III SA/Łd 290/10

Dnia 9 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant Asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2010 roku sprawy ze skargi M. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisów z rejestru gruntów i wyrysów z mapy ewidencyjnej oddala skargę III SA/Łd 290/10 UZASADNIENIE Prezydent Miasta Ł. postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 219 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej k.p.a. i art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tekst jedn. z 2005 r. Nr 240, poz. 1237 ze zm.) odmówił M. G.wydania wypisów z rejestru gruntów i wyrysów z mapy ewidencyjnej objętych wnioskiem z dnia 7 grudnia 2009 r. W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że do realizacji wniosku o wypis lub wyrys z operatu ewidencyjnego konieczne jest jednoznaczne określenie przez wnioskodawcę przedmiotu wypisu. M. G. wnioskuje o wydanie wypisów dla działek/nieruchomości oznaczonych " obręb [...]". Oznaczenie to nie jest tożsame z aktualnym oznaczeniem działek ewidencyjnych w ewidencji gruntów i budynków. Pomimo przeprowadzonej analizy nie jest możliwe, na podstawie podanego we wniosku oznaczenia, określenie lokalizacji interesujących wnioskodawcę działek ewidencyjnych. M. G. nie wykazał swojego interesu prawnego do otrzymania żądanych wypisów i wyrysów. Podany we wniosku argument, że sąd rejonowy zwleka z wezwaniem MODGiK do przesłania wypisów i wyrysów nie uzasadnia występowania po stronie wnioskodawcy interesu prawnego. Świadczy jedynie o istnieniu interesu faktycznego wnioskodawcy, a taki nie jest podstawą do wydania wypisu i wyrysu osobie innej niż właściciel lub władający. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i kartograficznego zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji, żądając jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia oświadczył, że wyrysy i wypisy ze sfałszowanej mapy ewidencji gruntów – obręb [...] przesłał w [...] r. do Państwowego Biura Notarialnego w Ł. Dokument ten, który zaginął w sądzie, zaświadczał o nieprawdziwym stanie posiadania. Czynności prawne, na podstawie których uwłaszczeni i ich sukcesorzy weszli w posiadanie działek są nieważne z mocy art. 58 k.c. M. G.uważa, iż posiada interes prawny, bowiem jest wnioskodawcą w sprawie o zmianę stwierdzenia nabycia spadku po J. G. i o zniesienie współwłasności. Ł. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy postanowienie organu administracji pierwszej instancji. Uzasadniając swoje orzeczenie stwierdził, iż podstawową formą udzielania informacji z ewidencji gruntów i budynków jest wypis i wyrys, o których mowa w art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przepis ten w sposób wyraźny ustala zasady wydawania wypisów i wyrysów dla poszczególnych kategorii wnioskodawców. Dla osób fizycznych i prawnych nie będących właścicielami nieruchomości, których wypis/wyrys ma dotyczyć, przewidziano wymóg istnienia po stronie tych osób interesu prawnego w uzyskaniu przedmiotowych danych. Pojęcie interesu prawnego należy rozumieć jako powołanie się na konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu, sprzecznych z potrzebami danego podmiotu. Od tak przyjętego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, czyli taki stan, w którym dany podmiot jest bezpośrednio zainteresowany podjęciem ( lub zaniechaniem) przez organ określonej czynności lub wydaniem określonego rozstrzygnięcia, jednakże nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa. W ocenie organu odwoławczego M. G.nie wykazał interesu prawnego uzasadniającego wystąpienie z żądaniem informacji. Organ uznał ponadto, że przedstawione przez wnioskodawcę postanowienia oznaczone sygnaturami [...]r. nie określają dokładnego położenia nieruchomości, a w istniejącej ewidencji gruntów i budynków w rejonie ul. Ł.nie występuje działka rekreacyjna o powierzchni [...] ha. Ponadto brak w ewidencji gruntów nieruchomości, co do których jako właściciele figurują osoby, po których na podstawie przedstawionych dokumentów M. G. dziedziczy. W istniejącej ewidencji gruntów i budynków nie występuje adres nieruchomości wskazany w piśmie z dnia [...]. przez wnioskodawcę – ul. [...], ani działka [...] obrębu [...] o powierzchni [...] ha. Nie istnieją również obręby geodezyjne [...] wskazane przez żalącego się. W związku z powyższym nie jest możliwe ustalenie położenia nieruchomości w stosunku, do której M. G.legitymuje się postanowieniem sądu w sprawie stwierdzenia nabycia spadku, a wydanie wypisu i wyrysu obejmującego inne działki ewidencyjne jest uzależnione od posiadania interesu prawnego, którego wnioskodawca nie posiada. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie organu odwoławczego, żądając jego zmiany lub uchylenia. W uzasadnieniu skargi powołał się na treść artykułów 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. W jego ocenie zaskarżone postanowienie narusza te przepisy. Innym uchybieniem było niepowiadomienie wszystkich osób będących stronami w sprawie. Skarżący wskazał, cyt: " Ten grunt sfałszowanej mapy ewidencji gruntów, o której unieważnienie wystąpiłem w Sądzie Okręgowym w Ł. II Wydział Cywilny, [...] znajduje się w moim władaniu, co wypełnia znamiona art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, a więc zachodzą podstawy do wydania wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego". Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący w piśmie procesowym z dnia 24 lipca 2010 r. wniósł o przeprowadzenie dowodu na podstawie akt sprawy [...] Sądu Okręgowego w Ł. na okoliczność, że " owe [...] ha przypadłe mi z racji dziedziczenia po ojcu E. S. G. przypada na każdy z 9 kawałków sfałszowanej mapy ewidencji gruntów". Sąd na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2010 r. oddalił zgłoszony wniosek dowodowy, uznając że przedmiotem niniejszego postępowania jest odmowa wydania wypisów z operatu ewidencyjnego, a zatem kwestie sporne rozpatrywane przez sąd powszechny, dotyczące sfałszowania map, nie pozostają w związku z niniejszym postępowaniem przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tekst jedn. z 2005 r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) informacje o gruntach, budynkach i lokalach zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Natomiast zgodnie z ustępem 3 tego artykułu starosta wydaje wypis z operatu ewidencyjnego zawierający dane osobowe, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i 2 na żądanie: 1) właścicieli lub osób fizycznych i prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub lokale będące przedmiotem wpisu; 2) podmiotów publicznych lub podmiotów niebędących podmiotami publicznymi, realizującymi zadania publiczne na podstawie odrębnych przepisów albo na skutek powierzenia lub zlecenia przez podmiot publiczny, które związane są z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wpisu; 3) innych podmiotów, niż wymienione w pkt 1 i 2, które mają interes prawny związany z gruntami, budynkami lub lokalami będącymi przedmiotem wpisu. Skarżący występując w dniu [...] r. ( pismo oznaczone datą [...] r.) o przesłanie wypisu z rejestru gruntów działki nr [...] przy ulicy Ł. nie uzasadnił wniosku poprzez wskazanie prawa do nieruchomości, bądź posiadanie interesu prawnego związanego z gruntami, budynkami lub lokalami, których dotyczyć miał wypis. Także we wniosku z dnia [...] r. ( data wpływu do organu [...] r.) nie powołał się na okoliczności uzasadniające, w świetle art. 24 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, wydanie mu wypisów i wyrysów. Wyjaśnił jedynie, że Sąd Rejonowy dla Ł. zwleka z wydaniem wezwania o jakie się do niego zwrócił. Organ administracji pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że " zwlekanie" przez sąd z wezwaniem do przesłania wypisów nie uzasadnia interesu prawnego wnioskodawcy lecz jego interes faktyczny. Zauważyć należy, iż skarżący prowadzi przed sądami powszechnymi szereg spraw dotyczących przedmiotowej nieruchomości. Powołuje się na to w pismach składanych w trakcie postępowania administracyjnego. Żądane obecnie wypisy i wyrysy zamierza przedstawić w tych sądach jako dowody w sprawach. Wypisy z rejestru gruntów i wyrysy map ewidencyjnych mogą być wydane na żądanie sądów prowadzących sprawy cywilne skarżącego. Tym samym zbędne jest ubieganie się przez skarżącego o ich wydanie przez organy administracji. Interes prawny nie zachodzi, gdy zainteresowany może na innej drodze osiągnąć w pełni ochronę swoich praw. Jedną z przesłanek wydania wypisów z ewidencji gruntów jest władanie gruntem. Skarżący w trakcie postępowania przed organami administracji obu instancji nigdy nie wskazywał na istnienie tej przesłanki. Na tę okoliczność powołał się dopiero w uzasadnieniu skargi wniesionej do sądu administracyjnego. Jeśli organy administracji rozpoznające wniosek skarżącego nie zostały poinformowane o pozostawaniu we władaniu wnioskodawcy przedmiotowego gruntu, to nie mogły podjąć czynności zmierzających do ustalenia na tej podstawie uprawnienia skarżącego do żądania wypisów. Samo ustalenie, iż wnioskodawca nie jest właścicielem ujawnionym w rejestrze gruntów i nie posiada interesu prawnego związanego z gruntami i budynkami będącymi przedmiotem wpisu uzasadniało odmowę uwzględnienia wniosku. W ocenie sądu organ odwoławczy błędnie stwierdził, iż w istniejącej ewidencji gruntów i budynków nie występuje adres nieruchomości wskazany w piśmie wnioskodawcy z dnia [...] r. – ulica [...] ani działka [...], a także obręby geodezyjne [...] wskazane przez stronę. Organ powinien pouczyć stronę, iż powyższe oznaczenie działek nie jest tożsame z aktualnym oznaczeniem działek ewidencyjnych w ewidencji gruntów i budynków. Jednocześnie powinien poinformować o , że organ prowadzący ewidencję dysponuje dokumentami przyjętymi do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu 21 grudnia 1972 r., których dane odpowiadają pozycjom wskazanym we wniosku skarżącego. Powyższe uchybienie organu administracji wywołało uzasadnione wątpliwości strony, którą najpierw poinformowano o niewystępowaniu w ewidencji wskazanych przez nią danych, a następnie doręczono jej mapę sporządzoną w 1972 r., zawierającą pozycje określone w jej wniosku. Powyższe uchybienie nie podważa jednak zasadności odmowy wydania wypisów z rejestru gruntów i wyrysów z mapy ewidencyjnej. Strona nie wykazała bowiem uprawnienia do ich utrzymania w myśl przepisów art. 24 ust 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Także nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący niepowiadomienia przez organy administracji wszystkich osób będących stronami w sprawie. W sprawie wszczętej wnioskiem o wydanie wypisów i wyrysów z operatu ewidencyjnego stroną postępowania jest jedynie wnioskodawca. Nie ma zatem podstaw do informowania innych osób o złożeniu wniosku i sposobie jego rozpoznania. Biorąc pod uwagę pod uwagę powyższe okoliczności sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. t.p.