III SA/Łd 274/26

Dnia 3 lipca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 16 lutego 2026 roku nr 1001-IEE-7192.244.2025.13.MOK w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji wierzytelności ze świadczenia emerytalnego oraz zwrotu dokonanych potrąceń postanawia: odrzucić skargę. P.K. Przesyłką nadaną w placówce pocztowej 23 marca 2026 r. P. G. (zwany dalej skarżącym) wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 16 lutego 2026 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora I Oddziału ZUS w Łodzi z 30 września 2025 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia spod egzekucji wierzytelności ze świadczenia emerytalnego oraz zwrotu nienależnie dokonanych potrąceń. Skarga nie została podpisana i nie wskazywała ponadto numeru PESEL skarżącego. Zarządzeniem z 24 kwietnia 2026 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do podpisania skargi bądź nadesłania jej podpisanego egzemplarza oraz wskazania swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 7 maja 2026 r. ( k- 14 akt) W dniu 19 maja do sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego wskazujące numer PESEL skarżącego, do którego załączono podpisaną przez pełnomocnika skargę oraz pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego w dniu 15 maja 2026 r. Przesyłka została nadana do sądu 15 maja 2026 r. ( dowód: koperta k-22). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, zostały uregulowane w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Stosownie zaś do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., skarga powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Treść powyższych przepisów wskazuje, że brak numeru PESEL skarżącego i brak jego podpisu pod skargą, stanowią braki, które uniemożliwiają nadanie skardze dalszego biegu i mogą stanowić podstawę jej odrzucenia w przypadku ich nieuzupełnienia w terminie określonym ustawą. Dodatkowo należy wskazać, że 3 lipca 2023 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, w myśl której niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W uzasadnieniu przywołanej uchwały podkreślono, że poszukiwanie przez sąd numeru PESEL strony w aktach administracyjnych nie ma normatywnej podstawy i nie jest obowiązkiem sądu. Jego podanie należy do strony inicjującej postępowanie sądowoadministracyjne. Jeżeli w pierwszym piśmie w sprawie strona nie wskazała swojego numeru PESEL, to taki brak pisma podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie jest uprawniony do podejmowania czynności procesowych za stronę, w szczególności uzupełniania braków formalnych pisma. Stanowisko zajęte we wskazanej wyżej uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, co wynika z treści art. 269 § 1 p.p.s.a. Przepis ten nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale i przyjmować wykładni prawa odmiennej od tej, która została przyjęta przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2019 r., I FSK 116/17). Uchwała ta ma zatem charakter wiążący. Nie można jej więc pominąć również przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni wraz z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu na adres wskazany w skardze 7 maja 2026 r. Oznacza to, że siedmiodniowy termin do wykonania powyższego wezwania, rozpoczął swój bieg od 8 maja 2026 r., a upłynął 14 maja 2026 r. (czwartek). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Pismo pełnomocnika skarżącego, wskazujące numer PESEL skarżącego wraz z dołączoną podpisaną skargą zostało nadane na poczcie dopiero 15 maja 2026 r., a więc już po upływie 7 dniowego terminu do uzupełnienia braków skargi. Należało zatem stwierdzić, że powyższa skarga, jako dotknięta brakami formalnymi, nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 lit. b odrzucił skargę. P.K.