III SA/Łd 295/14

Dnia 4 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. a.ł. W dniu 20 marca 2014 roku A. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję na Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu, wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Zarządzeniem z dnia 16 maja 2014 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w trybie awizo w dniu 9 czerwca 2014 roku. Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2014 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia braków fiskalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez uiszczenie, stosownie do treści § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpisu sądowego w kwocie 400,00 zł. Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w trybie awizo w dniu 24 lipca 2014 roku. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżący nie uzupełnił braków fiskalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W przypadku nieuiszczenia opłaty sądowej przy wniesieniu pisma do sądu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012r., poz. 1529), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu na adres wskazany w skardze w trybie tzw. fikcji doręczenia (dwukrotne awizo) w dniu 24 lipca 2014 roku. Przesyłkę zawierającą wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 10 lipca 2014 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej – Z. 1. Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 18 lipca 2014 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 28 lipca 2014 roku zwrócono przesyłkę nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Skoro zatem skarżący nie odebrał przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 24 lipca 2014 roku. W tej sytuacji termin do uiszczenia wpisu sądowego rozpoczął swój bieg od dnia 25 lipca 2014 roku, a upływał w dniu 31 lipca 2014 roku (czwartek). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił. a.ł.