III SA/Łd 31/15
PostanowienieWSA w Łodzi2015-06-23
Skład orzekający: Robert Adamczewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, może otrzymać prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że wnioskodawca, który wykazał, iż jego dochody są niewystarczające na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, ma prawo do przyznania pomocy w zakresie całkowitym, obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.Stan faktyczny
M.L. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi dotyczącą odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Wnioskował o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, wykazując, że jego dochody z gospodarstwa rolnego (ok. 600 zł miesięcznie) nie pozwalają na pokrycie kosztów bez uszczerbku dla utrzymania, zwłaszcza z uwagi na choroby przewlekłe.Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe oraz przyznał M.L. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego U.K.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M.L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych; 2) przyznać M.L. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego U.K.
III SA/Łd 31/15
Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 października 2015 r. M.L. (dalej wnioskodawca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 stycznia 2015 r. zwolniono skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 26 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.
Następnie skarżący wniósł osobiście sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, jednocześnie formułując wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie rady prawnego, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego jedynym źródłem utrzymania jest dochód z posiadanego gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 600 zł miesięcznie. Jedyny majątek wnioskodawcy stanowi gospodarstwo rolne o powierzchni 7 ha wraz ze znajdującym się na nim domem o powierzchni 180 m2. Miesięczne koszty utrzymania skarżący oszacował na kwotę przewyższającą jego nominalne dochody: zakup lekarstw – 100-150 zł, energia elektryczna – 133 zł, gaz - 45 zł, składka na KRUS – 130 zł, zakup opału – ok. 300 – 500 zł. Dodatkowo wskazał na wydatki związane z wywozem nieczystości, podatkiem rolnym, zakupem żywności i odzieży. Nadmienił, że jest chory na cukrzycę i nadciśnienie tętnicze.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia z 16 stycznia 2015 r. został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. W złożonym obecnie wniosku o przyznanie prawa pomocy sformułował ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ skarżący korzysta już z przyznanego mu, na mocy powołanego postanowienia, zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowanie w tym zakresie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego w przedmiocie ustanowienia radcy prawnego wskazać należy co następuje. Wobec przyznania skarżącemu uprzednio prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, rozpoznanie obecnego wniosku w zakresie dotyczącym ustanowienia rady prawnego, w praktyce dotyczyć będzie przyznania prawa pomocy w całości. W tej sytuacji należy rozważyć przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do regulacji tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę, że wnioskodawca osiąga dochód z gospodarstwa rolnego, z którego uzyskuje dochód w kwocie ok. 600 zł. Z tego dochodu pokrywa bieżące wydatki: zakup lekarstw – 100-150 zł, energia elektryczna – 133 zł, gaz - 45 zł, składka na KRUS – 130 zł, zakup opału – ok. 300 – 500 zł. Dodatkowo wskazał na wydatki związane z wywozem nieczystości, podatkiem rolnym, zakupem żywności i odzieży. Należy mieć także na uwadze, iż skarżący jest chory na cukrzycę i nadciśnienie tętnicze, co niewątpliwie łączy się z koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów.
Mając na uwadze podniesione okoliczności, w ocenie referendarza sądowego, należy uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
U.K.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło