III SA/Łd 289/15

Dnia 9 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), , Protokolant Referent-stażysta Katarzyna Kudrzycka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2015 roku sprawy ze skargi J. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokatowi K. B., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł., przy ul. [...], kwotę 295,20,- (dwieście dziewięćdziesiąt pięć dwadzieścia) złotych, zawierającą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokatowi K. B. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.) oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, pkt 11, art. 10 ust. 2 pkt 4, ust. 7 pkt 2, art. 33 ust. 1, 2, 4 pkt 1, ust. 4 ca ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2015 r., poz. 149) Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] orzekającej o utracie przez J. T. statusu osoby bezrobotnej z dniem 25 kwietnia 2014 r. Powyższe rozstrzygnięcie wydano w oparciu o następujący stan faktyczny: Na mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] J. T. uzyskała status osoby bezrobotnej od dnia rejestracji, tj. od dnia 6 kwietnia 2011 r. bez prawa do zasiłku dla bezrobotnego. W dniu 11 grudnia 2014 r. do PUP w Z. wpłynęło pismo ZUS z dnia 9 grudnia 2014 r. informujące o zgłoszeniu J. T. do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych od dnia 25 kwietnia 2014 r. z tytułu umowy zlecenia. J. T. w piśmie z dnia 28 grudnia 2014 r., które wpłynęło do PUP w Z. w dniu 29 grudnia 2014 r. wskazała, że od dnia 25 kwietnia 2014 r. do dnia 29 kwietnia 2014 r. pracowała w firmie A sp. z o.o. W uzupełnieniu do powyższego pisma w dniu 5 stycznia 2015 r. J. T. przedłożyła kopię pisma skierowanego do ZUS z dnia 30 grudnia 2014 r. oraz kopię "Zaświadczenia" ZUS z dnia 30 grudnia 2014 r. W oparciu o powyższe Starosta [...] na mocy decyzji z dnia [...] pozbawił J. T. statusu osoby bezrobotnej od dnia 25 kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że J. T. podjęła zatrudnienie (inną pracę zarobkową). Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności, zgodnie z art. 33 ust. 4 ca ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W dniu 28 stycznia 2015 r. J. T. złożyła odwołanie od decyzji Starosty [...] kwestionując zasadność rozstrzygnięcia. Skarżąca wskazała, że od dnia 30 kwietnia 2014 r. jest bez pracy, bowiem w dniu 29 kwietnia 2014 r. definitywnie zakończyła wykonywanie pracy w A sp. z o.o. Odwołanie wniesiono w terminie, zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. Rozważając przedmiotową sprawę organ odwoławczy ustalił, co następuje: W myśl przepisów art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy pojęcie bezrobotny oznacza osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, lit. i, j, 1 oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 31 4, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...). Inna praca zarobkowa, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy, oznacza wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych. Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy Starosta, z zastrzeżeniem 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy. Organ nadmienił, że przepisy określające zasady nabywania i posiadania statusu bezrobotnego mają charakter bezwzględnie obowiązujący i w związku z tym brak jest możliwości odstąpienia od ich stosowania. Wraz z utratą statusu bezrobotnego, bezrobotny traci wszelkie uprawnienia wynikające z przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego oraz decyzji o pozbawieniu statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku dla bezrobotnych nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności - art. 33 ust. 4 ca ustawy. Z treści powoływanych przepisów status bezrobotnego przysługuje tylko takiej osobie, która jest niezatrudnioną i nie wykonuje innej pracy zarobkowej, jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Oznacza to, iż osoba bezrobotna może podjąć zatrudnienie, jest zdatna do pracy i ma do tego wymagane kwalifikacje oraz wyraża chęć i możliwość wykonywania pracy i jednocześnie nie występują żadne przeszkody po stronie tej osoby aby świadczyć pracę. Bezrobotny, który świadczy pracę w ramach umowy zlecenie nie spełnia warunków nabycia statusu osoby bezrobotnej określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Z akt sprawy wynika, że J. T. od dnia 25 kwietnia 2014 r. przestała spełniać warunki osoby bezrobotnej i pozostawania w ewidencji osób bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy w Z. Od dnia 25 kwietnia 2014 r. J. T. świadczyła pracę w ramach umowy zlecenie zawartej z firmą A sp. z o.o. Powyższe potwierdza treść pisma ZUS z dnia 9 grudnia 2014 r. oraz z dnia 12 stycznia 2015 r. Ponadto świadczenie pracy na podstawie umowy zlecenie od dnia 25 kwietnia 2014 r. potwierdziła sama skarżąca w pismach z dnia 28 grudnia 2014 r., z dnia 30 grudnia 2014 r., jak również z dnia 26 stycznia 2015 r. Biorąc pod uwagę powyższe organ stwierdził, że J. T. od dnia 25 kwietnia 2014 r. nie spełniała warunków posiadania statusu osoby bezrobotnej, określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Nadmienić należy, że przepisy określające zasady nabywania statusu bezrobotnego mają charakter bezwzględnie obowiązujący w związku z tym brak jest możliwości odstąpienia od ich stosowania. Treść art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy jest jednoznaczna. Z uwagi na fakt podjęcia przez skarżącą z dniem 25 kwietnia 2014 r. zatrudnienia na umowę zlecenia przestała ona spełniać warunki ustawowe uznania jej za osobę bezrobotną. Tym samym prawidłowo organ pozbawił skarżącą statusu osoby bezrobotnej od dnia 25 kwietnia 2014 r. na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy. Dla uzyskania statusu osoby bezrobotnej konieczne jest bowiem nie tylko niezatrudnienie, ale także niewykonywanie innej pracy zarobkowej, czy też nie uzyskiwanie miesięcznie przychodu z innych źródeł niż praca zarobkowa. Fakt zatrudnienia (zarobkowania) lub podjęcia w czasie zarejestrowania w Urzędzie Pracy jakiejkolwiek pracy zarobkowej, bez względu na wysokość wynagrodzenia, skutkuje brakiem możliwości uzyskania lub utratą statusu osoby bezrobotnej. Nie jest bowiem dopuszczalne prawnie równoległe posiadanie statusu osoby bezrobotnej i wykonywanie pracy zarobkowej. Jeżeli osoba bezrobotna aktywizuje swoją sytuację zawodową, to nie może zarazem pozostawać osobą o statusie bezrobotnego i korzystać z form pomocy wypłacanych ze środków przeznaczonych na łagodzenie skutków bezrobocia. Należy wskazać, iż odwołująca się została pouczona o wszelkich prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej, jak również o warunkach jakie powinien spełniać bezrobotny, aby pozostać w ewidencji PUP i korzystać ze świadczeń przewidzianych dla osób bezrobotnych (vide: "Informacja dla osób zarejestrowanych w powiatowym urzędzie pracy" własnoręcznie podpisana przez skarżącą w dniu 6 kwietnia 2011 r., w aktach sprawy). Ponadto została pouczona o obowiązku zawiadomienia w ciągu 7 dni powiatowego urzędu pracy o podjęciu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub o złożeniu wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej o zaistnieniu innych okoliczności powodujących utratę statusu bezrobotnego albo utratę prawa do zasiłku (vide: "Informacja o prawach i obowiązkach osoby kierowanej do pracodawcy" wielokrotnie własnoręcznie podpisywana przez skarżącą, min. w dniu 14 kwietnia 2011 r., w dniu 29 sierpnia 2012 r., w dniu 11 marca 2013 r., w dniu 9 września 2013 r., 20 listopada 2014 r., w aktach sprawy). Podkreślić należy, że organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Nie sposób jednak wyprowadzić z powyższych przepisów wniosku, że organ otrzymując od strony potwierdzenie zapoznania się z dokumentem poprzez złożenie na nim własnoręcznego podpisu, zobowiązany jest do podjęcia jakichś dodatkowych, nadzwyczajnych działań zmierzających do potwierdzenia, że strona rzeczywiście zapoznała się z jego treścią. Przyjąć należy, że składając podpis pod dokumentem strona jest świadoma jego treści i znaczenia. Organ ma uzasadnione prawo pozostawać w zaufaniu do wagi podpisu składanego przez stronę postępowania. Organ podkreślił, że w przypadku podjęcia zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej, chociażby na jeden dzień (nawet jeśli praca nie była wykonywana, a osoba nie otrzymała wynagrodzenia) utrata statusu bezrobotnego jest bezwzględna. Bez znaczenia jest czas trwania stosunku pracy, jak również wysokość uzyskiwanego wynagrodzenia za świadczoną pracę. Aby uzyskać ponownie status bezrobotnego po ustaniu zatrudnienia należy spełnić warunki określone w art. 2 ust. l pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Osoba rejestrująca się musi wykazać, iż jest osobą niezatrudnioną, niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie. Do dokonania kolejnej rejestracji po ustaniu zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej nie ma znaczenia długość trwania stosunku pracy bądź umowy zlecenia oraz wysokość uzyskiwanego wynagrodzenia. Zainteresowana osoba wyrażająca chęć posiadania statusu bezrobotnego musi dokonać rejestracji i spełniać inne warunki określone w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień. Organ podkreślił, że przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie ma możliwości odstąpienia od ich stosowania. Na powyższą decyzję J. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jej uchylenie i przywrócenie statusu bezrobotnej i ubezpieczenia zdrowotnego od 30 kwietnia 2014 r. zgodnie ze stanem faktycznym oraz zwolnienie od kosztów postępowania i ustanowienie adwokata z urzędu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko merytoryczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i umorzył postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 4 maja 2015 r. skarżąca przekazała do Sądu dodatkowe dokumenty w postaci umowy o świadczenie usług na warunkach zlecenia, wypowiedzenia umowy o świadczenie usług na warunkach zlecenia, wezwanie przedsądowe z dnia 4 maja 2015 r., PIT 11. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga J. T. jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a). Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcia przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...] i poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] z dnia [...] w przedmiocie utarty przez J. T. statusu osoby bezrobotnej z dniem 25 kwietnia 2014 r. są zgodne z prawem. Podstawę materialnoprawną wydanych rozstrzygnięć stanowiła ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 t.j.). Ustawodawca w tym akcie prawnym zdefiniował warunki, jakim odpowiadać powinna osoba uzyskująca status bezrobotnego. W treści art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy określił wymogi nabycia statusu bezrobotnego wskazując, że osoba taka nie może być zatrudniona i nie może wykonywać innej pracy zarobkowej. Jak słusznie zauważono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji pojęcie "inna praca zarobkowa" zostało również zdefiniowane przez ustawodawcę. Zgodnie z definicją legalną, ujętą w art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy, oznacza to wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych. Status osoby bezrobotnej jest w pełni zdefiniowaną instytucją prawną, a nie stanem faktycznym wynikającym z braku wykonywania pracy zarobkowej. Dla uzyskania statusu osoby bezrobotnej konieczne jest nie tylko niezatrudnienie, ale także nie wykonywanie innej pracy zarobkowej, czy też nie uzyskiwanie miesięcznie przychodu z innych źródeł niż praca zarobkowa. Fakt zatrudnienia (zarobkowania) lub podjęcia w czasie zarejestrowania w urzędzie pracy jakiejkolwiek pracy zarobkowej, bez względu na wysokość wynagrodzenia, skutkuje brakiem możliwości uzyskania lub utratą statusu osoby bezrobotnej. Nie jest bowiem dopuszczalne prawnie równoległe posiadanie statusu osoby bezrobotnej i wykonywanie pracy zarobkowej. Jeżeli osoba bezrobotna aktywizuje swoją sytuację zawodową, to nie może zarazem pozostawać osobą o statusie bezrobotnego i korzystać ze świadczeń przysługujących bezrobotnym wypłacanych ze środków przeznaczonych na łagodzenie skutków bezrobocia. Jak wynika z akt sprawy, w okresie pozostawania w ewidencji osób bezrobotnych skarżąca podjęła pracę zarobkową na podstawie umowy zlecenia w A Sp. z o.o. w czasie od dnia 25 kwietnia 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r. Organ uzyskał informację o tej okoliczności z pisma ZUS z dnia 9 grudnia 2014 r. informujące o zgłoszeniu skarżącej do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych w tym okresie z tytułu umowy zlecenia. Fakt podjęcia zatrudnienia w ww. firmie w ww. okresie potwierdziła sama skarżąca w piśmie skierowany do organu w dniu 29 grudnia 2014 r. Okoliczności te stanowiły podstawę do wydania decyzji orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 25 kwietnia 2014 r. W wyniku rozpoznania odwołania, Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W ocenie Sądu wydane w sprawie decyzje są zgodne z przepisami ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W świetle przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy, bezwzględnie obowiązującym warunkiem uprawniającym do posiadania statusu osoby bezrobotnej jest niepozostawanie w z zatrudnieniu. Brak tego elementu skutkuje z mocy samej ustawy utratą statusu osoby bezrobotnej, a organ jest zobowiązany do wydania z urzędu decyzji w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej, co wynika z dyspozycji przepisu art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy. Stosownie do treści tego przepisu starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Zgodzić zatem należy się z organem, iż z uwagi na fakt podjęcia przez skarżącą z dniem 25 kwietnia 2014 r. zatrudnienia na umowę zlecenia przestała ona spełniać warunki ustawowe uznania jej za osobę bezrobotną (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. III SA/Gd 702/12, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 grudnia 2013 r. sygn. II SA/Bd 865/13, publ. Baza orzeczeń CBOIS). Tym samym prawidłowo organ, na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy, pozbawił skarżącą statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 sierpnia 2011 r. Jednocześnie zauważyć należy, że skarżąca była pouczana przez organ I instancji o obowiązkach wiążących się z rejestracją jako osoba bezrobotna, w tym o obowiązku poinformowania urzędu pracy o zamiarze podjęcia zatrudnienia. Skarżąca otrzymała także "pisemną informację dla osób rejestrujących się powiatowym urzędzie pracy", co potwierdziła własnoręcznym podpisem Zatem w okresie od 25 kwietnia 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r. skarżąca była zgłoszona do ubezpieczeń społecznych i zdrowotnego z tytułu zawartej umowy zlecenia. Jednocześnie od 6 kwietnia 2011 r. do 25 kwietnia 2014 r. była zarejestrowana jako osoba bezrobotna w Powiatowym Urzędzie Pracy w Z. Skarżąca co do zasady nie kwestionuje faktu zatrudnienia w tym okresie. Twierdzi, że pracowała w A przez 3 dni. W odwołaniu wskazuje, że 29 kwietnia definitywnie skończyła pracę i nie otrzymała żadnych dokumentów związanych z zatrudnieniem. Reasumując, Sąd uznał, że zaskarżone decyzje są zgodne z obowiązującymi przepisami. Dla uzyskania (i kontynuowania) statusu osoby bezrobotnej konieczne jest, aby te okoliczności istniały w dacie rejestracji i trwały przez dalszy okres. Decydujące bowiem jest to, aby osoba bezrobotna była gotowa do podjęcia zatrudnienia. Gotowość ta jest wykluczona wówczas, gdy pozostaje ona w stosunku pracy (albo innym równorzędnym), jak też gdy z powodu innego nie może wykonywać pracy. Fakt podjęcia zatrudnienia w czasie zarejestrowania w urzędzie pracy, bez wzglądu na wysokość wynagrodzenia, skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 26 czerwca 2012 r. sygn. II SA/Op 206/12, publ. Baza orzeczeń CBOIS). Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi. Podstawę przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu stanowił przepis art. 250 p.p.s.a w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 t.j. ) dj