III SA/Łd 28/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] Nr [..] w przedmiocie wstrzymania wypłaty renty strukturalnej postanawia 1) odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych; 2) przyznać skarżącemu W. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego R.A. III SA/Łd 28/16 Uzasadnienie W. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora [..] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty renty strukturalnej. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, załączając wypełniony formularz na druku "PPF". Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest właścicielem domu o powierzchni 180 m2, posadowionego na działce o powierzchni 1.600 m2. Zgodnie z oświadczeniem, skarżący osiąga stałe dochody z tytułu renty rodzinnej w wysokości 1.360 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Wskazał, że spłaca raty pożyczki na kwotę 10.000 zł. Wyjaśnił, że ponosi miesięczne wydatki w wysokości ok. 300 zł z tytułu mediów oraz ok. 250 zł na leczenie. W dokumentów przekazanych przez skarżącego w związku z dodatkowym wezwaniem wynikało, że rata pożyczki zaciągniętej w banku wynosi 221 zł. Skarżący, zgodnie z wezwaniem, doręczył także wyciąg z posiadanego rachunku bankowego z okresu ostatnich sześciu miesięcy. Z przedstawionych wyciągów wynika, że na dzień 8 lutego 2016 r. saldo dostępne rachunku wynosiło 2.700,91 zł. Saldo rachunku, w badanym okresie sześciu miesięcy, wahało się od kwoty 2.700 do 5.150 zł. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że brak jest przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że nie jest w stanie ponieść takich kosztów. Zauważyć przy tym należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W niniejszej sprawie istotne dla podejmowanego rozstrzygnięcia jest ustalenie, że skarżący uzyskuje stałe dochody w wysokości 1.360 zł miesięcznie z tytułu renty rodzinnej. Ponadto – jak wynika z przedstawionych wyciągów z rachunków bankowych – skarżący w dacie składania wniosku o prawo pomocy dysponował na rachunku bankowym kwotą ponad 2.700 zł. Jest to niewątpliwie kwota wielokrotnie przewyższająca kwotę wpisu od skargi – 200 zł. W tej sytuacji – w ocenie Sądu – wobec osiągania przez skarżącego stałych, bieżących dochodów we wskazanej wysokości oraz faktu dysponowania wskazanymi środkami na rachunku bankowym skarżący nie może zasłaniać się argumentem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (przesłanka z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przedstawione powyżej okoliczności - w zestawieniu z wysokością wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł oraz faktem, iż ewentualne inne i przyszłe koszty niewątpliwie rozłożone byłyby w czasie - pozwalają na przyjęcie, że poniesienie tych kosztów postępowania w sprawie nie doprowadzi do uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego, referendarz zważył, co następuje. Rozpoznając wniosek skarżącego w tym zakresie, referendarz miał na względzie fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W świetle przedstawionych powyżej informacji o stanie majątkowym skarżącego – wysokości osiąganych bieżących dochodów, mając na uwadze, że skarżący został zobligowany do pokrycia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w ocenie referendarza, skarżący nie jest już w stanie ponieść dodatkowych kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w sprawie. Ewentualna konieczność poniesienia dodatkowych kosztów związanych z zastępstwem procesowym mogłaby stanowić nadmierne obciążenie finansowe dla skarżącego. Wobec powyższego, na podstawie art. 245 § 2 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak postanowieniu. R.A.