłom w zakresie przejazdu kibiców jak również dowódcy zabezpieczenia asp. szt. D. N., w sytuacji, gdy w treści uzasadnienia organ ustalił, iż obwiniony nie wywiązał się w pełni z ciążących na nim obowiązków poprzez zapewnienie natychmiastowej reakcji Policji na zgłoszone wydarzenie (wpisy na komunikatorze), współdziałania z dyżurnymi innych jednostek (niepodjęcie kontaktu z jednostkami ościennymi powiatu zgierskiego w zakresie zabezpieczenia przejazdu kibiców, który był już w fazie realizacji), bieżące przyjmowanie zgłoszeń o wydarzeniach oraz informacji uzupełniających, niezwłoczne inicjowanie działań po przyjęciu zgłoszenia lub informacji o wydarzeniu, bieżące kierowanie będącymi w jego dyspozycji siłami i środkami jednostki Policji, zapewnienie właściwego obiegu informacji o zaistniałym wydarzeniu, bieżącą wymianę informacji niezbędnych do prawidłowej realizacji zadań, co prowadzi do wniosku, iż istnieje sprzeczność między treścią zapadłego rozstrzygnięcia, a jego pisemnymi motywami; e) pominięcie twierdzeń obwinionego w zakresie w jakim wskazywał, iż nie otrzymał żadnych poleceń lub wytycznych dotyczących przejazdu kibiców od innych jednostek w formie dopuszczalnej to jest za pośrednictwem komunikacji radiowej lub telefonicznej co dało by pewność przekazania informacji i wykonania polecania; f) pominięcie twierdzeń obwinionego w zakresie w jakim wskazywał, iż w sytuacji gdy jednostka nie potwierdza wpisu na urządzeniu pomocniczym jakim jest komunikator DNI koniecznym jest przekazanie informacji radiowo lub telefonicznie; g) pominięcie twierdzeń obwinionego w zakresie w jakim wskazywał, iż o godz. 8:31 kibiców [...] pilotaż podjął patrol z KPP Ł- W, o czym nie poinformował KPP w Z., co stanowiło naruszenie załącznika nr 2 tj. instrukcji w sprawie sposobu postępowania Policji w związku z przejazdami kibiców stanowiącego załącznik do zarządzenia 982 KGP zgodnie z którym dyżurny jednostki zobowiązany jest do wyprzedzającego i niezwłocznego przekazania informacji o przejeździe kibiców dyżurnym kolejnych jednostek na trasie ich przejazdu; h) brak jakiegokolwiek ustalenia na jakiej podstawie prawnej obwiniony miał obowiązek przy wykonywaniu wszystkich czynności służbowych monitorowania wpisów na pomocniczym komunikatorze DNI; i) brak ustaleń w zakresie procedur obowiązków funkcjonujących w jednostce w zakresie pełnienia służby na stanowisku kierowania w szczególności w zakresie prawnego obowiązku korzystania z komunikatora DNI, jak również ustalenia jaki wpływ na wykonywania obowiązków służbowych przez obwinionego A. L. miała okoliczność przydzielenia mu do służby osoby, która nie miała w tym zakresie odpowiedniego przeszkolenia. 5. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a który polegał na bezzasadnym przyjęciu, wbrew zgromadzonemu w przedmiotowej sprawie materiałowi dowodowemu, że obwiniony nie podjął natychmiastowej reakcji na zgłoszone wydarzenie, w sytuacji gdy w okresie pełnienia przez niego służby do KPP w Z. nie wpłynęła w sposób dopuszczalny prawnie informacja dotycząca przejazdu kibiców; 6. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a który polegał na bezzasadnym przyjęciu, wbrew zgromadzonemu w przedmiotowej sprawie materiałowi dowodowemu, że obwiniony naruszył dyscyplinę służbową, które to naruszenie może polegać na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów. Zaskarżonym orzeczeniem z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Komendanta Powiatowego Policji w Z. z dnia [...] W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do art. 132 ust. 1 ustawy o Policji - policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. W myśl art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji - naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności: zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy. Stosownie do art. 132a - przewinienie dyscyplinarne jest zawinione wtedy, gdy policjant: ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się qodzi (pkt 1); nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i powinien przewidzieć (pkt 2). Organ odwołał się także do treści § 5 ust. 1 zarządzenia nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji i wskazał, że do zadań dyżurnego jednostki Policji należy m.in.: zapewnienia natychmiastowej reakcji Policji na zgłoszone wydarzenie (pkt 1); współdziałanie z dyżurnymi jednostek Policji (pkt 3). Paragraf 9 ust. 1 cytowanego zarządzenia stanowi, że realizacja zadania określonego w § 5 ust. 1 pkt 1 następuje poprzez: bieżące przyjmowanie zgłoszeń o wydarzeniach oraz informacji uzupełniających (pkt 1), niezwłoczne inicjowanie działań po przyjęciu zgłoszenia lub informacji o wydarzeniu (pkt 2), bieżące kierowanie będącymi w jego dyspozycji siłami i środkami jednostki Policji (pkt 3), zapewnienie właściwego obiegu informacji o zaistniałym wydarzeniu (pkt 6). Paragraf 9 ust. 5 pkt 1 zarządzenia nr 1173 KGP w sprawie służby dyżurnej – realizacja zadania określonego w § 5 ust. 1 pkt 3 następuje poprzez bieżącą wymianę informacji niezbędnych do prawidłowej realizacji zadań. Komendant Wojewódzki Policji wyjaśnił, że stosownie do art. 135p ust. 1 ustawy o Policji, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowań dyscyplinarnych stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego, dotyczące wezwań, terminów, doręczeń i świadków, z wyłączeniem możliwości nakładania kar porządkowych. W postępowaniu dyscyplinarnym nie stosuje się również art. 184 k.p.k. W świetle powyższego zarzut obrońcy obwinionego o naruszeniu art. 2 § 2 k.p.k. w związku z art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k. organ uznał za niezasadny. Organ odwoławczy wskazał, że z książki przebiegu służby Zespołu Dyżurnych Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji w Z. wynika, iż w dniu 4 sierpnia 2017 r. o godzinie 21:01 służbę dyżurnego stanowiska kierowania zdał asp. szt. W. K., a przejął ją asp. szt. A. L. Z protokołu przesłuchania w charakterze świadka D. M. wynika, iż pełnił on tego dnia służbę w charakterze pomocnika dyżurnego na stanowisku kierowania KPP w Z. w nocy z dnia 4 na 5 sierpnia 2017 r. w godzinach od 21.00 do 09.00, gdzie dyżurnym był wówczas asp. szt. A. L. Fakty te, zdaniem organu są bezsporne i nie wymagają dalszego dowodzenia. Organ odwoławczy wskazał także, że niespornym jest również, iż w dniu 2 sierpnia 2017 r. do Komendy Powiatowej Policji w Z wpłynął ze Sztabu KWP w Ł. dokument z dnia 1 sierpnia 2017 r. zatytułowany Plan Przedsięwzięć Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. dotyczący zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie województwa łódzkiego w związku z meczami piłki nożnej oraz przejazdami kibiców w dniach 4 -10 sierpnia 2017 r. Dokument ten zawierał charakterystykę imprez/sytuację operacyjną gdzie w pkt 1.2 w związku z meczami odbywającymi się na terenie kraju i przejazdami przez teren województwa łódzkiego wskazano m.in. mecze z udziałem 5 sierpnia 2017 r., z udziałem L. G. – G. Z. oraz B. S. – S.S. W. Dalej organ wyjaśnił, że w dniu 4 sierpnia 2017 r. do KPP w Z. wpłynął ze Sztabu Policji KWP w Ł. dokument zatytułowany informacja zbiorcza z dnia 3 sierpnia 2017 r. do Planu Przedsięwzięć Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. z dnia 1 sierpnia 2017 r. dot. zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie województwa łódzkiego w związku z meczami piłki nożnej, wyjazdami oraz przejazdami kibiców w dniach 4 - 7 sierpnia 2017 r. Dokument ten w punktach od 1 do 16 określał planowane trasy przejazdu kibiców, ich liczebność oraz przewidywane środki transportu. W dniu 3 sierpnia 2017 r. w KPP Z. został sporządzony plan działań prewencyjnych Komendy Powiatowej Policji w Z. z dnia 3 sierpnia 2017 r. dot. zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie powiatu zgierskiego w związku z meczami piłki nożnej oraz przejazdami kibiców w dniach 4 - 10 sierpnia 2017r. Plan ten uwzględniał przejazd przez teren województwa łódzkiego m.in. w dniu 5 sierpnia 2017 r. kibiców drużyn G. Z. i S. S. W. Dowódcami zabezpieczenia zostali wyznaczeni na dzień 5 sierpnia 2017 r. asp. szt. D. N. w godzinach od 7.00 - 14.00 oraz asp. szt. M. W. w godzinach od 14.00 do 22.00. Zadania dyżurnego Komendy Powiatowej Policji w Z. zostały określone w tym dokumencie: przekazywać zadania patrolom będącym w służbie dot. monitorowania terenu podległego KPP w Z. w celu ujawnienia kibiców drużyn mogących przemieszczać się na mecz, monitorować ewentualne trasy przejazdu pod kątem przemieszczania się kibiców własnymi środkami transportu, w przypadku ujawnienia kibiców informację przekazywać do Dyżurnego KWP w Ł. W dniu 4 sierpnia 2017 r. ze Sztabu KWP w Ł. m.in. do Komendy Powiatowej Policji w Z. został przesłany telegram nr SzP-652/1/2017 z KWP w R. z dnia 4 sierpnia 2017 r. dot. planowanego wyjazdu kibiców S. S. W., ich liczebności oraz planowanej trasy przejazdu. Organ wskazał, że w trakcie przesłuchania skarżący oświadczył, że nie pamięta, w którym momencie służby zapoznał się z planem zabezpieczeń przejazdu kibiców przez teren woj. łódzkiego, ale z planem tym zapoznał się. Zdaniem organu, skarżący tym samym wiedział o planowanym przejeździe kibiców. KWP podkreślił, że stosownie do § 5 ust. 1 pkt 4 zarządzenia nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji - do zadań dyżurnego należy kierowanie pracą obsady stanowiska kierowania. Stosownie do § 9 ust. 7 cytowanego zarządzenia, realizacja tego następuje poprzez formułowanie i zlecanie bieżących zadań policjantom i pracownikom stanowiącym obsadę stanowiska kierowania, bieżące egzekwowanie prawidłowej realizacji zleconych zadań, zgłaszanie uwag i wniosków przełożonemu, których realizacja zapewni prawidłowe funkcjonowanie stanowiska kierowania. Organ wskazał, że niespornym w przedmiotowej sprawie jest również, iż informacja o wjeździe autokarów z kibicami na teren woj. łódzkiego została przesłana do dyżurnych komend powiatowych i miejskich Policji z wojewódzkiego stanowiska kierowania za pośrednictwem komunikatora DNI. Z powyższego wydruku wynika, iż informacja o treści: "Panie i Panowie Dyżurni! Przejazd autokarów z kibicami S. S. W. udających się na mecz do S., proszę zabezpieczyć siłami podległych KPP/KMP po trasie przejazdu oraz na bieżąco przekazywać informację na DNI o przyjęciu i przekazaniu kibiców. Ponadto proszę o zapewnienie porządku publicznego po trasie ich przemieszczania się ze szczególnym uwzględnieniem stacji paliw i barów." - została nadana ze Sztabu Policji KWP w Ł. w dniu 5 sierpnia 2017 r. o godzinie 05:10. Organ odwoławczy wyjaśnił, że stosownie do "Instrukcji w sprawie sposobu postępowania Policji w związku z przejazdami kibiców" stanowiącej załącznika nr 2 do zarządzenie nr 982 Komendanta Głównego Policji z dnia 21 września 2007 r. w sprawie zasad organizacji i trybu wykonywania przez Policję zadań związanych z rozpoznawaniem, zapobieganiem, zwalczeniem przestępstw i wykroczeń popełnianych w związku z imprezami sportowymi oraz gromadzenia i przetwarzania informacji dotyczących bezpieczeństwa masowych imprez sportowych." - § 2 ust. 2 - każda uzyskana informacja dotycząca przemieszczania się kibiców powinna niezwłocznie być przekazywana do osób (podmiotów) odpowiedzialnych za zabezpieczenie imprezy sportowej oraz do dyżurnych jednostek Policji na trasie przejazdu lub jednostek Policji, przez których teren przewiduje się możliwość przemieszczania się tych osób (...). Instrukcja nie precyzuje za pośrednictwem jakich środków komunikacji przekazana ma być ta informacja do dyżurnych jednostek Policji, wskazuje natomiast na niezwłoczność jej przekazania. Przesłanie tejże informacji za pośrednictwem komunikatora DNI spełnia wymóg niezwłoczności. Organ zwrócił uwagę, że wbrew argumentacji zawartej w odwołaniu nie istnieje obowiązek telefonicznego powiadamiania dyżurnych w tym zakresie. Wyższemu przełożonemu z urzędu znany jest fakt, iż forma komunikacji (tj. za pośrednictwem komunikatora DNI) zapewnia niezwłoczne i jednoczesne powiadomienia zainteresowanych dyżurnych. Fakt wykorzystywania komunikatora DNI do obiegu tego typu korespondencji nie mógł być też nieznany obwinionemu z racji obowiązków służbowych, które wykonuje. Niesporny również fakt niepotwierdzenia powyższej informacji telefonicznie przez dyżurnego Sztabu Policji KWP w Ł., nie zwalniał obwinionego od obowiązku podjęcia działań związanych z jej otrzymaniem stosownie do dokumentacji sztabowej - tj. planu działań prewencyjnych w związku z meczami piłki nożnej oraz przejazdami kibiców w dniach 4 – 10 sierpnia 2017 r. Organ podkreślił, że komunikator DNI jest takim samym narzędziem komunikacji dla służby dyżurnej jak telefon. Informacje dotyczące tras przemieszania się kibiców systematycznie pojawiały się na komunikatorze DNI, o czym świadczy wydruk zapisów z komunikatora. Obowiązkiem dyżurnego było je śledzić i podjąć działania stosownie do zaistniałej sytuacji. Poza sporem jest, iż w toku pełnionej służby obwiniony wykonywał szereg czynności służbowych. Potwierdzają to m.in. zapisy zawarte w książce przebiegu służby, raporty odpraw - protokołu z odpraw do służby patrolowej, książka wydani broni krótkiej oraz wyjaśnienia złożone przez samego obwinionego. Powyższe nie stanowi jednak usprawiedliwienia braku śledzenia wpisów na komunikatorze DNI w zakresie zaplanowanego przejazdu kibiców. Niewątpliwie na nawarstwienie się spraw, które do załatwienia miał tego dnia obwiniony wpłynął fakt pełnienia służby wraz z pomocnikiem, który nie miał specjalistycznego przeszkolenia w tym zakresie. Organ powołał się na zeznania świadka D. M., który zeznał m.in. w zakresie komunikatora DNI wiedział, że jest to policyjne tzw. gadu gadu i policjanci dyżurni wymieniają się informacji dot. służby i ważniejszych wydarzeń. Książka przebiegu służby potwierdza, iż wpisy w toku służby dokonywane były zarówno przez obwinionego, jak i D. M. W świetle powyższego, zdaniem organu, okoliczność ta nie może stanowić usprawiedliwienia dla zaniechania, którego dopuścił się obwiniony. To na obwinionym ciążył obowiązek zapewnienia prawidłowej pracy obsady stanowiska kierowania - § 9 ust. 7 zarządzenia nr 1173. Organ podkreślił, że nie bez znaczenia dla sprawy jest również fakt, iż informacja dotyczące przejazdu kibiców nie była jednostkowa lecz napływały one systematycznie przez cały okres służby obwinionego w stanowisku kierowania. Zdaniem Komendanta, nie stanowi również usprawiedliwienia fakt, iż przejazd kibiców S. S. W. nastąpił po zakończeniu służby przez obwinionego. Organ odwołał się do zeznań przesłuchanego w charakterze świadka asp. szt. D. N. i wskazał, że wynika z nich, że skarżący miał wiedzę w zakresie zarówno przejazdu kibiców, jak i zaplanowanego jego zabezpieczenia, a nawet nie próbował zweryfikować swojej wiedzy o wpisy zawarte w DNI. Nie podjął też działań zmierzających by w inny sposób zweryfikować swoją wiedzę w zakresie bieżącej trasy przejazdu kibiców poprzez kontakt telefoniczny z dyżurnymi jednostek ościennych lub dyżurnym Sztabu Policji KWP w Ł. Prawidłowy bowiem przebieg zapieczenia wymagał działań wyprzedających od obwinionego, czego był on świadomy. Obwinionemu można tym samym zarzucić czyn opisany, jak w sentencji orzeczenia, wraz z przypisaną do tego kwalifikacją prawną czynu. W tym zakresie Komendant uznał, że popełnienie przewinienia dyscyplinarnego opisanego w zarzucie zostało udowodnione. Obwinionemu można zaś przypisać winę. Przewinienie to organ uznał za zawinione w rozumieniu art. 132a pkt 2 ustawy o Policji, (wina nieumyślna). Zdaniem organu odwoławczego Komendant Powiatowy Policji w Z. dokonał wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a jego ocena nie zawiera cech dowolności. Organ wziął pod uwagę zarówno okoliczności przemawiające na korzyść jak i niekorzyść obwinionego. Procedując w zakresie wymierzonej kary dyscyplinarnej przez przełożonego dyscyplinarnego organ wskazał, że stosownie do art. 134h ust. 1 ustawy o Policji, wymierzona kara powinna być współmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego i stopnia zawinienia, w szczególności powinna uwzględniać okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa dla służby, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudki działania oraz dotychczasowy przebieg służby. Zdaniem Komendanta, na korzyść obwinionego przemawia dotychczasowy nienaganny przebieg służby oraz pozytywna opinia służbowa zawarta w opinii służbowej oraz nieumyślność popełnienia zarzucanego czynu. Nie sposób również nie wskazać obciążania związanego z ilością zdarzeń w toku służby oraz wykonywaniem obowiązków służbowych z osobą, która nie miała przeszkolenia w tymże zakresie (co jednak nie wyłącza winy obwinionego). Nie niekorzyść obwinionego w ocenie organu wpływa niepodjęcie na czas zabezpieczenia przejazdu kibiców S. S. W. przez patrol operacyjny z KPP Z., co skutkowało uniemożliwieniem zlokalizowania dokładnej trasy ich przejazdu i w konsekwencji doprowadziło, iż pojechali trasą zbieżną z trasą kibiców G. Z. Zdaniem organu kara dyscyplinarna nagany opisana w art. 134 pkt 1 ustawy o Policji jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz całokształtu okoliczności towarzyszących sprawie. Stosownie do art. 134a ustawy o Policji - kara ta oznacza wytknięcie ukaranemu przez przełożonego dyscyplinarnego niewłaściwego postępowania. W skardze A. L. zarzucił: 1. naruszenie art. 132 ust. 1 i 3 pkt 2 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. w zw. z § 5 ust. 1 pkt. 1 i 3 w zw. z §9 ust. 1 pkt. 1, 2, 3, 6 i §9 ust. 5 pkt 1 zarządzenia nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji poprzez uznanie, że skarżący w dniu 5 sierpnia 2017 r. pełniąc służbę dyżurnego na stanowisku kierowania Komendy Powiatowej Policji w Z. zaniechał czynności służbowych koordynacji trasy przejazdu kibiców, śledzenia informacji o ich przemieszczaniu się na terenie województwa łódzkiego, utrzymywania właściwej informacji z dyżurnymi innych jednostek, przekazywania informacji podległym siłom w zakresie przejazdu kibiców jak również dowódcy zabezpieczenia asp. szt. D. N., co skutkowało nie podjęciem przez Komendę Powiatową Policji w Z. monitorowania przejazdu kibiców S. S. W. przez podległy służbowo teren, czym naruszył dyscyplinę służbową, w sytuacji, gdy skarżący wykonał wszystkie ciążące na nim czynności służbowe, a organ w istocie nie ustalił jaka jest podstawa prawna obowiązku korzystania z komunikatora DNI, oraz jaka jest podstawa prawna w ogóle jego funkcjonowania; 2. naruszenie art. 135g ust. 2 ustawy o Policji poprzez jego niezastosowanie i nierozstrzygnięcie na korzyść skarżącego niedających się usunąć wątpliwości w sytuacji gdy, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż skarżący przekazał informację o planie przejazdów kibiców dowódcy zabezpieczenia asp. szat. D. N. i dyżurnemu asp. sztab. J. S., oraz, iż skarżący nie uzyskał od dyżurnego jednostki KPP Ł- W. oraz z WSK KWP w Ł. informacji telefonicznej o podjęciu zabezpieczenia przejazdu kibiców S. S. W. poza wpisem na komunikatorze DNI, którego skarżący z uwagi na dużą ilość obowiązków nie dostrzegł, a pełniącym z nim służbę funkcjonariusz nie przekazał mu żadnych informacji; 3. naruszenie art. 135j ust. 2 pkt 6 ustawy o Policji poprzez sporządzenie uzasadnienia do zaskarżonego orzeczenia w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną w szczególności poprzez brak wskazania na jakiej podstawie organ uznał, iż "komunikator DNI jest takim samym narzędziem komunikacji dla służby dyżurnej jak telefon", oraz jaka jest podstawa prawna i faktyczna korzystania z komunikator DNI, jak również jaka jest w istocie podstawa prawna funkcjonowania komunikatora DNI; 4. naruszenie art. 135j ust. 2 pkt 6 ustawy o Policji poprzez sporządzenie uzasadnienia do zaskarżonego orzeczenia w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną w szczególności poprzez brak ustalania czy, a jeżeli tak kto, kiedy i w jakim trybie poinformował skarżącego o przepisach regulujących kwestię związaną z korzystaniem podstawą prawną funkcjonowania komunikatora DNI; 5. naruszenie art. 135e ustawy o Policji poprzez niepodjęcie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, a w konsekwencji braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy poprzez: a) błędne ustalenie, iż to na obwinionym ciążył obowiązek zapewnienia prawidłowej pracy obsady stanowiska kierowania - cytowany już §9 ust. 7 zarządzenia 1173 Komendanta Głównego Policji w sprawie organizacji służby dyżurnej (...)", w sytuacji gdy z treści §9 ust. 7 ww. zarządzenia powyższe ustalenie w ogóle nie wynika, co więcej, zgodnie z obowiązującymi przepisami na skarżącym taki obowiązek nie ciąży; b) pominięcie twierdzeń skarżącego, który wskazywał, iż służbę na stanowisku kierowania pełnił z mł. asp. D. M., który nie przekazał mu żadnej informacji aby wpłynęła jakakolwiek informacja lub polecenie dotyczące przejazdów kibiców; c) wyprowadzenie błędnych wniosków ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z którego wynika, iż skarżący wykonywał wszystkie czynności obowiązki służbowe wynikające z obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa w związku ze służbą na stanowisku kierowania; d) brak ustalenia czy a jeżeli tak, jakie są obowiązujące procedury w sytuacji, gdy jednostka nie potwierdzi przyjęcia komunikatu na komunikatorze DNI; e) wyprowadzenie błędnych wniosków ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez uznanie skarżącego za winnego zarzucanego mu czynu jedynie na podstawie dowolnego przyjęcia, iż naruszenie dyscypliny służbowej wynika z nieodczytania wpisów na komunikatorze DNI, w sytuacji gdy komunikator DNI nie stanowi podstawy wykonywania obowiązków służbowych, sposób korzystania z tego komunikatora nie wynika z obowiązujących przepisów prawa; f) pominięcie twierdzeń skarżącego w zakresie w jakim wskazywał, iż nie otrzymał żadnych poleceń lub wytycznych dotyczących przejazdu kibiców od innych jednostek w formie dopuszczalnej to jest za pośrednictwem komunikacji radiowej lub telefonicznej co dało by pewność przekazania informacji i wykonania polecania; g) pominięcie twierdzeń skarżącego w zakresie w jakim wskazywał, iż w sytuacji gdy jednostka nie potwierdza wpisu na urządzeniu pomocniczym jakim jest komunikator DNI koniecznym jest przekazanie informacji radiowo lub telefonicznie; h) pominięcie twierdzeń skarżącego w zakresie w jakim wskazywał, iż o godz. 8:31 kibiców S. S. W. pilotaż podjął patrol z KPP Ł- W o czym nie poinformował KPP w Z., co stanowiło naruszenie załącznika nr 2 tj. instrukcji w sprawie sposobu postępowania Policji w związku z przejazdami kibiców stanowiącego załącznik do zarządzenia 982 KGP zgodnie z którym dyżurny jednostki zobowiązany jest do wyprzedzającego i niezwłocznego przekazania informacji o przejeździe kibiców dyżurnym kolejnych jednostek na trasie ich przejazdu; i) brak jakiegokolwiek ustalenia na jakiej podstawie prawnej obwiniony miał obowiązek przy wykonywania wszystkich czynności służbowych monitorowania wpisów na pomocniczym komunikatorze DNI; j) brak ustaleń w zakresie procedur i obowiązków funkcjonujących w jednostce w zakresie pełnienia służby na stanowisku kierowania w szczególności w zakresie prawnego obowiązku korzystania z komunikatora DNI, jak również ustalenia jaki wpływ na wykonywania obowiązków służbowych przez obwinionego A. L. miała okoliczność przydzielenia mu do służby osoby, która nie miała w tym zakresie odpowiedniego przeszkolenia. 6. naruszenie art. 135e w zw. z art. 135l ustawy o Policji poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a który polegał na bezzasadnym przyjęciu, wbrew zgromadzonemu w przedmiotowej sprawie materiałowi dowodowemu, że obwiniony nie podjął natychmiastowej reakcji na zgłoszone wydarzenie, w sytuacji gdy w okresie pełnienia przez niego służby do KPP w Z. nie wpłynęła w sposób dopuszczalny prawnie informacja dotycząca przejazdu kibiców; 7. naruszenie art. 135e w zw. z art. 135l ustawy o Policji poprzez błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a który polegał na bezzasadnym przyjęciu, wbrew zgromadzonemu w przedmiotowej sprawie materiałowi dowodowemu, że skarżący naruszył dyscyplinę służbową, które to naruszenie może polegać na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów. Skarżący wniósł o uchylenie orzeczenia I i II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona w oparciu o wyżej wskazane kryteria kontrola zaskarżonego orzeczenia prowadzi do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej policjantów zostały uregulowane w rozdziale 10 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1782 ze zm.). Zgodnie z art. 132 ust. 1 ustawy o Policji, funkcjonariusz odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego, polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta, polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów (art. 132 ust. 2 ustawy). W ust. 3 powołanego wyżej art. 132 ustawy o Policji wskazano ogólny katalog przypadków, będących przykładami naruszenia dyscypliny służbowej przez policjanta. Jak stanowi art. 132 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy, naruszeniem dyscypliny służbowej jest niedopełnienie obowiązków służbowych albo przekroczenie uprawnień określonych w przepisach prawa. Wymaga podkreślenia, że przepis art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji jest przepisem o charakterze ogólnym właśnie po to, aby objął swoim zakresem wszystkie możliwe formy niedopełnienia obowiązków przez policjanta, a nie tylko te, które wynikają z wyraźnych przepisów szczególnych kreujących określone obowiązki służbowe. Co więcej, zawarty w tym przepisie katalog zachowań i zaniechań, które mogą skutkować odpowiedzialnością dyscyplinarną funkcjonariusza, jest katalogiem otwartym. Stosownie do treści art. 132a ww. ustawy, przewinienie dyscyplinarne jest zawinione wtedy, gdy policjant: ma zamiar jego popełnienia, to jest chce je popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi; nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia je jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość taką przewidywał albo mógł i powinien przewidzieć. Wina określona w powołanym przepisie związana jest zarówno z umyślnym, jak i nieumyślnym przewinieniem dyscyplinarnym. Stopień winy powinien mieć wpływ na wymiar kary, zgodnie bowiem z art. 134h ust. 1 ustawy o Policji, wymierzona kara powinna być współmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego i stopnia zawinienia, w szczególności powinna uwzględniać okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa dla służby, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudki działania, zachowanie obwinionego przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu oraz dotychczasowy przebieg służby. W myśl art. 135g ust. 1 powołanej ustawy, przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny są obowiązani badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść obwinionego. Obwinionego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym orzeczeniem. Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego (ust. 2). Wskazać także należy, że stosownie do treści art. 135j ust. 2 pkt 6 ustawy o Policji, orzeczenie dyscyplinarne powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Powołany przepis wprawdzie szczegółowo nie określa konkretnych elementów uzasadnienia, to przyjąć jednak należy, że powinno ono zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Powinny być w nim również podane motywy działania organu co do oceny całokształtu sprawy, jak również motywy jego działań procesowych, podjętych w trakcie zbierania materiału dowodowego. Uzasadnienie orzeczenia winno zawierać logiczny proces rozumowania, który doprowadził organ do wniosku o winie lub niewinności obwinionego. Zgodnie z art. 134 ww. ustawy karami dyscyplinarnymi są: 1) nagana; 2) zakaz opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania; 3) ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku; 4) wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe; 5) obniżenie stopnia; 6) wydalenie ze służby. Przedstawiona w powyższym przepisie gradacja kar jest swego rodzaju stopniowaniem środków, jakie mogą być zastosowane w konkretnej sprawie. Ustawodawca nie określił natomiast, jakiemu przewinieniu służbowemu odpowiada każdy z nich. Pozostawił to do uznania właściwego organu. Kontrola sądu w tym zakresie sprowadza się w istocie do oceny, czy organ zbadał sprawę w zakresie dyrektyw ustawowych, jak również czy zebrał i rozważył cały materiał dowodowy, oraz czy uwzględnił dotychczasowy przebieg służby. W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - jej stan faktyczny, a w szczególności okoliczności popełnienia przez skarżącego przewinień dyscyplinarnych, nie budzi wątpliwości. Również wymierzenie skarżącemu kary dyscyplinarnej nagany nie stanowi dowolności, co do zastosowanej sankcji i nie może być poczytywane za nadmierną represję w stosunku do popełnionych przewinień dyscyplinarnych. W tym miejscu zauważyć należy, że odpowiedzialność dyscyplinarna, którą ponoszą policjanci, związana jest ze szczególnym charakterem służby w Policji. Jak wielokrotnie podkreślał Trybunał Konstytucyjny (por. wyroki: z dnia 23 września 1997 r. sygn. akt K 25/96, publ. OTK 3-4/97/36; z dnia 27 stycznia 2003 r. sygn. akt SK 27/02, publ. OTK-A 1/03/2; z dnia 8 października 2002 r. sygn. akt K 36/00, publ. OTK-A 2002/5/63), specyfika statusu pracowniczego kategorii umundurowanych funkcjonariuszy służb publicznych powoduje, że funkcjonariusz służby mundurowej od momentu powołania poddać się musi regułom pełnienia służby nacechowanej istnieniem specjalnych uprawnień, ale też szczególnych obowiązków. Wskazaną specyfikę pracy w służbach mundurowych Trybunał Konstytucyjny uznał za przesłankę uzasadniającą dopuszczalność wprowadzania z jednej strony wyższych wymagań personalnych, kwalifikacyjnych czy charakterologicznych wobec kandydatów do służby, z drugiej zaś - odmiennego i bardziej rygorystycznego niż w wypadku pozostałych profesji, ukształtowania zasad utraty statusu pracowniczego. Wymagania stawiane policjantowi - z uwagi na charakter służby są znacznie wyższe niż obywatela nie służącego w Policji. Szczególna społeczna rola tej grupy zawodowej i jej zhierarchizowana struktura wymaga dla jej skutecznego i prawidłowego działania przestrzegania innych poza normami prawa karnego i prawa o wykroczeniach, przepisów i zasad. Objęcie policjantów odpowiedzialnością dyscyplinarną uzasadnia społeczna rola tej formacji, charakter powierzonych zadań i kompetencji oraz związane z działalnością policji zaufanie społeczne. Służyć ma również przeciwdziałaniu takim zachowaniom, które mogłyby pozbawić ją wiarygodności w oczach opinii publicznej zwłaszcza, że wiele uprawnień przyznanych Policji pozwala na ingerowanie w sferę obywatelskich wolności i praw. Taki też kontekst należy mieć na uwadze przy ocenie, czy mamy do czynienia z deliktem dyscyplinarnym. Cele postępowania dyscyplinarnego ukierunkowane są przede wszystkim na ochronę honoru i dobra zawodu policjanta oraz wizerunku całej formacji. Mogą przez to odwoływać się również do etycznych aspektów działania, a także rozwiązań praktycznych w zakresie dotyczącym wypełniania obowiązków zawodowych. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że Komendant Wojewódzki Policji w Ł., wydając zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne, w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dyscyplinarne, dokonując wszechstronnej analizy zarówno zgromadzonego materiału dowodowego, jak i argumentacji skarżącego przedstawionej w toku całego postępowania, a w konsekwencji zasadnie uznał, że skarżący dopuścił się popełnienia czynu, polegającego na tym, że w dniu 5 sierpnia 2017 r. pełniąc służbę dyżurnego na stanowisku kierowania Komendy Powiatowej Policji w Z. zaniechał czynności służbowych koordynacji trasy przejazdu kibiców, śledzenia informacji o ich przemieszczaniu się na terenie województwa łódzkiego, utrzymywania właściwej informacji z dyżurnymi innych jednostek, przekazywania informacji podległym siłom w zakresie przejazdu kibiców jak również dowódcy zabezpieczenia asp. szt. D. N., co skutkowało niepodjęciem przez Komendę Powiatową Policji w Z. monitorowania przejazdu kibiców S. S. W. przez podległy służbowo teren, czym naruszył dyscyplinę służbową. tj. o czyn z art. 132 ust. 1 i 3 pkt 2 ustawy o Policji w związku z § 5 ust. 1 pkt 1 i 3 w zw. z § 9 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 6 i § 9 ust. 5 pkt 1 zarządzenia nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji (Dz. U. KGP z 2013 roku, poz. 73). Zarzuty skargi w zakresie wadliwego ustalenia przez organ stanu faktycznego sprawy oraz wyprowadzenia błędnych wniosków ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał za niezasadne. Brak jest również podstaw do uznania, iż pominięte zostały przez organ jakiekolwiek twierdzenia skarżącego (pkt 5 lit. b, f, g, h skargi), odnoszące się do zarzutów sformułowanych wobec obwinionego w postępowaniu dyscyplinarnym. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika bowiem, iż organ uwzględnił podnoszone przez skarżącego okoliczności zarówno przy dokonywaniu oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, jak i przy orzekaniu w zakresie wymiaru nałożonej kary dyscyplinarnej. Z książki przebiegu służby Zespołu Dyżurnych Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji w Z. wynika, iż w dniu 4 sierpnia 2017 roku o godzinie 21:01 służbę dyżurnego stanowiska kierowania zdał asp. szt. W. K. a przejął ją asp. szt. A. L. (k. 231-240). Z protokołu przesłuchania w charakterze świadka D. M. (k. 177 - 178) wynika, iż pełnił on tego dnia służbę w charakterze pomocnika dyżurnego na stanowisku kierowania KPP w Z. w nocy z dnia 4 na 5 sierpnia 2017 roku w godzinach od 21.00 do 09.00, gdzie dyżurnym był asp. szt. A. L. Fakty te są bezsporne. Niespornym jest również, iż w dniu 2 sierpnia 2017 roku do KPP w Z. wpłynął ze Sztabu KWP w Ł. dokument z dnia 1 sierpnia 2017 r. zatytułowany Plan Przedsięwzięć Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. dotyczący zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie województwa łódzkiego w związku z meczami piłki nożnej oraz przejazdami kibiców w dniach 4 -10 sierpnia 2017 roku. Dokument ten zawierał charakterystykę imprez/sytuację operacyjną, gdzie w pkt 1.2 w związku z meczami odbywającymi się na terenie kraju i przejazdami przez teren województwa łódzkiego wskazano m.in. mecze z 5 sierpnia 2017 r. z udziałem L. G. – G. Z. oraz B. S. – S. S. W. W dniu 4 sierpnia 2017 r. do KPP w Z. wpłynął ze Sztabu Policji KWP w Ł. dokument zatytułowany informacja zbiorcza z dnia 3 sierpnia 2017 r. do Planu Przedsięwzięć Komendy Wojewódzkiej Policji w Ł. z dnia 1 sierpnia 2017 r. dot. zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie województwa łódzkiego w związku z meczami piłki nożnej, wyjazdami oraz przejazdami kibiców w dniach 4-7 sierpnia 2017 r. Dokument ten w punktach od 1 do 16 określał planowane trasy przejazdu kibiców, ich liczebność oraz przewidywane środki transportu. Ponadto, w dniu 3 sierpnia 2017 r. w KPP Z. został sporządzony plan działań prewencyjnych Komendy Powiatowej Policji w Z. nr [...] dotyczący zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie powiatu zgierskiego w związku z meczami piłki nożnej oraz przejazdami kibiców w dniach 4-10 sierpnia 2017 r. Plan ten uwzględniał przejazd przez teren województwa łódzkiego m.in. w dniu 5 sierpnia 2017 r. kibiców drużyn G. Z. i S. S. W. Dowódcami zabezpieczenia zostali wyznaczeni na dzień 5 sierpnia 2017 r. asp. szt. D. N. w godzinach od 7.00 - 14.00 oraz asp. szt. M. W. w godzinach od 14.00 do 22.00. (k. od 102 do 104). W dokumencie tym określone zostały zadania dyżurnego KPP w Z., które polegać miały na: przekazywaniu zadań patrolom będącym w służbie dot. monitorowania terenu podległego KPP w Z. w celu ujawnienia kibiców drużyn mogących przemieszczać się na mecz, monitorowaniu ewentualnych tras przejazdu pod kątem przemieszczania się kibiców własnymi środkami transportu, w przypadku ujawnienia kibiców przekazywaniu informacji do Dyżurnego KWP w Ł. W dniu 4 sierpnia 2017 r. ze Sztabu KWP w Ł. m.in. do KPP w Z. został przesłany telegram nr SzP-652/1/2017 z KWP w R. z dnia 4 sierpnia 2017 r. dotyczący planowanego wyjazdu kibiców S. S. W., ich liczebności oraz planowanej trasy przejazdu (k. 137). W toku postępowania, A. L. - przesłuchany w charakterze obwinionego wyjaśnił, m.in., iż "Nie pamięta, w którym momencie służby zapoznał się z planem zabezpieczeń przejazdu kibiców przez teren woj. łódzkiego, ale z planem tym zapoznał się." (k. 191). Skarżący wiedział tym samym o planowanym przejeździe kibiców oraz obowiązkach, jakie zostały nałożone na dyżurnych KPP w Z., w tym o obowiązku monitorowania ewentualnych tras przejazdu pod kątem przemieszczania się kibiców własnymi środkami transportu. Podkreślić należy, iż stosownie do § 5 ust. 1 pkt 4 zarządzenia nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 roku w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji - do zadań dyżurnego należy kierowanie pracą obsady stanowiska kierowania. Zgodnie natomiast z § 9 ust. 7 cytowanego zarządzenia, realizacja tegoż następuje poprzez formułowanie i zlecanie bieżących zadań policjantom i pracownikom stanowiącym obsadę stanowiska kierowania, bieżące egzekwowanie prawidłowej realizacji zleconych zadań, zgłaszanie uwag i wniosków przełożonemu, których realizacja zapewni prawidłowe funkcjonowanie stanowiska kierowania. Niespornym w przedmiotowej sprawie jest również, iż informacja o wjeździe autokarów z kibicami na teren województwa łódzkiego została przesłana w dniu 5 sierpnia 2017 r. o godzinie 05:10 do dyżurnych komend powiatowych i miejskich Policji z wojewódzkiego stanowiska kierowania za pośrednictwem komunikatora DNI (wydruk DNI, k. od 32 do 56 oraz k. 77 protokół włączenia do akt postępowania dyscyplinarnego odpisów/wyciągów uzyskanych z innego postępowania). Faktem również niespornym, jest okoliczność niepotwierdzenia powyższej informacji telefonicznie przez dyżurnego Sztabu Policji KWP w Ł. Kolejne informacje dotyczące tras przemieszania się kibiców systematycznie pojawiały się na komunikatorze DNI, o czym świadczy wydruk zapisów z komunikatora. Poza sporem jest, iż w toku pełnionej służby skarżący wykonywał szereg czynności służbowych, co potwierdzają m.in. zapisy zawarte w książce przebiegu służby, raporty odpraw oraz wyjaśnienia złożone przez stronę w trakcie przesłuchania w charakterze obwinionego. Wykazane zostało również w toku postępowania dyscyplinarnego to, że ani skarżący, ani jego zastępca, mimo posiadania dostępu do komunikatora DNI, nie śledzili wpisów, jakie na tym komunikatorze się pojawiały w zakresie tras przejazdu kibiców. W trakcie postępowania nie był również negowany przez organy fakt, iż skarżący pełnił w tym dniu służbę z pomocnikiem, który nie miał specjalistycznego przeszkolenia w zakresie obsługi urządzeń znajdujących sie na stanowisku dyżurnego w KPP w Z. Przesłuchany w charakterze świadka D. M. zeznał m.in., że: "Przed pierwszą służbą jaką pełniłem w czerwcu br. miałem udzielony ogólny instruktarz w zakresie obsługi baz danych i KSIP i SWD abym mógł wprowadzać zdarzenia i sprawdzać osobę dla patrolu. W zakresie komunikatora DNI wiedziałem, że jest to policyjne tzw. gadu gadu i policjanci i dyżurni wymieniają się informacji dot. służby i ważniejszych wydarzeń". Poza sporem jest również, iż nieodczytanie pierwszego wpisu na komunikatorze DNI z 5 sierpnia 2017 r. (godz. 05:10) zamieszczonego przez funkcjonariusza ze Sztabu Policji KWP w Ł. oraz kolejnych wpisów (5:24, 5:28, 5:30, 5:37, 5:51, 6:01, 7:15, 7:25, 7:30, 7:35, 7:44, 8:00, 8:05, 8:17, 8:22, 8:24, 8:32) spowodowało, iż skarżący nie przekazał informacji dowódcy zabezpieczania przejazdu kibiców asp. szt. D. N. jak również dyżurnemu przejmującemu służbę oraz Z-cy Komendanta Powiatowego Policji w Z. podinsp. C. K. o przemieszczaniu się kibiców S. S. W. i G. Z. po terenie woj. łódzkiego, co było powodem niewysłania na czas patrolu operacyjnego w celu przejęcia zabezpieczenia przejazdu kibiców od funkcjonariuszy z KPP Ł.- W., co w pewnym momencie skutkowało brakiem możliwości zlokalizowania dokładnej trasy przejazdu kibiców, a w konsekwencji doprowadziło do tego, że trasy przejazdu kibiców S. S. W. i G. Z. zbiegły się i doszło do konfrontacji między nimi. Jak sam skarżący przyznał, nie mógł takich informacji przekazać, bo ich nie posiadał (protokół przesłuchania obwinionego z dnia 13.10.2017 r.). W ocenie Sądu, na podstawie powyższych okoliczności organy obu instancji zasadnie uznały, iż pełniąc służbę na stanowisku kierowania w Komendzie Powiatowej Policji w Z. asp. szt. A. L. nie wywiązał się w pełni na ciążących na nim obowiązkach wynikających z § 5 ust. 1 pkt. 1 i 3 w zw. z § 9 ust. 1 pkt. 1, 2, 3, 6 i § 9 ust. 5 pkt. 1 zarządzenia nr 1173 Komendanta Głównego Policji z dnia 10 listopada 2004 r. w sprawie organizacji służby dyżurnej w jednostkach organizacyjnych Policji polegających na: - zapewnieniu natychmiastowej reakcji Policji na zgłoszone wydarzenie, - współdziałaniu z dyżurnymi innych jednostek, - bieżącym przyjmowaniu zgłoszeń o wydarzeniach oraz informacjach uzupełniających, - niezwłocznym inicjowaniu działań po przyjęciu zgłoszenia lub informacji o wydarzeniu, - bieżącym kierowaniu będących w jego dyspozycji siłami i środkami jednostki Policji, - zapewnieniu właściwego obiegu informacji o zaistniałym wydarzeniu, - bieżącej wymianie informacji niezbędnych do prawidłowej realizacji zadań. Skarżący, mimo, iż posiadał wiedzę o przejeździe kibiców - zapoznał się bowiem z planem zabezpieczenia przejazdu kibiców przez województwo łódzkie - nie śledził wpisów pojawiających się na komunikatorze DNI, jak również nie podjął innych działań zmierzających do tego, by przejazd kibiców przez obszar podległy KPP Z. był właściwie monitorowany. Tymczasem, z Planu Działań Prewencyjnych Komendy Powiatowej Policji w Z. nr [...] dotyczącego zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego na terenie powiatu zgierskiego w związku z meczami piłki nożnej oraz przejazdami kibiców w dniach 4-10 sierpnia 2017 roku, który uwzględniał przejazd przez teren województwa łódzkiego w dniu 5 sierpnia 2017 roku kibiców drużyn G. Z. i S. S. W., wyraźnie wynikało, iż zadania dyżurnego KPP w Z., które polegać miały na: przekazywaniu zadań patrolom będącym w służbie dot. monitorowania terenu podległego KPP w Z. w celu ujawnienia kibiców drużyn mogących przemieszczać się na mecz, monitorowaniu ewentualnych tras przejazdu pod kątem przemieszczania się kibiców własnymi środkami transportu, w przypadku ujawnienia kibiców przekazywaniu informacji do Dyżurnego KWP w Ł. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, iż prawidłowe wykonanie tych działań wymagało od skarżącego podjęcia czynności zmierzających do tego, by uzyskać wiedzę w zakresie bieżącej trasy przejazdu kibiców, jeżeli nie za pomocą komunikatora DNI, to poprzez kontakt radiowy lub telefoniczny z dyżurnymi jednostek ościennych lub z kierującym tymi działaniami dyżurnym Sztabu Policji KWP w Ł. Dla prawidłowego bowiem przebiegu zapieczenia przejazdu kibiców i monitorowania tego przejazdu niezbędne było podjęcie przez dyżurnego KPP w Z. działań wyprzedających, czego skarżący powinien być świadomy. Z akt sprawy wynika, iż skarżący przekazywał patrolom informacje o konieczności monitorowania terenu podległego KPP w Z. w celu ujawnienia kibiców drużyn mogących przemieszczać się na mecz, jednak nie podjął żadnych działań zmierzających do ustalenia, jaką trasą przemieszczają się m. in. kibice G. Z. i S. S. W., mimo, że z Planu Działań Prewencyjnych wynikało, iż mogą przemieszczać się przez teren powiatu zgierskiego. Zarzuty skargi w głównej mierze koncentrują się na negowaniu obowiązku odczytywania przez skarżącego wpisów na komunikatorze DNI. Pełnomocnik skarżącego zarzuca, iż organ nie wyjaśnił, jaka jest podstawa prawna i faktyczna korzystania z komunikatora DNI oraz "kto, kiedy i w jakim trybie poinformował skarżącego o przepisach regulujących kwestię związaną z korzystaniem i podstawą prawną funkcjonowania komunikatora DNI". Należy jednak podkreślić, iż sformułowane przez organ wobec skarżącego zarzuty dyscyplinarne nie odnoszą się do braku dokonywania odczytów z komunikatora DNI lecz do zaniechania przez skarżącego czynności służbowych związanych z monitorowaniem przejazdu kibiców, które mogły zostać prowadzone z użyciem innych środków łączności. Odnośnie natomiast komunikatora DNI, na którym w dniu 5 sierpnia 2017 r. pojawiały się systematycznie wpisy dotyczące przejazdu kibiców, organ wyjaśnił iż jest to forma komunikacji pomiędzy dyżurnymi, która zapewnia niezwłoczne i jednoczesne powiadamianie zainteresowanych dyżurnych, a posługują się nim jednostki Policji na terenie całego kraju. Komunikator DNI służy do przekazywania wiadomości tekstowych pomiędzy dyżurnymi z terenu całego kraju w zakresie pełnionej służby i aktualnych wydarzeń - tak zeznał A. J., który w dniu 05.08.2017 r. pełnił służbę na stanowisku kierowania w KPP Z. jako pomocnik dyżurnego od godz. 9.00 (k. 179). Skarżący w toku postępowania nie zaprzeczał zresztą temu, że miał w dniu 5 sierpnia 2017 r. dostęp do komunikatora DNI, ani temu, że wiedział do czego komunikator służy i jak się go obsługuje. Wyjaśnił natomiast, że z uwagi na wykonywane w tym czasie inne czynności służbowe, nie miał fizycznie możliwości śledzenia wpisów na komunikatorze. Także z zeznań D. M. - pełniącego w nocy z 4 na 5 sierpnia 2017 r. obowiązki pomocnika dyżurnego na stanowisku kierowania w KPP w Z. wynika, iż wykonując służbę na dyżurce miał on dostęp do systemów informatycznych, m. in. do SWD, KSIP oraz DNI. Pełniący służbę ze skarżącym D. M. zeznał ponadto, iż: "posiadam dostęp do komunikatora DNI lecz w tamtym czasie, podczas pełnienia tej służby z 4/5.08.2017 r., moja wiedza odnośnie tego systemu sprowadzała się do tego, że jest to takie policyjne gadu gadu. Podczas tej służby, z tego co pamiętam, miałem otwarte DNI ale go nie śledziłem na bieżąco" oraz "Pełniąc w tym dniu służbę nie pamiętam, czy był jakiś plan dotyczący zabezpieczenia przejazdu kibiców na dzień 5 sierpnia 2017 r. Ja z takim planem na pewno się nie zapoznawałem. Jeżeli był to na pewno miał w tym zakresie wiedzę dyżurny". Fakt, iż funkcjonariusz zastępujący skarżącego, jako dyżurnego na stanowisku kierowania w KPP w Z., nie posiadał informacji, iż w tym dniu należy monitorować trasy przejazdu kibiców, jak również mając otwarty komunikator DNI, nie śledził dokonywanych tam wpisów, świadczy o tym, iż skarżący nie przekazał mu informacji o konieczności bieżącego monitorowania tras przejazdu kibiców oraz odczytywania wpisów na komunikatorze DNI, mimo że sam nie miał czasu, aby te wpisy kontrolować. Tymczasem, to na skarżącym ciążył obowiązek zapewnienia prawidłowej pracy obsady stanowiska kierowania poprzez formułowanie i zlecanie bieżących zadań policjantom i pracownikom stanowiącym obsługę SK, bieżące egzekwowanie prawidłowej realizacji zleconych zadań i zgłaszanie uwag i wniosków przełożonemu, których realizacja zapewni prawidłowe funkcjonowanie SK - § 9 ust. 7 pkt 1-3 w zw. z § 5 ust. 1 pkt 4 zarządzenia KGP nr 1173. Jak słusznie podkreślił organ, nie bez znaczenia dla sprawy jest również fakt, iż informacja dotycząca przejazdu kibiców nie była jednostkowa lecz napływały one systematycznie przez cały okres służby skarżącego na stanowisku kierowania. Trzeba również podkreślić, iż w trakcie postępowania organ nie kwestionował zarzutów strony oraz wziął pod uwagę fakt, iż pełniący funkcję zastępcy dyżurnego - mł. asp. D. M. był w tym dniu na zastępstwie i nie miał specjalistycznego przeszkolenia z zakresu służby dyżurnej, gdyż na co dzień zajmował stanowisko asystenta zespołu ds. Nieletnich KPP w Z. Tym niemniej, skoro był to funkcjonariusz pełniący funkcję zastępcy dyżurnego na stanowisku kierowania w KPP w Z., to skarżący - jako kierujący pracą stanowiska kierowania - miał możliwość i obowiązek przekazania D. M. informacji na temat konieczności bieżącego monitorowania trasy przejazdu kibiców, chociażby na komunikatorze DNI. Do odczytywania pisemnych komunikatów z ekranu monitora nie jest niezbędne posiadanie specjalistycznego przeszkolenia z zakresu służby dyżurnej. Podkreślić w tym miejscu należy za organem, iż stosownie do "Instrukcji w sprawie sposobu postępowania Policji w związku z przejazdami kibiców" stanowiącej załącznika nr 2 do zarządzenie nr 982 Komendanta Głównego Policji z dnia 21 września 2007 roku w sprawie zasad organizacji i trybu wykonywania przez Policję zadań związanych z rozpoznawaniem, zapobieganiem, zwalczeniem przestępstw i wykroczeń popełnianych w związku z imprezami sportowymi oraz gromadzenia i przetwarzania informacji dotyczących bezpieczeństwa masowych imprez sportowych." - § 2 ust. 2 - każda uzyskana informacja dotycząca przemieszczania się kibiców powinna niezwłocznie być przekazywana do osób (podmiotów) odpowiedzialnych za zabezpieczenie imprezy sportowej oraz do dyżurnych jednostek Policji na trasie przejazdu lub jednostek Policji, przez których teren przewiduje się możliwość przemieszczania się tych osób. Instrukcja nie precyzuje przy tym za pośrednictwem jakich środków komunikacji przekazana ma być ta informacja do dyżurnych jednostek Policji, wskazuje natomiast na niezwłoczność jej przekazania. Przesłanie tej informacji za pośrednictwem komunikatora DNI niewątpliwie spełnia wymóg niezwłoczności. Forma komunikacji za pośrednictwem komunikatora DNI znana była skarżącemu z racji obowiązków służbowych, które wykonuje i miał on też świadomość, wykorzystywania tego komunikatora do niezwłocznego i jednoczesnego powiadamiania zainteresowanych dyżurnych. Podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż w dniu 5.08.2017 r. wpisy na komunikatorze DNI nie zostały potwierdzone za pomocą informacji telefonicznej, co było jego zdaniem niezbędne, nie zwalniała skarżącego od obowiązku podjęcia działań związanych z koniecznością monitorowania trasy przejazdu kibiców zgodnie z planem działań prewencyjnych w związku z meczami piłki nożnej oraz przejazdami kibiców w dniach 4 - 10 sierpnia 2017 roku. Zaznaczyć przy tym trzeba, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby istniał obowiązek telefonicznego potwierdzenia informacji tekstowej, która pojawia się na komunikatorze. Nawet jednak, gdyby przyjąć, że informacje ukazujące się na komunikatorze DNI, powinny zostać potwierdzone poprzez zgłoszenie telefoniczne, to okoliczność braku telefonicznego powiadomienia skarżącego o wpisie dokonanym na komunikatorze winna być rozpatrywana w ramach postępowania dyscyplinarnego toczącego sie wobec funkcjonariusza, który zaniechał telefonicznego zgłoszenia (z akt administracyjnych wynika, iż wszczęcie takiego postępowania było zlecone w ocenach i wnioskach końcowych Sprawozdania z 21.08.2017 r. z postępowania wyjaśniającego dotyczącego prawidłowości zabezpieczenia przejazdu kibiców... - k. 13), natomiast pozostaje bez istotnego wpływu na treść zarzutów sformułowanych w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym w stosunku do skarżącego. Podobnie zresztą, jak okoliczność braku informacji ze strony patrolu KPP Ł-W. o zakończeniu pilotażu przejazdu kibiców S. S. W. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy, a ustalenia faktyczne i prawne mają oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zaskarżone orzeczenie zostało należycie uzasadnione i spełnia wymogi określone w art. 135j ustawy o Policji. W toku postępowania zrealizowano prawo obwinionego do obrony, zapewniając mu możliwość zaznajomienia się ze zgromadzonym materiałem dowodowym oraz zgłoszenia wniosków dowodowych. Odnosząc się do wymierzonej skarżącemu kary wskazać ponownie należy, że zgodnie z art. 134h ust. 1 ustawy o Policji, kara powinna być współmierna do popełnionego przewinienia dyscyplinarnego i stopnia zawinienia, w szczególności powinna uwzględniać okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, jego skutki, w tym następstwa dla służby, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudki działania, zachowanie obwinionego przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i po jego popełnieniu oraz dotychczasowy przebieg służby. Katalog kar określony został w art. 134 ustawy o Policji i są nimi: nagana, zakaz opuszczania wyznaczonego miejsca przebywania, ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku, wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe, obniżenie stopnia, wydalenie ze służby. Katalog ten ustalony został zatem zgodnie z gradacją dotkliwości kary. Tym samym najłagodniejszą z kar stanowi niewątpliwie nagana. W myśl art. 134a ustawy o Policji, kara nagany oznacza wytknięcie ukaranemu przez przełożonego dyscyplinarnego niewłaściwego postępowania. Zdaniem Sądu skarżony organ uwzględnił wszystkie okoliczności jakie należało wziąć pod uwagę kierując się dyrektywami wymiaru kary wynikającymi z przywołanego przepisu. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że dobór kary adekwatnej do przewinienia dyscyplinarnego należy do sfery uznania organów dyscyplinarnych, gdyż ustawodawca nie określił, jakiemu przewinieniu odpowiada każda z sankcji wymienionych w art. 134 ustawy o Policji. Sądowa kontrola orzeczenia dyscyplinarnego w części dotyczącej kary sprowadza się wyłącznie do oceny czy organy przestrzegały reguł procedowania, w tym ustawowych dyrektyw wymiaru kar. Sąd nie może natomiast ingerować w uprawnienia zastrzeżone wyłącznie dla organu prowadzącego postępowanie dyscyplinarne i oceniać celowości czy słuszności zastosowanych przezeń sankcji. Sąd ocenia jedynie czy wymierzając karę dyscyplinarną, która musi mieścić się w katalogu ustawowym, organ uwzględnił wszystkie okoliczności danej sprawy i przedstawił je w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2687/12, dostępny w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie organ ukarał skarżącego najmniej dotkliwą z kar. Kara nagany nie ma charakteru ani finansowego ani ograniczającego sposób zachowania się funkcjonariusza. Oznacza wytknięcie funkcjonariuszowi niewłaściwego zachowania się, jest wyrazem dezaprobaty dla konkretnego zachowania się i ma stanowić przestrogę na przyszłość. W ocenie Sądu organ nie naruszył w tym względzie art. 134h ustawy o Policji. Wymierzając w/w karę organ wskazał na okoliczności znajdujące uzasadnienie w aktach sprawy. Mianowicie organ wziął pod uwagę, że na korzyść obwinionego przemawia dotychczasowy nienaganny przebieg służby oraz pozytywna opinia służbowa zawarta w opinii służbowej oraz nieumyślność popełnienia zarzucanego czynu. Uwzględnione zostało również obciążanie związane z ilością zdarzeń w toku służby w dniu 05.08.2017 r. oraz wykonywanie obowiązków służbowych z osobą która nie miała przeszkolenia w tym zakresie. Nie niekorzyść obwinionego organ wskazał, iż niepodjęcie na czas zabezpieczenia przejazdu kibiców S. S. W. przez patrol operacyjny z KPP Z. skutkowało uniemożliwieniem zlokalizowania dokładnej trasy ich przejazdu, co w konsekwencji doprowadziło, iż pojechali trasą zbieżną z trasą kibiców G. Z. Podsumowując powyższe rozważania, należało zatem stwierdzić, że zakwestionowane orzeczenie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Przyjęty stan faktyczny znajduje potwierdzenie w materiale zgromadzonym w toku postępowania, a wnioski płynące z jego oceny - sprowadzające się do uznania skarżącego winnym zarzucanego mu przewinienia, są uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skarga została oddalona. d.j.