III SA/Łd 326/16

Dnia 27 lipca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski (spr.), , Protokolant Referent-stażysta Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2016 roku sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odrzucić skargę. Prezydent Miasta R. postanowieniem z dnia [...], znak: [...] ustalił koszty postępowania w wysokości 2.000 zł. za przeprowadzone rozgraniczenie nieruchomości położonych w obrębie [...] miasta R., oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków numerami działek: 20 – będącej w samoistnym posiadaniu D. B. i działki nr 22 stanowiącej własność A. K. Jednocześnie w punkcie 2 postanowienia ustalonymi kosztami obciążył solidarnie, po połowie strony postępowania: D. B. w wysokości 1000 zł. i A. K. w wysokości 1000 zł. A. K. w dniu 13 stycznia 2016 r. wniósł zażalenie ( zatytułowane "odwołanie") na postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...], znak: [...] podnosząc, że nie zgadza się z nałożeniem na niego kosztów rozgraniczenia, bowiem przedmiotowa granica jest zgodna. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchyliło punkt 2 zaskarżonego postanowienia i ustalonymi kosztami obciążyło po połowie strony postępowania rozgraniczeniowego: D. B. w wysokości 1000 zł. i A. K. w wysokości 1000 zł. A. K. w dniu 31 marca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi odwołanie od postanowienia z dnia [...], znak. [...] . Wyjaśnił, że został popełniony błąd, który on musi teraz naprawić płacąc koszty rozgraniczenia. Podniósł, że na rozprawie administracyjnej przeprowadzonej w dniu 30 lipca 2015 r. wyraźnie stwierdził, iż granica jest prawidłowo wytyczona i że zostały wkopane słupki graniczne. Granica jest natomiast prawidłowo przeprowadzona, co wyraźnie wynikało z dokumentów, które złożono w Urzędzie Miasta R. Zarządzeniem Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 maja 2016 r. wezwano skarżącego do wypowiedzenia się, w terminie 7 dni, czy wnosi skargę na postanowienie z dnia [...] wydane przez Prezydenta Miasta R. (jak wynika z pierwszego zdania skargi), czy też na postanowienie wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. z dnia [...] nr [...]. W przypadku braku odpowiedzi Sąd uzna, że wnosi skargę na postanowienie SKO w P. z dnia [...] nr [...]. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 maja 2016 r. A. K. w piśmie z dnia 13 maja 2016 r. ( nadanym na poczcie w dniu 16 maja 2016 r.) wyjaśnił, że składa skargę na postanowienie z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j. ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnieść można dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi Prokurator albo Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z treści powyżej powołanych przepisów wynika, iż kontrola sądowa traktowana jest jako element wieńczący system weryfikacji działań (aktów) administracji, a nie pierwszego czy też dominującego ogniwa tego systemu. Z tego względu prawo wniesienia skargi – co do zasady – jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym. Obowiązek ten, wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zgodnie z treścią art. 141 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 t. j. ze zm.), na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Właściwy do rozpoznania odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia – art. 129 § 1 w zw. z art. 144 k.p.a. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia stronie – art. 141 § 2 k.p.a. Należy przy tym zaznaczyć, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchyliło punkt 2 zaskarżonego postanowienia organu administracji I instancji dotyczący ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego oraz obciążenia solidarnie po połowie stron postępowania, a następnie ustalonymi kosztami obciążyło po połowie strony postępowania rozgraniczeniowego: D. B. w wysokości 1000 zł. i A. K. w wysokości 1000 zł. Tym samym strona wyczerpała dostępne jej środki zaskarżenia w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego w prawidłowym trybie. Złożona do sądu skarga, zatytułowana "odwołanie", jako skarżone orzeczenie wskazuje postanowienie organu administracji I instancji z dnia [...]. Wynika to wprost ze skargi do sądu administracyjnego. Wątpliwości sądu dotyczące ewentualnej omyłki skarżącego przy redagowaniu skargi spowodowały skierowanie do niego w dniu 6 maja 2016 r. wezwania, aby wypowiedział się czy skarga na pewno dotyczy postanowienia wydanego przez Prezydenta Miasta R. w dniu [...]. Strona w piśmie z dnia 13 maja 2016 r. potwierdziła, iż skarży to właśnie postanowienie. Sąd był władny, na podstawie art. 58 § 3 p.p.s.a, odrzucić skargę na posiedzeniu niejawnym. Biorąc jednak pod uwagę możliwość wypowiedzenia się przez stronę co do treści skargi wyznaczył rozprawę, na która jednak skarżący (mimo doręczenia wezwania) nie stawił się. Wobec powyższego należało przyjąć, iż wolą strony jest złożenie skargi na postanowienie organu pierwszej instancji, to jest postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...], znak: [...]. Ponadto odnotowania wymaga okoliczność błędnego wskazania przez organ I instancji daty wydanego postanowienia w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego. Organ wskazał "08.01.2015 r.", choć prawidłowo należało określić datę "08.01.2016 r." Jak wynika z treści uzasadnienia tego postanowienia ustalenie ww. kosztów jest następstwem wydania decyzji o rozgraniczeniu w dniu [...] listopada 2015 r. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w postanowieniu. ds