III SA/Łd 273/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 13 września 2018 r. sprzeciwu L. F. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 31 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 273/17 pozostawiającego bez rozpoznania wniosek L. F. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi E. R. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. d.j. L. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] odrzucające zażalenie L. F. na postanowienie z dnia 7 listopada 2017 roku odrzucające zażalenia E. R. i L. F. na postanowienie z dnia 28 września 2017 roku o odmowie dopuszczenia L. F. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej, a także postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 marca 2018 roku odrzucające zażalenie L. F. na postanowienie z dnia 29 maja 2017 roku odrzucającego zażalenie L. F. na postanowienie z dnia 21 kwietnia 2017 roku o odmowie dopuszczenia L. F. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 27 kwietnia 2018 r. L. F. został wezwany do uzupełnienia braków zażaleń m. in. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. W pismach procesowych z dnia 21 maja i 30 maja 2018 roku L. F. wniósł o zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2018 roku (doręczonym w dniu 20 czerwca 2018 roku) przesłano L. F. urzędowy formularz "PPF", celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 273/17 referendarz sądowy pozostawił wniosek L. F. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Kwestionując prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia L. F. wniósł sprzeciw, zaskarżając w całości zarządzenie z dnia 31 lipca 2018 r., wnosząc o jego uchylenie i nadanie biegu sprawie zgodnie z treścią składanych w tym przedmiocie wniosków oraz zgodnie z zasadą rzetelnego procesu i Konstytucją RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 ustawy p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Ponieważ sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosuje odpowiednio przepisy o zażaleniu. Stosownie do treści art. 244 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 255 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 255 § 1 p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). Podkreślenia w tym miejscu wymaga, iż niezachowanie określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu poprzez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08 - www.cbois.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano, zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2018 roku przesłano L. F. urzędowy formularz "PPF", celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony w dniu 20 czerwca 2018 r. Tym samym ustawowy 7 dniowy termin, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. rozpoczął swój bieg z dniem 21 czerwca 2018 2017 r. i upłynął bezskutecznie w dniu 27 czerwca 2018 r. Mając powyższe na uwadze, zasadnym było wydanie przez referendarza sądowego w dniu 31 lipca 2018 r. zarządzenia o pozostawieniu wniosku L. F. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jak wynika przy tym z treści wniesionego środka zaskarżenia, L. F poza samym wnioskiem o uchylenie zaskarżonego zarządzenia, nie podniósł żadnych argumentów przemawiających za zmianą orzeczenia. Z opisanych wyżej powodów Sąd, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. d.j.