III SA/Łd 290/10

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy wydania wypisów z rejestru gruntów i wyrysów z mapy ewidencyjnej postanawia 1/ przyznać skarżącemu M. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata; 2/ oddalić wniosek w pozostałym zakresie R.A. III SA/Łd 290/10 Uzasadnienie Pismem z dnia 6 maja 2010 r. M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy wydania wypisów z rejestru gruntów i wyrysów z mapy ewidencyjnej. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, załączając następnie na żądanie Sądu, formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na urzędowym druku "PPF". W związku z powyższym, Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, postanowieniem z dnia 14 czerwca 2010 r. przyznał M. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 9 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy wydania wypisów z rejestru gruntów i wyrysów z mapy ewidencyjnej. Wobec treści wyroku skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Następnie, pismem z dnia 27 października 2010 r., sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając do wniosku wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał na argumenty dotyczące zaskarżonego rozstrzygnięcia. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne osiągane dochody stanowi renta w wysokości 536,05 zł (zgodnie z oświadczeniem skarżącego). Z oświadczenia wynika też, że M. G. nie posiada własnego domu ani mieszkania. Zaznaczył także, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Skarżący nie uzyskuje także żadnych dodatkowych dochodów. W rubryce dotyczącej innych, dodatkowych informacji o stanie majątkowym wskazał na "Maszynopis pracy doktorskiej nt. "[...]..." nie określając jednak precyzyjnie szacunkowej wartości przedmiotowego maszynopisu. W rubryce "Inne dane, które składający oświadczenie uważa za istotne" skarżący wskazał na ponoszone koszty użytkowania zajmowanego wspólnie z matką mieszkania, wskazując w tym zakresie na: czynsz – 327,76 zł, gaz – 203,43, energię elektryczną – 110,82 zł. Wskazał także na fakt zajęcia jego wierzytelności przez komornika na łączną kwotę 6.200 zł plus koszty egzekucji z tym związane. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 cytowanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżącemu, postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 14 czerwca 2010 r., przyznano już prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W tej sytuacji, wobec ustalenia, że w poprzednio złożonym wniosku skarżący wnosił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (zgodnie z zaznaczeniem w formularzu wniosku), obecny wniosek potraktowany został jako uzupełnienie poprzedniego wniosku w zakresie przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienia adwokata. W tej sytuacji wobec stwierdzenia, że skarżący korzysta już z przyznanego mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, to ewentualne przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata skutkować będzie przyznaniem prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygając niniejszy wniosek należy więc zbadać spełnienie przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Rozpoznając w związku z tym wniosek skarżącego referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Mając powyższe na uwadze, w rozpatrywanym stanie faktycznym uznać należy, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Jedyne osiągane dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi renta w wysokości 536,05 zł. Z tego dochodu skarżący pokrywa bieżące koszty utrzymania, w tym w szczególności koszty mieszkania, które – jak wskazał – pokrywa wspólnie z matką, a wyliczył je na łączną kwotę 642,01 zł. Z uzyskiwanego dochodu skarżący pokrywa także wszelkie inne bieżące koszty, w tym koszty swojego utrzymania, wyżywienia itp. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, w szczególności ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.