III SA/Łd 315/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Teresy Rutkowskiej po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień wynikających z przyznania licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia postanawia 1/ odrzucić skargę, 2/ zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych uiszczony na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i zarejestrowany pod pozycją [...] III SA/Łd 315/09 Uzasadnienie W dniu 18 listopada 2008 r. R. K. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...]r. (znak [...]) w przedmiocie cofnięcia uprawnień wynikających z przyznania licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia. Postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał niniejszą skargę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wskazał przede wszystkim, że skarga dotyczy decyzji organu I instancji, od której to decyzji stronie skarżącej przysługiwało odwołanie do organu II instancji. Skarżący odwołanie takie złożył z uchybieniem terminu. W związku z powyższym organ II instancji postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, nierozpoznając w związku z tym odwołania merytorycznie. W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że strona skarżąca skorzystała z możliwości zaskarżenia decyzji organu I instancji o cofnięciu uprawnień wynikających z przyznania licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia, a od decyzji organu I instancji skarga do sądu administracyjnego stronie nie przysługuje. W związku z powyższym organ wniósł o uznanie wniesionej skargi za niedopuszczalność i o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.] skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 ustawy p.p.s.a.). W tym miejscu należy wyjaśnić, że zgodnie z treścią art. 16 § 2 k.p.a. decyzje mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach. Wskazany przepis pozostaje w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a. stanowiącym, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jednakże nie oznacza to, iż do sądu administracyjnego zaskarżyć można każdą decyzję. Z treści skargi jednoznacznie wynika, że strona zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję organu I instancji – Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł.. Skarżący w treści skargi wskazuje wprost zarówno nazwę organu (Komendant Wojewódzki Policji w Ł.), którego rozstrzygniecie kwestionuje, jak i numer zaskarżonego rozstrzygnięcia ([...]). W przedmiotowej sprawie istotny jest także fakt, iż organ odwoławczy – Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...]r. (numer [...]) w wyniku wniesionego odwołania stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wynika z tego, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji do właściwego organu odwoławczego, tym samym skorzystał z dostępnych mu środków zaskarżenia w rozumieniu k.p.a. w prawidłowym trybie. Nie ulega jednakże wątpliwości, że złożona do sądu skarga dotyczyła decyzji organu I instancji. Stwierdzić w związku z tym należy, że wskazany fakt wyczerpania środków zaskarżenia (niezależnie od tego, że odwołanie nie zostało merytorycznie rozpatrzone z uwagi na jego wniesienie z uchybieniem terminu) nie może mieć w sprawie znaczenia. Przede wszystkim w żaden sposób nie zmienia to faktu, iż skarga wniesiona została na decyzję organu I instancji. Stosowne przepisy przewidują jedynie uprawnienie do złożenia skargi, na wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania, decyzję organu II instancji. Na decyzję organu I instancji przysługiwało skarżącemu zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie, z którego to środka skorzystał, a nie skarga do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. D.T.