III SA/Łd 277/16

Dnia 13 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy – Dorota Czubak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 roku sprawy ze skargi J. F. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 1. oddala skargę; 2. przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M. S. prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł., al. [...] kwotę 590,40 (pięćset dziewięćdziesiąt 40/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej J. F. z urzędu. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] nr [...] orzekającą o odmowie przyznania J. F. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: Wnioskiem z dnia 19 marca 2012 r. J. F. wniosła o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Łączna powierzchnia zadeklarowanych działek rolnych w grupie jednolitej płatności obszarowej (JPO) wynosiła 1,02 ha, natomiast w grupie uzupełniających płatności obszarowych (UPO) wynosiła 0,53 ha. Następnie w dniu 11 maja 2012 r. strona wniosła zmianę do złożonego wniosku, w wyniku której łączna powierzchnia działek rolnych zgłoszonych do JPO wynosiła 1,01 ha, natomiast zgłoszonych do UPO: 0,48 ha. Po rozpatrzeniu wniosku strony, decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. orzekł o przyznaniu J. F. jednolitej płatności obszarowej na rok 2012 w wysokości 739,38 zł oraz uzupełniającej płatności obszarowej w wysokości 112,25 zł. Przed wydaniem powyższej decyzji, w dniu 5 marca 2013 r. w wyniku przeprowadzonej kontroli na miejscu w gospodarstwie wnioskodawczyni stwierdzono, rozbieżności co do powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) zadeklarowanych do wniosku działek, a ich rzeczywistą powierzchnią PEG, wynoszącą 0,86 ha. Z powyższych czynności sporządzony został raport z weryfikacji w terenie powierzchni PEG z dnia 5 marca 2013 r. Dokonane ustalenia nie zostały jednak uwzględnione przy wydawaniu powołanej wcześniej decyzji z dnia [...] o przyznaniu skarżącej płatności JPO i UPO na rok 2012. Decyzją z dnia [...] nr [...], po uprzednim zawiadomieniu strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. z dnia [...] nr [...]. Skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa do wniesienia odwołania od tej decyzji. Następnie decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. odmówił przyznania J. F. jednolitej płatności obszarowej oraz uzupełniającej płatności obszarowej na rok 2012. Wskazując na przyczyny negatywnego rozpatrzenia wniosku w zakresie JPO organ podniósł, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, rolnikowi przysługuje płatność na będące w jego posiadaniu grunty rolne, o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. W niniejszej sprawie, w wyniku przeprowadzonej kontroli w terenie stwierdzono, że powierzchnia PEG działek zgłoszonych przez stronę do wniosku wynosi 0,86 ha, co oznacza, że nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy. Natomiast odnoście UPO organ wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, płatność ta przysługuje rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania JPO. Skoro strona nie spełniała warunków do przyznania JPO, to tym samym nie mogła otrzymać wnioskowanej UPO. W odwołaniu od powyższej decyzji J. F. oświadczyła, że nie rozumie dlaczego po dwóch latach każe jej się zwracać wypłacone środki. Podniosła, że sama nie wypłaciła sobie płatności, więc nie powinna ponosić żadnej kary. Wniosła o umorzenie tych zwrotów. Strona wskazała ponadto na swoje problemy zdrowotne. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy powołał przepisy prawa krajowego oraz prawa wspólnotowego regulujące kwestie i zasady przyznawania płatności bezpośrednich. W szczególności wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Stosownie zaś do treści art. 7 ust. 2 ustawy, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 1) (uchylony); 2) roślin przeznaczonych na paszę, uprawnianych na trwałych użytkach zielonych; 3) innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa) - do których została przyznana jednolita płatność obszarowa. Natomiast zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 minimalna powierzchnia przypadającego na gospodarstwo obszaru kwalifikującego wynosi 1 ha. Zdaniem organu, treść powyższych przepisów wskazuje, że rolnik składając wniosek wskazuję powierzchnię w stosunku do której ubiega się o przyznanie płatności na dany rok. Powierzchnia ta jest następnie weryfikowana przez organ i dopiero tak ustalony obszar użytkowany rolniczo oraz sposób jego zagospodarowania stanowi podstawę przyznania wnioskowanej płatności. W przedmiotowej sprawie J. F. wnosząc o przyznanie JPO oraz UPO na rok 2012 zadeklarowała działki rolne o łącznej powierzchni 1,01 ha. W wyniku przeprowadzonej kontroli na miejscu w dniu 5 marca 2013 r. ustalono natomiast, że łączna powierzchnia działek rolnych kwalifikujących się do przyznania wnioskowanych płatności jest mniejsza i wynosi 0,86 ha. Tym samym strona nie spełniła warunku minimalnej powierzchni kwalifikującej się do JPO, która zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w zw. z załącznikiem nr VII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 wynosi 1 ha. Z uwagi na niespełnienie przez stronę powyższego warunku, nie przysługiwała jej również płatność UPO na rok 2012, bowiem stosownie do treści art. 7 ust. 2, ma do niej prawo rolnik, który w danym roku spełnia warunki do przyznania JPO. Odnosząc się do zarzutu odwołania, co do wcześniejszego przyznania płatności, organ odwoławczy wskazał, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. wydając decyzję z dnia [...] o przyznaniu stronie JPO oraz UPO na rok 2012 nie wziął pod uwagę rzeczywistej PEG, określonej w wyniku przeprowadzonej kontroli na miejscu. Powyższa okoliczność stanowiła podstawę do stwierdzenia nieważności powyższej decyzji, a następnie do ponownego rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie płatności na rok 2012. Natomiast, co do kwestii stanu zdrowia skarżącej, czy też jej sytuacji majątkowej organ odwoławczy wskazał, że okoliczności te mogą mieć znaczenie na etapie postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. F. oświadczyła, że skoro organy administracji twierdzą, iż nie posiada działek rolnych o powierzchni 1 ha, to nie powinny jej wypłacać przedmiotowych płatności. Zaznaczyła, że po czterech latach od wypłaty środków nie ma z czego ich zwrócić, gdyż otrzymuje niską emeryturę, jest bardzo schorowana i ponosi duże koszty leczenia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r., III SA/Łd 277/16 referendarz sądowy, po rozpoznaniu wniosku skarżącej, przyznał J. F. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 powołanej ustawy). Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl natomiast przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Oznacza to, że sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże tylko w granicach sprawy, w której skarga została wniesiona. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] o odmowie przyznania J. F. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. W rozpoznawanej sprawie sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów postępowania administracyjnego ani prawa materialnego, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania zaskarżonych decyzji z obrotu prawnego. Przypomnieć należy, że zasady przyznawania rolnikom płatności obszarowych zostały określone w ustawie z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r. poz. 1164 ze zm.) oraz m.in. rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. UE. L 316, 2.12.2009, str. 65 ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Stosownie zaś do treści art. 7 ust. 2 ustawy, rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: 3) (uchylony); 4) roślin przeznaczonych na paszę, uprawnianych na trwałych użytkach zielonych; 3) innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa) - do których została przyznana jednolita płatność obszarowa. Natomiast zgodnie z załącznikiem VII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1121/2009 minimalna powierzchnia przypadającego na gospodarstwo obszaru kwalifikującego wynosi 1 ha. Ponadto, stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu, określone w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm, z zastrzeżeniem art. 31a i 32. Zgodnie z art. 26 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009: "Kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności." Natomiast w myśl art. 28 ust. 1 lit c) Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 ARiMR przeprowadza kontrole administracyjne dotyczące zgodności pomiędzy działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku, a działkami referencyjnymi w systemie LPIS, w celu sprawdzenia kwalifikowalności powierzchni do przyznania płatności. Mając na uwadze powyższe regulacje ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zauważyć należy, iż składając wniosek rolnik wskazuje powierzchnię, w stosunku do której ubiega się o przyznanie płatności do gruntów rolnych na dany rok. Powierzchnia ta jest następnie weryfikowana przez organ I instancji w toku postępowania administracyjnego i dopiero tak ustalony obszar użytkowany rolniczo oraz sposób jego zagospodarowania stanowi podstawę przyznania płatności. Narzędziem służącym weryfikacji podanych przez stronę w treści wniosku informacji są kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Ustalenia w zakresie stanu prawnego działek rolnych oraz ich powierzchni kwalifikujących się do objęcia płatnościami należą niewątpliwie do podstawowych czynności w toku prowadzonego przez organ postępowania w sprawie przyznania jednolitej płatności obszarowej. Ponadto, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżąca do wniosku z dnia 19 marca 2012 r. o przyznanie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego zadeklarowała działki rolne A i B/B1 o powierzchni: 1,02 ha - dla JPO i 0,53 ha - dla UPO. Następnie w dniu 11 maja 2012 r. strona wniosła zmianę do złożonego wniosku, w wyniku której łączna powierzchnia działek rolnych zgłoszonych do JPO wynosiła 1,01 ha, natomiast łączna powierzchnia działek rolnych zgłoszonych do UPO wynosiła 0,48 ha. W toku przeprowadzonej w dniu 5 marca 2013 r. kontroli na miejscu ustalono, że powierzchnia zadeklarowanych do jednolitej płatności obszarowej działek jest mniejsza od powierzchni całkowitej stwierdzonej, która wynosi 0,86 ha (Raport z weryfikacji w terenie powierzchni PEG znak: 0095-6400-0095-00000115/12 z dnia 5 marca 2013 r.– akta administracyjne, k. 36). Ustalenia te stanowiły podstawę do wydania zaskarżonych decyzji o odmowie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne należy stwierdzić, że skoro łączna powierzchnia działek rolnych skarżącej kwalifikująca się do jednolitej płatności obszarowej (JPO) wynosi 0,86 ha i jest mniejsza od 1 ha, czyli minimalnej powierzchni kwalifikującej się do płatności, to stosownie do brzmienia cyt. art. 7 ust. 1, 1a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w zw. z załącznikiem VII do Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1121/2009, organ zasadnie odmówił stronie przyznania tej płatności na rok 2012. Skarżącej nie przysługuje również za 2012 r. uzupełniająca płatność obszarowa (UPO), ponieważ zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, płatność ta przysługuje wyłącznie rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Ponieważ w 2012 r. strona nie spełniła warunku przyznania jednolitej płatności obszarowej (JPO), nie przysługuje jej również uzupełniająca płatność obszarowa (UPO). Podkreślić trzeba, że w toku postępowania skarżąca nie kwestionowała ustaleń poczynionych przez organ i nie negowała okoliczności, iż działki, zadeklarowane przez nią do jednolitej płatności obszarowej na rok 2012, nie posiadają minimalnej powierzchni kwalifikującej do tej płatności. Strona w treści odwołania i w skardze wskazała natomiast, że nie rozumie dlaczego organ najpierw przyznał jej płatności, a po dwóch latach odmówił ich przyznania i żąda zwrotu. Wyjaśnić należy, że rozstrzygnięcie zaskarżone do sądu w niniejszym postępowaniu nie jest decyzją w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych płatności, lecz decyzją o odmowie przyznania skarżącej płatności, a zatem w oparciu o takie orzeczenie organ nie może żądać od strony zwrotu wypłaconych wcześniej płatności. Z akt sprawy wynika bowiem, iż w dniu [...] decyzją nr [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. przyznał skarżącej na rok 2012 płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do powierzchni deklarowanej wskazanej we wniosku z dnia 19 marca 2012 r., zmienionym w dniu 11 maja 2012 r. Organ I instancji nie wziął zatem pod uwagę powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG), kwalifikującej się do płatności powierzchni działek rolnych określonej na podstawie pomiaru w terenie z dnia 5 marca 2013 r. Okoliczność ta stanowiła podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] - rozstrzygnięcie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...]. Od powyższej decyzji skarżąca nie wniosła odwołania. Dlatego też, w dniu [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania skarżącej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z uwagi na to, że powierzchnia stwierdzona działek rolnych kwalifikująca się do płatności JPO wynosi 0,86 ha i jest mniejsza od minimalnej powierzchni kwalifikującej się do płatności. Rozstrzygnięcie to utrzymane zostało w mocy przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W tym miejscu należy podkreślić, iż wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącej, podniesionemu na rozprawie w dniu 13 lipca 2016 r., sąd nie znalazł podstaw do zastosowania art. 135 p.p.s.a. w celu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] nr [...]. W ocenie sądu powyższa decyzja nie mieści się w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Strona miała możliwość kwestionowania decyzji z dnia [...] w odrębnym postępowaniu poprzez wniesienie odwołania, z czego nie skorzystała. Ponadto, w ocenie sądu, organ w prawidłowy sposób zastosował przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego odnoszące się do trybu stwierdzania nieważności decyzji ostatecznych w celu wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego rozstrzygnięcia Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...]. Skoro bowiem organ I instancji przyznał płatności bezpośrednie, w sytuacji, gdy bezspornie brak było ku temu podstaw prawnych, to rozstrzygnięcie w tym zakresie rażąco naruszało przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Nie zmienia tej oceny fakt, iż Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] nr [...] w sprawie przyznania skarżącej płatności ONW na rok 2012. Rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odnosi się do innych płatności i nie może podlegać ocenie sądu w niniejszym postępowaniu. Podnoszone przez stronę w odwołaniu oraz w skardze okoliczności, iż nie jest w stanie zwrócić pobranych uprzednio płatności, gdyż jest osobą schorowaną, a środki finansowe, którymi dysponuje nie pozwalają jej na zakup leków, nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Jak bowiem wyżej zaznaczono, kontrola sądu dotyczy decyzji o odmowie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2012, a nie decyzji o ich zwrocie. Trzeba również zaznaczyć, iż w przypadku wszczęcia przez organ wobec skarżącej postępowania w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych płatności bezpośrednich za rok 2012, strona będzie miała prawo kwestionowania wydanych przez organy rozstrzygnięć na drodze skargi do sądu. Warto przy tym podkreślić, iż sądowi wiadome jest z urzędu, iż wyrokiem z dnia 3 września 2015 r. w spr. o sygnaturze III SA/Łd 665/15 w analogicznym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji z dnia [...] w przedmiocie ustalenia J. F. kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich za rok 2009, uznając, że skoro doszło do wypłaty płatności na skutek pomyłki organu (art. 73 ust. 4 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004), to brak jest podstaw do późniejszego żądania ich zwrotu. Mając powyższe na uwadze, sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej (pkt 2 sentencji wyroku) sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. i § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805), przyznając pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w wysokości 480 zł, podwyższone o kwotę podatku od towarów i usług, mając na uwadze stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy radcy prawnego oraz wkład jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. d.j.