III SA/Łd 304/08

Sygn. akt III SA/Łd 304/08 (III SA/Łd 305/08 - III SA/Łd 311/08) POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. Z. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] znak [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia przyznać skarżącemu M. Z. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. RA Sygn. akt III SA/Łd 304/08 (III SA/Łd 305/08 - III SA/Łd 311/08) Uzasadnienie W dniu 29 kwietnia 2008 r. M. Z. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] (znak [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszcalnosci odwołania. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – stosownie do treści art. 252 i art. 257 powoływanej ustawy – wezwał skarżącego do nadesłanie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF". We wniosku skarżący zaznaczył, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, nie precyzując, czy wnosi o ustanowienie adwokata, czy też radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest osoba niepełnosprawną o orzeczonym umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jedyne osiągane dochody stanowi renta inwalidzka w wysokości 783,41 zł brutto. Zajmuje mieszkanie socjalne o powierzchni 17,12 m². Nie posiada przy tym żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro. Z oświadczenia wynika także, iż skarżący nie uzyskuje żadnych dodatkowych źródeł dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia, obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący – zgodnie ze swoim oświadczeniem – utrzymuje się jedynie z renty inwalidzkiej w wysokości 783,41 zł brutto. Z tego dochodu pokrywa bieżące koszty utrzymania oraz leczenia. Co istotne skarżący jest osobą niepełnosprawna o orzeczonym umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3000 euro, nie uzyskuje także żadnych dodatkowych dochodów. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, zwrotu wydatków, czy też ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Odnośnie części wniosku dotyczącej ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, wobec nie sprecyzowania przez skarżącego, czy wnosi o ustanowienie adwokata, czy też radcy prawnego, Sąd zdecydował się ustanowić skarżącemu radcę prawnego. Nadmienić w tym miejscu jedynie należy, że profesjonalny pełnomocnik, zarówno w osobie adwokata jak i radcy prawnego ma identyczny zakres kompetencji i prawnych możliwości występowania przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. RA