III SA/Łd 319/16

Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu 17 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. znak [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia przyznać H. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata III SA/Łd 319/16 Uzasadnienie H. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] r. w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione. Postanowieniem z 12 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę. Następnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Wskazał, że jest właścicielem domu o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2,78 ha. W oświadczeniu o stanie majątku i dochodach skarżący podał, że osiąga dochody z tytułu renty w wysokości 469 zł miesięcznie. Ponadto jego żona uzyskuje dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości 800 zł miesięcznie oraz z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 4.000 zł rocznie. Skarżący nie posiada natomiast żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek, referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, niedysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący osiąga dochody z tytułu renty w wysokości 469 zł miesięcznie. Ponadto jego żona uzyskuje dochody z tytułu umowy o pracę w wysokości 800 zł miesięcznie oraz z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości ok. 4.000 zł rocznie. Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, jak i przedmiotów wartościowych. Z tych dochodów ponosi koszty bieżącego utrzymania, w tym koszty mieszkania - opłat związanych z utrzymaniem domu oraz koszty leków i innych świadczeń zdrowotnych. W tym stanie faktycznym należy uznać, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. e.o.