III SA/Łd 279/07

Dnia 9 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie NSA Teresa Rutkowska (spr.) WSA Małgorzata Łuczyńska Protokolant Asystent sędziego Izabela Wędrak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2007 r. przy udziale - sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania samochodu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 492,80 (czterysta dziewięćdziesiąt dwa, 80/100) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...] orzekającą na wniosek A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o odmowie zarejestrowania sprowadzonego z zagranicy samochodu specjalnego marki MAZ 533406 (o numerze identyfikacyjnym [...]). Decyzja wydana została na podstawie art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. –Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz. 1123 ze zm.), art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. Nr 79 z 2001 r., poz. 856 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa. Z akt sprawy wynika, że w dniu 11 października 2006 r. do Wydziału Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów Urzędu Miasta Ł. wpłynął wniosek A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o zarejestrowanie sprowadzonego z zagranicy pojazdu marki MAZ 533406 o numerze identyfikacyjnym [...]. Do wniosku załączono: - kserokopię rachunku z dnia [...] Nr [...] (wraz z tłumaczeniem przysięgłym), którego wynika, że firma B. nabyła od firmy C. "używane urządzenie wiertnicze typ 1BA 15W na samochodzie ciężarowym, samochód ciężarowy typ MAZ 533406, nr produkcyjny [...]", za kwotę 7000 DEM ; - kserokopię oświadczenia firmy C z dnia [...] (wraz z tłumaczeniem przysięgłym), w którym stwierdza się, że zakupiony zestaw wiertniczy na samochodzie ciężarowym MAZ 533406, numer produkcyjny [...] nie był w Niemczech zarejestrowany; z oświadczenia wynika ponadto, że zostało do niego załączone zaświadczenie o braku zastrzeżeń odnośnie zarejestrowania pojazdu wydane przez Urząd Celny S., przez który powyższy zestaw wiertniczy był importowany; - dowód odprawy celnej [...] samojezdnej wieży wiertniczej z [...] MAZ 533406 o nr nadwozia [...], z którego wynika, że pojazd objęto procedurą dopuszczenia do obrotu, i że po przeprowadzonej rewizji i opisaniu towaru, pojazd został zwolniony; - zaświadczenie z dnia [...] o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu - samochodu specjalnego marki MAZ 533406 nr nadwozia [...]; - fakturę VAT nr [...] z dnia [...] wystawioną przez B. w związku z nabyciem przez A. S.A. w Ł. wiertnicy samojezdnej na samochodzie MAZ nr podwozia [...] , nr silnika [...]; - decyzję Ministra Transportu z dnia [...] w sprawie udzielenia odstępstwa od warunków technicznych pojazdów i dopuszczającą w pojeździe szerokość wynoszącą 2,80m oraz - pismo Izby Celnej we W. informujące, że dokumentacja rocznika [...] została zniszczona i dlatego nie można potwierdzić dokonania odprawy celnej. W dniu 18 października 2006 r. organ I instancji na podstawie art. 64 § 2 kpa w związku z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz § 3 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku o zarejestrowanie samochodu przez złożenie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania: dowodu nabycia w/w pojazdu za granicą przez B. oraz dowodu rejestracyjnego lub innego stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą. Jednocześnie pouczył stronę, iż w przypadku nie uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie wydana zostanie decyzja merytoryczna. W wyznaczonym terminie, Spółka A. nie złożyła żądanych dokumentów. Prezydent Miasta Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] na podstawie art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. Nr 108 z 2005 r., poz. 908 ze zm.) i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2002 r. Nr 133, poz. 1123 ze zm.) oraz art. 104 kpa odmówił zarejestrowania na wniosek A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. sprowadzonego z zagranicy samochodu specjalnego marki MAZ 533406 o numerze identyfikacyjnym [...]. Organ stwierdził, iż część zgromadzonych w sprawie dokumentów opiewa na wiertnicę samojezdną na samochodzie MAZ 533406 o nr produkcyjnym [...], dowód własności został wystawiony przez B. na A. S.A, a brak jest dokumentów wydanych na pojazd z identyfikującym go numerem nadwozia [...]. Ponadto brak jest podstaw do przyjęcia, iż A. Sp. z o.o. nabyło skutecznie prawo własności samochodu specjalnego marki MAZ 533406 o nr identyfikacyjnym [...]. Rejestracja pojazdu, co podkreślił organ orzekający w sprawie, dokonywana jest na wniosek właściciela pojazdu i polega na wydaniu decyzji administracyjnej. W takim przypadku zadaniem organów administracji jest ustalenie, czy złożone dokumenty odpowiadają wymogom określonym w przepisach prawa. Jeżeli pozostają one w zgodzie z obowiązującymi normami prawa, organ zobligowany jest wydać decyzję o zarejestrowaniu oraz wydać dowód rejestracyjny i tablice rejestracyjne. Nie ma on natomiast żadnych uprawnień do dokonywania rozstrzygnięć w przedmiocie prawa własności. Jego obowiązkiem jest zbadanie, czy dokumenty przedstawione przez wnioskodawcę są rzetelne i kompletne, i czy w związku z tym uzasadniają rejestrację pojazdu. W niniejszej sprawie termin do uzupełnienia przez stronę dokumentów określonych w piśmie z dnia 18 października 2006 r. upłynął bezskutecznie, co w ocenie Prezydenta Miasta Ł. uzasadniało wydanie decyzji odmawiającej zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. W odwołaniu od tej decyzji A. Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. wniosło o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, podnosząc zarzut wydania decyzji z naruszeniem prawa i z pominięciem całości materiału dowodowego. Strona wnosząca odwołanie podkreśliła, że wiertnica IBA-15W na samochodzie MAZ 533406 jest pojazdem specjalnego przeznaczenia. Została ona kupiona od B. na podstawie faktury VAT nr [...] wystawionej w dniu [...], co w świetle obowiązujących przepisów jest wystarczającym dowodem nabycia własności przedmiotowego pojazdu. Strona oprócz faktury nr [...] przedłożyła organowi uzyskaną od kupującego kserokopię faktury zakupu pojazdu w Niemczech przez B. oraz oryginał dokumentu odprawy celnej przywozowej, który był zgodny z obowiązującymi wówczas przepisami prawa, czego dowodem jest fakt, że pojazd otrzymał tymczasowe tablice rejestracyjne oraz dowód rejestracyjny. Wskazano, że na dokumencie odprawy celnej przywozowej dokonanej przez Urząd Celny we W. znajdują się wszystkie numery konieczne do zarejestrowania pojazdu i są one zgodne z fakturą zakupu. Spółka jest również w posiadaniu pisma z Urzędu Celnego we W., z którego wynika, że dokumentacja odprawy celnej przywozowej rocznika [...] została zniszczona i brak jest możliwości uzyskania jakichkolwiek dokumentów z tego okresu. Strona podkreśliła, iż sporny pojazd stanowi jej własność nieprzerwanie od daty jego zakupu, to jest od ośmiu lat. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) w związku z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz. 1123 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. Nr 79 z 2001 r. poz. 856 ze zm.) utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Uzasadniając decyzję, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wskazało, iż podmiot na rzecz którego dokonuje się rejestracji pojazdu, powinien udokumentować swoje prawo własności do tego pojazdu. Zarejestrowany może być bowiem jedynie pojazd, który stanowi przedmiot uregulowanego prawa własności. Zatem, jedną z istotnych okoliczności wymagających wyjaśnienia w postępowaniu w sprawie rejestracji pojazdu jest ustalenie, czy podmiot, na rzecz którego ma być dokonana rejestracja, jest właścicielem pojazdu (por. wyrok NSA z dnia 28 lipca 2000 r. sygn. akt II SA 2371/99, OwSS 2000/4/96). Kolegium stwierdziło, że przedmiotem faktury Nr [...] wystawionej przez B., jest wiertnica samojezdna zamontowana na pojeździe marki MAZ. Pojazd ten oznaczony jest numerem podwozia [...] oraz numerem silnika [...], podczas gdy z załączonego do wniosku rachunku nr [...], który ma dokumentować nabycie pojazdu przez ten podmiot, nie wynika jednoznacznie, że jego przedmiotem jest ten sam pojazd oznaczony co do tożsamości numeru nadwozia. Rachunek bowiem identyfikuje wyłącznie przedmiot obrotu jako urządzenie wiertnicze typu IBA 15 W na samochodzie ciężarowym, typu MAZ 533406 o numerze produkcyjnym [...]. Pojazd, co zaznaczyło SKO w Ł. jest rzeczą oznaczoną co do tożsamości i z tego względu przeniesienie jego prawa własności winno nastąpić z wyraźnym wskazaniem przedmiotu tego obrotu, co w rozpatrywanej sprawie, w ocenie SKO, nie ma miejsca. Organy administracji dokonują bowiem rejestracji pojazdu na podstawie dokumentów potwierdzających niesporne stany w sferze stosunków cywilnoprawnych. Oznacza to, że organ rejestrujący nie jest uprawniony do ustalania istnienia czy nieistnienia określonego prawa lub stosunku prawnego. Uprawnienia takie należą zaś do wyłącznej właściwości sądów powszechnych, co wielokrotnie podkreślał w swoich orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny (por. wyrok z dnia 21 września 2004 r. sygn. akt II SA 3046/03). Z tego też powodu zarzut strony, że przedmiotowy pojazd stanowi jej własność od daty jego zakupu nie mógł być przedmiotem oceny zarówno organu I jak i II instancji. Według organu odwoławczego, Spółka A. składając wniosek o rejestrację samochodu marki MAZ 533406 nr identyfikacyjny [...] nie załączyła pośredniego dowodu własności przedmiotowego pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego lub innego dokumentu wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów za granicą, stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą i mimo wezwania organu nie uzupełniła tych dokumentów, co uzasadniało wydanie decyzji o odmowie zarejestrowania przedmiotowego pojazdu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosło o uchylenie decyzji organu I i II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W motywach skargi, strona skarżąca powtórzyła argumenty z odwołania od decyzji I instancji. Podniosła przy tym, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wydając zaskarżoną decyzję nie przeanalizowało wszystkich dowodów znajdujących się w aktach sprawy, które zdaniem Spółki, jednoznacznie wskazują na tożsamość pojazdu zakupionego przez B. (rachunkiem zakupu nr [...]) w Niemczech i następnie sprzedanego stronie skarżącej na podstawie faktury nr [...] z dnia [...]. Strona skarżąca podkreśliła ponadto, iż przedmiotowy pojazd nie był rejestrowany w Niemczech i brak możliwości przedłożenia innych dokumentów nie jest przez nią zawiniony. Winne w tym wypadku są organy administracji celnej i Wydział Komunikacji Urzędu Miasta we W., które zniszczyły dokumenty związane z odprawą celną pojazdu i jego rejestracją w Polsce. Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Uzupełniając braki formalne skargi, strona skarżąca złożyła wyciąg z KRS, z którego wynika, że dnia [...] nastąpiło przekształcenie spółki akcyjnej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (k-13 akt). Dodatkowo na rozprawie złożona została kserokopia zaświadczenia wystawionego dnia [...] dla firny C. przez Urząd Celny S. o braku zastrzeżeń odnośnie zarejestrowania samochodu ciężarowego typ MAZ 533406, nr podwozia [...] – nr prod: [...] (k- 30 akt) i ocenę techniczną dotyczącą przedmiotowego pojazdu wykonaną [...] na zlecenie B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest z punktu widzenia kryterium legalności. W ramach owej kontroli sąd administracyjny ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono reguł postępowania administracyjnego, a niekiedy także przepisów prawa materialnego. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnienie skargi skutkujące uchyleniem zaskarżonej decyzji może nastąpić tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu naruszone zostały art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Przede wszystkim wskazać należy, iż organy administracji publicznej obowiązuje zasada dochodzenia prawdy obiektywnej, o której mowa w art. 7 k.p.a. Przepis ten nakłada na organy prowadzące postępowanie obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz załatwienia sprawy, przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. W myśl art. 77 § 1 k.p.a. organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że na organie administrującym ciąży obowiązek określenia z urzędu jakie dowody są niezbędne do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Kierując się normą prawa materialnego, organ ocenia jakie fakty mają istotne znaczenie dla sprawy, czy wymagają one udowodnienia i jakie dowody dla udowodnienia tych faktów są potrzebne. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego organ ma obowiązek rozpatrzyć cały materiał dowodowy, przez co należy rozumieć wzięcie pod uwagę wszystkich bez wyjątku dowodów przeprowadzonych w postępowaniu oraz uwzględnienie wszystkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów, a mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności . W rozpatrywanej sprawie wymogi wynikające z omawianych przepisów nie zostały w pełni spełnione, bowiem organ przy ustalaniu stanu faktycznego nie uwzględnił i nie rozpatrzył wszystkich przedstawionych przez stronę dowodów, a także nie zażądał ich uzupełnienia w takim zakresie, jaki mógł mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Kwestie związane z rejestracją pojazdów regulowały w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz.U. z 2005 Nr 108, poz. 908 ze zm. , ostatnia zmiana z 3 stycznia 2007 r. –Dz. U. z 2006 r. Nr 235, poz. 1701) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów ( Dz. U. z 2002 r. Nr 133, poz. 1123 ze zm., ostatnia zmiana z 26 grudnia 2006 r. Dz. U. z 2006 r. Nr 226, poz. 1655), zwane dalej ustawą i rozporządzeniem. Stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy rejestracji dokonuje się na podstawie : 1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; 2) karty pojazdu, jeżeli była wydana; 3) wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd z homologacji, jeżeli są wymagane; 4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane; 5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany; 6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego i jest rejestrowany po raz pierwszy; 6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju, jeżeli samochód osobowy został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego i jest rejestrowany po raz pierwszy; 7) (uchylony); 8) zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający: a) uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub b) brak obowiązku, o którym mowa w lit. a - jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 1a; 9) (17) dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub oświadczenia o podleganiu obowiązkowi zapewniania sieci zbierania pojazdów, o którym mowa w art. 11 ust. 4 tej ustawy, albo faktury zawierającej takie oświadczenie, jeżeli pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy. Rozporządzenie w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wydane na podstawie delegacji zawartej w art.76 ustawy, w § 3 ust. 1 stanowi, że w przypadku zgłoszenia do pierwszej rejestracji pojazdu sprowadzonego z zagranicy jego właściciel dołącza do wniosku o rejestrację, z zastrzeżeniem ust. 2-5, następujące dokumenty: 1) dowód własności pojazdu, 2) dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany, 3) dowód odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa trzeciego, 4) dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli samochód osobowy został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego, 5) zaświadczenie wydane przez właściwy organ potwierdzające: a) uiszczenie podatku od towarów i usług, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego, lub b) brak obowiązku, o którym mowa w lit. a, 6) zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., strona skarżąca przede wszystkim nie udokumentowała w sposób wystarczający swojego prawa własności, gdyż przedmiotem faktury Nr [...] wystawionej przez B. jest wiertnica samojezdna zamontowana na pojeździe marki MAZ, który to pojazd ma nr podwozia [...] oraz nr silnika [...], a z rachunku nr [...] wystawionego przez firmę C. wynika, że przedmiotem sprzedaży było urządzenie wiertnicze typu 1BA 15W na samochodzie ciężarowym typu MAZ 533406 o nr produkcyjnym [...]. Na podstawie tych dokumentów organ ocenił, że brak jest podstaw do przyjęcia, że przedmiotem obu transakcji jest ten sam pojazd oznaczony co do tożsamości nr nadwozia. Z oceną tą trudno się zgodzić biorąc pod uwagę wszystkie dokumenty złożone przez wnioskodawcę. Poza rachunkiem nr [...] wystawionym przez firmę C., który istotnie nie podaje nr podwozia pojazdu a jedynie typ urządzenia wiertniczego, typ pojazdu i numer produkcyjny pojazdu, strona złożyła jeszcze dokument odprawy celnej, potwierdzający zgłoszenie przez B. pojazdu do odprawy celnej w dniu [...]. Z deklaracji zgłoszenia celnego, do którego dołączono m.in. dokument zakupu – rachunek nr [...], wynika, że w trakcie przeprowadzonej rewizji celnej stwierdzono "samojezdną wieżę wiertniczą specjalnie skonstruowaną do wykonywania funkcji nietransportowych. Z tabliczki znamionowej znajdującej się w kabinie odczytano : Nr nadwozia [...], nr silnika [...], model 533406, rok produkcji [...] . Z tabliczki znamionowej znajdującej się na części roboczej odczytano typ 1BA15W, nr [...], rok prod. [...], kraj produkcji Rosja. Pojazd z zamontowanymi na stałe urządzeniami wiertniczymi mocno wyeksploatowany z licznymi miejscami korozji". Strona złożyła ponadto oświadczenie sprzedawcy stwierdzające, że powyższy zestaw wiertniczy na samochodzie ciężarowym MAZ nie był na terenie Niemiec zarejestrowany, w którym powołuje się on na zaświadczenie Urzędu Celnego, przez który pojazd był importowany, o braku zastrzeżeń do zarejestrowania pojazdu. W świetle całokształtu informacji wynikających ze złożonych dokumentów stanowisko organu, że nie wiadomo, czy przedmiotem umowy kupna-sprzedaży zawartej między firmą B. a A. S.A w Ł. jest ten sam pojazd, tylko z powodu braku informacji o nr podwozia na rachunku nr [...], nie jest uzasadnione. Okoliczność, że jest to ten sam pojazd (o tym samym numerze podwozia) wynika bowiem z innych przedstawionych przez stronę skarżącą dokumentów. Ich łączna analiza pozwala na sformułowanie wniosku, że wszystkie podane w nich numery i symbole są zgodne, a jedyna różnica sprowadza się do tego, że nr [...] podaje się jako numer produkcyjny albo jako nr silnika. Nie ma także żadnej rozbieżności między numerem produkcyjnym podanym na rachunku Nr [...] a numerem silnika podanym na fakturze VAT Nr [...], organ błędnie odczytał ostatnią cyfrę w tym numerze przyjmując, że jest to numer [...], zamiast [...]. Należy także zwrócić uwagę, że organ nie wezwał strony skarżącej do złożenia zaświadczenia (wraz z tłumaczeniem) wydanego na wniosek firmy C. przez Urząd Celny S. [...] o braku zastrzeżeń odnośnie zarejestrowania pojazdu, mimo iż istnienie tego dokumentu wynikało ze złożonego przez firmę niemiecką oświadczenia. Dokument ten strona złożyła na rozprawie i wynika z niego, że firma C. nabyła samochód ciężarowy typ MAZ 533406, nr podwozia: [...], nr prod: [...], a więc o numerach zgodnych z numerami pojazdu, o zarejestrowanie którego wnosiła strona skarżąca. Dokument ten dodatkowo potwierdza więc, że przedmiotem obu umów był ten sam pojazd. Z dokumentów załączonych przez stronę skarżącą do wniosku o rejestrację nie wynikał natomiast fakt, że A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. jest właścicielem przedmiotowego pojazdu, ale tylko dlatego, że jego nabywcą, jak wynika z faktury VAT Nr [...] było A. S.A. w Ł., a więc zupełnie inny podmiot. W takiej jednak sytuacji organ winien, na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. i zgodnie z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. wezwać stronę do wyjaśnienia tych rozbieżności i wykazania następstwa prawnego po Spółce Akcyjnej przez Spółkę z o.o. składającą wniosek. Jak bowiem trafnie wskazał organ w uzasadnieniu swojej decyzji, stosownie do treści art. 73 ust. 1 ustawy rejestracji pojazdu dokonuje się na wniosek właściciela, a zatem podmiot, na rzecz którego dokonuje się rejestracji pojazdu powinien udokumentować swoje prawo własności. W tym zakresie orzecznictwo jest jednolite i nie budzi żadnych wątpliwości (wyrok NSA z 4 .02.1998 r. II SA 1258/97 LEX nr 41343, wyrok NSA z 21.02.2002 r. II SA 1950/2000 LexPolonica nr 355069). Jednak fakt, że na osobie domagającej się rejestracji spoczywa ciężar udokumentowania prawa własności do pojazdu stanowiącego przedmiot rejestracji, nie zwalnia organu administracji z obowiązku wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i wskazania stronie, jakie dowody musi ona przedstawić aby sprawa mogła być załatwiona zgodnie z jej interesem. Takiego wezwania ani organ I ani II instancji do strony skarżącej nie skierował. Organ I instancji wezwał natomiast stronę skarżącą do złożenia dowodu rejestracyjnego lub innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą mimo, że strona złożyła dokument zawierający oświadczenie firmy niemieckiej, iż zakupiony zestaw wiertniczy na samochodzie ciężarowym nie był w Niemczech zarejestrowany. Skoro zaś pojazd nie był w Niemczech zarejestrowany, organy nie miały podstaw do domagania się od strony złożenia takich dokumentów. Zarówno bowiem art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy jak i § 3 ust. 1pkt 2 rozporządzenia wymagają złożenia dowodu rejestracyjnego (lub innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą ), jeżeli pojazd był zarejestrowany. Powyższe uchybienia upoważniają do stwierdzenia, że postępowanie w sprawie o rejestrację przedmiotowego pojazdu przeprowadzone zostało z naruszeniem wskazanych już wyżej przepisów postępowania, skoro organy administracji nie zebrały w sprawie całego materiału dowodowego i nie poddały go rzetelnej i starannej ocenie . Obowiązek rozpatrzenia całego materiału dowodowego jest ściśle związany z przyjętą w k.p.a. zasadą swobodnej oceny dowodów, którą wyprowadza się z art. 80 k.p.a. W myśl tego przepisu organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Dokonanie takiej oceny w oparciu o materiał dowodowy niepełny oraz pominięcie niektórych dowodów przez organ stanowi naruszenie także tego przepisu. Ponieważ stwierdzone naruszenia przepisów postępowania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, uzasadnione było uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę, organ winien uwzględniając powyższe uwagi ocenić ponownie wszystkie dokumenty (dowody) złożone przez stronę skarżącą, przy czym powinien rozpatrzyć nie tylko poszczególne dowody z osobna, ale także wszystkie dowody we wzajemnej łączności a ocena ta powinna znaleźć swoje odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. W szczególności organ winien rozważyć, jakie znaczenie dla wykazania przez skarżącą spółkę prawa własności wiertnicy samojezdnej ma dokument dokonanej przez B. odprawy celnej przywozowej i adnotacja o czasowej rejestracji pojazdu, zaświadczenie niemieckiego Urzędu Celnego o braku zastrzeżeń co do rejestracji opisanego tam pojazdu i oświadczenie firmy C. Dopiero wówczas będzie mógł dokonać oceny, czy dokumenty przedstawione przy wniosku o rejestrację są rzetelne, kompletne, zgodne ze stanem faktycznym i uzasadniają rejestrację pojazdu. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ) i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [p.p.s.a.] (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 p.p.s.a., przy czym na zasądzoną na rzecz strony skarżącej kwotę składa wpis w kwocie 200 zł i wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego określone zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. ). B.C.