III SA/Łd 30/10

Dnia 29 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.T. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. D.T. W dniu 18 stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga K. S. na działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Skarżący zarzucił pracownikom Kolegium nadużycie stanowisk w prowadzonym postępowaniu, brak odpowiedzialności, bezkarność oraz brak konsekwencji za podejmowane decyzje. Podniósł, że karygodne postępowanie Kolegium trwa od 2005 r., co komplikuje sprawę i przedłuża ją. Ilość uchylonych decyzji świadczy w ocenie skarżącego o braku kompetencji Urzędu i manipulowanie sprawą. Sprawa bowiem powinna była zostać zakończona w 2005 r., kiedy to skarżący zwrócił się do Urzędu Miasta o zmianę oznaczeń gruntowych nałożonych niezgodnie z warunkami zagospodarowania przestrzennego dla jego posesji, na podstawie których otrzymał zezwolenie na budowę. Skarżący wniósł o rozpatrzenie skargi wskazując, że wymienione instytucje utraciły wiarygodność, a dalsza z nimi korespondencja w jego przekonaniu wykaże dalszą jałowość sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkiego sądu administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia – pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie – pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej – pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej – pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego – pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Z treści skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez K. S. wynika, iż postępowanie przed organem administracji toczyło się w trybie postępowania skargowego przewidzianego w art. 227 i następnych ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Przedmiotem skargi o której mowa w art. 227 i następnych w/w ustawy może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Należy uznać, iż rozpatrzenie skargi wniesionej do organu w trybie art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego nie jest objęte zakresem przedmiotowym art. 3 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pogląd powyższy jest zgodny z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stoi na stanowisku, iż postępowanie w sprawie skarg i wniosków z działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2001 roku, sygn. akt II SAB 213/00, LEX nr 54555). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podzielając przedstawiony powyżej pogląd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. D.T.